Rampy równoległe

Rampy równoległe prowadzimy po terenie wzdłuż estakady drogi głównej lub wzdłuż wykopu, oddzielonego od ramp ścianami oporowymi. Uzyskujemy w ten sposób minimum szerokości ulicy, na której zaprojektowano spłaszczone pętle. Wadą tego węzła są małe promienie krawężników na wlotach ramp, zmuszające kierowców do hamowania przed wlotem, jednakże w warunkach ruchu miejskiego nie da się tego uniknąć (program uprawnienia budowlane na komputer).

Schemat węzła w kształcie liścia koniczyny został opracowany dla założenia bezkolizyjnego ruchu na obydwu krzyżujących się drogach. Dla wjazdów na drogę lub ulicę ruchu szybkiego, jak i w ogóle dla skrzyżowań o różniących się znacznie natężeniach ruchu na obu kierunkach przyjmujemy ruch bezkolizyjny tylko dla drogi głównej (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Węzeł przybiera wtedy kształt „niepełnej koniczyny” z punktami kolizji na drodze lub ulicy mniejszego znaczenia.

W zależności od warunków lokalnych, rzeźby terenu i będącej do dyspozycji powierzchni projektujemy wtedy:

• węzeł o 2 pętlach jednostronnych,
• węzeł o 2 pętlach naprzemianległych,
• węzeł o 3 pętlach (uprawnienia budowlane).

Każdy z tych węzłów może być w warunkach miejskich zaprojektowany jako węzeł o pętlach spłaszczonych i rampach równoległych, analogicznie do rozwiązań (program egzamin ustny). Jako jeden z przykładów tego typu węzłów wykonanych można przytoczyć plac  W węzłach o kształcie rombu wjazdy na drogę główną i zjazdy z niej są projektowane według zasad przyjętych dla dróg ruchu szybkiego, a więc z pasami przyspieszenia i opóźnienia, natomiast połączenie z drogą boczną projektujemy jak dla ruchu skanalizowanego z uwagi na występujące punkty kolizji. W węźle nie występuje ruch krzyżujący się w jednym poziomie z drogą boczną, można więc na wlotach dać wysepki rozdzielające kierunki ruchu na drodze bocznej (opinie o programie).

Kolizyjne wloty ramp

Jeżeli warunki lokalne i brak terenu nie pozwalają nawet na zaprojektowanie ramp równoległych jak dla typu spłaszczonej koniczyny, to można pętle, na których zawracają pojazdy skręcające w lewo, umieścić w osi jezdni krzyżujących się ulic. Schemat takiego węzła (segregator aktów prawnych). Pojazdy zamierzające skręcić w lewo wykonują na skrzyżowaniu zwrot w prawo, aby w pewnej odległości od skrzyżowania zawrócić o 180° wokół wysepki rozdzielającej 1 i włączyć się do potoku ruchu we właściwym kierunku. Ujemną cechą tego rozwiązania jest dwukrotne przeplatanie (wzdłuż wysepki) potoku lewoskrętnego z głównym potokiem krzyżującego się kierunku oraz zwiększenie długości drogi pojazdów lewoskrętnych dochodzące do 1 km.

Rozwiązanie takie zostało przyjęte dla skrzyżowania Kutuzowskiego Prospektu z ulicą Czajkowskiego w Moskwie przy czym dla zwiększenia przepustowości węzła zaprojektowano wzdłuż ulicy Czajkowskiego przejścia podziemne dla pieszych.

Kolizyjne wloty ramp na drogę lub ulicę podporządkowaną projektujemy według ogólnych zasad dotyczących węzłów kolizyjnych. Na odcinkach pozamiejskich będą to z reguły wloty o ruchu skanalizowanym, w miastach może być konieczne zainstalowanie sygnalizacji świetlnej.

Węzły typu „pierścień” są najczęściej stosowanym rozwiązaniem w węzłach wielowlotowych, jako tzw. ronda dwupoziomowe, natomiast nowe węzły czterowlotowe tego typu są budowane stosunkowo rzadko, ze względu na wiele ujemnych cech takiego rozwiązania(promocja 3 w 1). Do najważniejszych z nich zaliczamy:

• duża powierzchnia terenu zajęta przez węzeł (kilka hektarów),
• znaczny koszt budowy ze względu na dużą objętość robót ziemnych i 5 wiaduktów,
• małe promienie wlotów na węzeł,
• długie objazdy i dwukrotne przeplatanie na rondzie pojazdów skręcających w lewo,
• mała szybkość jazdy na rondzie.