Rama z napędem hydraulicznym

Rama z napędem hydraulicznym zabezpiecza zmechanizowane urządzenie i wydobycie elektrod z całkowicie metalowego zasobnika, nie mającego izolacji elektrycznej (deficytowej i szybko zużywającej się). Luzy między jego korpusem i elektrodami powinny być 1,7 raza mniejsze od odległości pomiędzy elektrodami. Rama z elektrodami ma dwie ustalone pozycje: poziomą - rozgrzewania, i pionową - podnoszenia lub opuszczania zasobnika (program uprawnienia budowlane na komputer).

Zastosowanie takich elektrod podnosi w sposób istotny równomierność elektrycznego rozgrzewania mieszanki. W przypadku rur o średnicy 50-70 mm osiąga się to przy rozgrzewaniu mieszanki do przeciętnej temperatury 50-60°C; przy rozgrzewaniu mieszanki do 60H-70°C celowe jest zastępować rury prętami o takiej samej średnicy, a rozgrzewanie mieszanki do temperatury 95°C możliwe jest przy chłodzeniu rur zimną wodą bieżącą za pomocą specjalnego urządzenia (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W celu równomierniejszego rozgrzewania należy mieszankę po jej ułożeniu w zasobniku zawibrować za pomocą podwieszonych wibratorów, rozmieszczanych w jego górnej części. Zużycie energii elektrycznej do 15-minutowego rozgrzewania zagęszczonej mieszanki przy jej ciężarze objętościowym 1000 i 1500 kG/m⁸ wynosi odpowiednio od 25 do 45 kWh/m^s (uprawnienia budowlane).

Dla przyspieszenia narastania wytrzymałości betonu można dodatkowo rozgrzewać go w wyrobie parą lub prądem elektrycznym w ciągu 6-8 godz. poczynając rozgrzewanie po upływie 1,5-2 godz. od ułożenia gorącej mieszanki w formie bateryjnej. W tym czasie beton może uzyskać wytrzymałość strukturalną nie dopuszczającą do jego cieplnego rozszerzania się przy dalszym rozgrzewaniu (program egzamin ustny). W formach bateryjnych wyroby betonowe można rozgrzewać jedynie na powierzchniach czołowych ustawiając promienniki podczerwieni lub rury parowe.

Dane produkcyjne

Do rozgrzewania zwykłej mieszanki betonowej od temperatury 12-15°C do temperatury maksymalnej 80-85^oC zużywa się 55-60, a mieszanki lekkiej 30-35 kWh/m⁸; na wyżej wymienione dodatkowe rozgrzewanie betonu zwykłego w formie bateryjnej potrzeba 60-80 kg/m* pary, a keramzytobetonu10-15 kWh/m^s (opinie o programie).

Dane produkcyjne wykazują, że płyty z mieszanki o plastyczności 20-30 s mają po rozformowaniu po upływie 5 godz. 50% wytrzymałości R_2g, a w ciągu miesiąca - osiągają markę (200 kG/cm²) albo wytrzymałość niższą od niej nie więcej niż o 10%, czego przy mieszankach półciekłych nie obserwuje się. Potwierdza to możliwość wytwarzania dowolnych płyt z betonu zwykłego omawianą metodą niezależnie od konsystencji mieszanki.

Stosowanie gorącej mieszanki jest skuteczne przy produkcji wyrobów z natychmiastowym rozformowaniem lub z kanałami, z których rdzenie formujące wyjmuje się natychmiast po uformowaniu wyrobu. Przed rozgrzewaniem mieszanki należy starannie sprawdzić czystość zasobnika, odległość między elektrodami i niezawodność izolacji. Doprowadzaną do zasobnika mieszankę rozdziela się równomiernie między elektrodami i następnie wibruje w ciągu 5-f-7 s w celu pewnego zagęszczania i równomiernego przechodzenia prądu przez całą mieszankę. Wierzchnia warstwa fakturowa także powinna być gorąca i zarabiana na ogrzanej wodzie (segregator aktów prawnych).

Gorącą mieszankę (dla betonu zwykłego) należy w zasobniku przetrzymywać przed układaniem nie dłużej niż 7-MO min, a dla betonu lekkiego 8-M2 min. Przy układaniu w formie bateryjnej minimalna ciekłość mieszanki dla betonu zwykłego powinna wynosić 3-M cm opadu stożka znormalizowanego, a maksymalna ciekłość mieszanki dla betonu keramzytowego jest pożądana 15-20 s według wiskozomierza technicznego (promocja 3 w 1). Dla zmniejszenia skoku temperatury w świeżo uformowanej płycie między jej środkiem i narożami, jak również powierzchniami czołowymi wskazane jest podgrzewać formę bateryjną do temperatury 40-h45°C. Natychmiast po zagęszczeniu formę okrywa się warstwą izolacji nie przepuszczającej pary i ciepła.