Rozwój grzybów

Przed ułożeniem podłogi drewnianej w budynkach niepodpiwniczonych należy usunąć wierzchnią warstwę ziemi roślinnej o grubości ok. 30 cm, która odznacza się zdolnością utrzymywania wilgoci i zawiera pożywki sprzyjające rozwojowi grzybów oraz kwasy humusowe (program uprawnienia budowlane na komputer).
Na miejsce usuniętej ziemi roślinnej układa się warstwę ubitego suchego gruzu o grubości 12-15 cm.

Na gruzie muruje się słupki pod le- gary podłogowe. Przed ułożeniem legarów układa się na słupkach kawałki papy jako izolację przeciwwilgociową. Izolację poziomą ściany umieszcza się poniżej poziomu podłogi (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Przy lepszym wykonaniu, a zwłaszcza gdy zwierciadło wody gruntowej znajduje się niezbyt głęboko i istnieje znaczne zawilgocenie wodą kapilarną, zamiast grubszej warstwy ubitego gruzu układa się na cienkiej warstwie piasku lub gruzu o grubości 5-12 cm płytę o grubości 10-15 cm wykonaną z betonu niskiej marki 50-70, zaizolowaną wyprawą cementową wodoszczelną z dodatkami uszczelniającymi. Na płycie układa się cegły, a na nich legary, pod którymi umieszcza się kawałki papy jako izolację przeciwwilgociową (uprawnienia budowlane).

Izolację płyty można również wykonać z powłoki bitumicznej (lekka izolacja bitumiczna). Izolację poziomą ściany należy połączyć z izolacją podłogi.
Na izolowanej w ten sposób płycie betonowej układa się bezpośrednio legary podłogowe. Przestrzeń podpodłogowa powinna mieć zapewnioną wymianę powietrza.
Izolację przeciwwilgociową posadzek niedrewnianych zarówno w budynkach niepodpiwniczonych, jak i w podziemiach wykonuje się w ten sposób, że na podkładzie betonowym o grubości KH-15 cm (najlepiej z betonu żwirowego marki 70 lub 90) ułożonym na warstwie tłucznia, żwiru lub piasku o grubości 5-15 cm układa się izolację przeciwwilgociową (program egzamin ustny). Jako izolację można zastosować wyprawę cementową wodoszczelną z dodatkami uszczelniającymi, lekką izolację bitumiczną wszelkich rodzajów lub izolację bitumiczną z wkładkami. Wybór rodzaju izolacji zależy od znaczenia i przeznaczenia budynku oraz od spodziewanego stopnia) zawilgocenia.

Uzbrojenie płyty posadzkowej

Izolację posadzki należy układać na tym samym poziomie co izolację poziomą ścian i połączyć z tą ostatnią (opinie o programie).
Na izolacji układa się górną warstwę posadzki w postaci płyty betonowej z ułożoną na niej terakotą, gładzią cementową, płytkami lastrikowymi itp. Można też ułożyć posadzkę z klinkieru, cegły lub innych materiałów używanych na posadzki.
W razie wykonywania podłogi z klepki drewnianej wskazane jest ułożenie jej na warstwie asfaltu będącego jednocześnie izolacją przeciwwilgociową. Można też ułożyć posadzkę z asfaltu lanego, która w tym przypadku równocześnie będzie izolacją przeciwwilgociową (segregator aktów prawnych).

W budynkach przemysłowych o ciężkim ruchu warstwę betonową posadzki układanej na izolacji należy wykonać odpowiednio grubą (10-20 cm) i uzbroić siatką z prętów o średnicy 3-8 mm, ułożonych w odstępach 20-30 cm. Uzbrojenie płyty posadzkowej jest wówczas wskazane, gdy posadzka może podlegać większym zmianom temperatury.
W zasadzie dla każdego budynku podpiwniczonego należy obok izolacji poziomej, ułożonej w dwóch poziomach, przewidzieć również przynajmniej lekką izolację pionową. Dolnej izolacji poziomej i pionowej można zaniechać jedynie w budynkach o drugorzędnym znaczeniu, a przede wszystkim w budynkach z podziemiami, których zabezpieczenie przed wilgocią ze względu na rodzaj użytkowania nie jest konieczne (promocja 3 w 1).

Podziemie powinno być zabezpieczone przed wilgocią gruntową, pojawiającą się przede wszystkim na skutek przesiąkania wody opadowej z przyległego terenu. W pomieszczeniu dopuszczalne jest występowanie umiarkowanej wilgoci, jaka może przenikać przez podłogę nie zabezpieczoną żadną izolacją.
Warstwy izolacyjne należy wykonać na zewnętrznej powierzchni ścian, w ścianach nad fundamentem i w ścianach nad terenem.