Rozwój nowoczesnej techniki

Rozwój nowoczesnej techniki prowadzi niewątpliwie do coraz bardziej złożonych zjawisk, dlatego temu rozwojowi musi towarzyszyć wzrost poziomu i umiejętności organizacyjnych, w przeciwnym przypadku rozwój techniki nie dawałby spodziewanych wyników ekonomicznych i społecznych, a nawet mógłby być zahamowany. Dlatego też nie wydaje się przesadne twierdzenie, że weszliśmy w stulecie organizacji, że w miarę gdy coraz lepiej poznajemy wszystko co nas otacza, wszystko co produkujemy staje się coraz bardziej skomplikowane, a tym samym wszystko staje się problemem organizacji (program uprawnienia budowlane na komputer).

Prace nad rozwojem teorii organizacji rozwijają się coraz bardziej na przesłankach ścisłych, teoretycznych, przy czym kierunkiem przyszłościowym jest niewątpliwie optymalizacja struktur organizacyjnych oparta na podstawach matematycznych.
Przy prostych technikach produkcji opanowanie ich organizacji nie przedstawiało na ogół większych trudności, natomiast przy wykonaniu skomplikowanych technik (np. budownictwo uprzemysłowione, mechanizacja kompleksowa itp.) niezbędna jest wysoka znajomość zasad organizacji. W związku z tym, np. w większości przedsiębiorstw francuskich, wprowadzono specjalną służbę organizatorską (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Oczywiście same służby organizatorskie nie mogą przejmować całej działalności organizatorskiej, gdyż obowiązkami z niej wynikającymi muszą być obarczeni przede wszystkim kierownicy przedsiębiorstw, budów, robót, natomiast służby organizatorskie stanowią wyspecjalizowane organy doraźne.

Teoria organizacji, jako dyscyplina stosowana, zajmuje miejsce pośrednie pomiędzy naukami technicznymi a ekonomicznymi, wiąże się w sposób istotny z technologią produkcji, z naukami o człowieku (z fizjologią i psychologią) oraz ekonomiką określonej działalności (uprawnienia budowlane).
Organizację każdej społecznie użytecznej działalności (produkcji) nazywamy naukową, jeśli do zorganizowania tej działalności (produkcji) posługiwano się metodami naukowymi. Mogą to być np. wzorce działania oparte na podstawie badań dokonanych przy pomocy metod naukowych.

Metoda naukowo-badawcza

Wzorzec działania powstały na podstawie badań na zasadach naukowych nie zawsze w konkretnych warunkach jest możliwy do ścisłej i dokładnej realizacji. Nie zmniejsza to jego wartości, gdyż zawsze pozostaje on celem, do którego należy podążać, pozostaje wyraźnym i określonym kierunkiem działania (program egzamin ustny).
Potrzeba stosowania metod naukowych staje się szczególnie konieczna w drugim etapie zorganizowanej działalności, a mianowicie przy określaniu środków i warunków niezbędnych do osiągnięcia zamierzonego celu (Le Chatelier) (opinie o programie).

Teoria organizacji posiłkuje się w wykrywaniu prawidłowości rozwojowych przede wszystkim metodą doświadczalną naukowo-badawczą, stosuje zarówno analizę warunków, w jakich odbywa się określona działalność, jak i wyników tej działalności oraz uogólnia te wyniki, wykorzystując metodę indukcji polegającą na wyciąganiu wniosków ogólnych z przesłanek szczegółowych (tj. drogą badań od szczegółów do ogółu). Przy wykrywaniu prawidłowości rozwojowych konieczne jest eliminowanie czynników o charakterze przypadkowym; pod uwagę muszą być brane tylko te czynniki, które w określonych warunkach mają charakter stały.
Metoda naukowo-badawcza, na której głównie opiera się dotychczasowy dorobek teorii organizacji, dysponuje własnymi określonymi zasadami (segregator aktów prawnych).

Podstawową jej zasadą jest, aby badany proces produkcyjny, działalność czy czynność podzielić na czynniki składowe (co oznacza podział badanego zjawiska na badania wszystkich jego elementów po kolei) i sklasyfikować je co do ich ważności, tj. określić większy czy mniejszy wpływ tych czynności na poszukiwany skutek. Warunek ten jest konieczny do pokonania trudności związanych z badaniem zbyt długich i skomplikowanych procesów.

Po dokonaniu klasyfikacji następuje pomiar oddzielnych czynności, przy czym dochodzi się tą drogą przy procesach produkcyjnych zazwyczaj do stosunków liczbowych, które wiążą badany proces w określonych warunkach z jego czynnikami składowymi (promocja 3 w 1).