Ruch prawoskrętny

W węzłach wielopoziomowych ruch prawoskrętny i lewoskrętny z kierunków głównych prowadzony jest po specjalnych rampach zjazdowych (drogach łącznikowych), dla których również przyjmujemy mniejszą szybkość projektową (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dobrze zaprojektowany węzeł komunikacyjny powinny charakteryzować :

• sprawność, a więc możliwie duża przepustowość i płynność ruchu,
• rozwiązanie uwzględniające znaczenie i natężenie ruchu poszczególnych dróg, jak również bezpośrednie połączenie tras przelotowych,

• czytelność i przejrzystość układu węzła; przejazd przez węzeł w wybranym kierunku powinien być wyraźnie oznakowany i łatwy do rozeznania, nawet dla kierowcy jadącego pierwszy raz daną trasą,
• zwartość, charakteryzująca się możliwie małą powierzchnią terenu zajmowaną przez węzeł; zjazdy i wjazdy wymagające zwiększonej czujności kierowcy powinny być możliwie skupione,
• optymalne warunki bezpieczeństwa ruchu na węźle, a więc przede wszystkim dobra widoczność wszystkich zbliżających się do węzła pojazdów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy różnych klasach technicznych dróg krzyżujących się w węźle wymiary elementów węzła powinny zasadniczo odpowiadać wskaźnikom technicznym projektowania drogi o klasie wyższej.

Dla dróg łącznikowych oraz dla jezdni o ruchu okrężnym (rondo) stosuje się ulgowe warunki projektowania, omówione szczegółowo w dalszej części niniejszego rozdziału. Zazwyczaj przyjmuje się zmniejszenie szybkości projektowej w granicach do 40 km/h, a w przypadkach wyjątkowych nawet do 30 km/h (uprawnienia budowlane).

Trasa jezdni głównych kierunków ruchu powinna w obrębie węzła przebiegać po liniach prostych lub lukach o dużym promieniu. Również szerokość jezdni należy zachować niezmienioną z opaskami kierującymi jak na odcinkach międzywęzłowych (program egzamin ustny).

Szerokość jezdni łącznikowych

Na drogach łącznikowych wobec zmniejszonej szybkości projektowej możemy stosować mniejsze dopuszczalne promienie łuków. Dobieramy je dla warunków normalnych. Jeżeli zastosowanie normalnych wielkości promieni łuków jest niewskazane ze względu na warunki lokalne lub niewspółmiernie wysokie koszty takiego rozwiązania, to dopuszcza się stosowanie wielkości podanych w wierszu dla warunków wyjątkowych (opinie o programie).

W węzłach wielopoziomowych przyjmujemy zazwyczaj:

• dla odgałęzienia z drogi ruchu szybkiego R_min = 300 m,
• dla wjazdu na drogę ruchu szybkiego R_min = 100H-150 m,
• dla pętli (w węźle typu „koniczyna” R_min 90-r-lOO m przy V = 40 km/h i R_min = 40-50 m przy V = 30 km/h.

W węzłach jednopoziomowych w zależności od sposobu organizacji ruchu zachodzi konieczność zwolnienia lub nawet zatrzymania pojazdu przed znakiem „stop”, toteż stosowane promienie łuków wahają się w granicach poniżej 30 m. W każdym przypadku promień krawędzi jezdni lub promień krawężnika ulicznego nie może być mniejszy od wielkości podanych, a to ze względu na promień skrętu pojazdów.

Szerokość jezdni łącznikowych (nawet jednokierunkowych) powinna wynosić 2 pasy ruchu lub jeden pas ruchu +* jeden pas postojowy. Przy podłączeniach i zjazdach z dróg I-III klasy technicznej projektujemy dodatkowo 2 opaski kierujące po 0,50 m (segregator aktów prawnych).

Na odcinkach jezdni w łuku poziomym należy stosować jednostronną przechyłkę i poszerzenie jezdni. Zadaniem pasów włączenia jest utworzenie na skrzyżowaniu miejsca dla pojazdów oczekujących na włączenie się do potoku ruchu na drodze głównej.

W zależności od warunków ruchu i widoczności na węźle pasy włączające mogą być projektowane zarówno na kierunku głównym, jak i na kierunkach bocznych (promocja 3 w 1). Przy projektowaniu niwelety głównych kierunków dróg w węzłach wielopoziomowych obowiązują wskaźniki techniczne dotyczące pochylenia podłużnego niwelety oraz promieni łuków pionowych. Należy przy tym unikać stosowania załomów niwelety i łuków pionowych w obrębie skrzyżowania jezdni.