Ruch wody

Ruch wody w kierunku grubości betonu może być spowodowany nie tylko ciśnieniem słupa wody, lecz także różnicą wilgotności po dwóch stronach betonu lub procesami osmotycznymi. Zarówno zaczyn, jak i kruszywo zawierają pory. Ponadto beton jako całość zawiera pustki (pory) powstałe w wyniku niepełnego zagęszczenia lub na skutek wydzielania mleczka cementowego (bleeding). Pustki te mogą zajmować od ułamka procentu do 10% objętości betonu. Wyższa wartość dotyczy betonów zawierających liczne spękania wewnętrzne (raki) i charakteryzujących się bardzo niską wytrzymałością (program uprawnienia budowlane na komputer).

Betonów takich lub betonów zawierających przeciekające połączenia (spoiny) nie będzie się dalej omawiać. Ponieważ cząstki kruszywa są otulone zaczynem cementowym, największy wpływ na przepuszczalność betonu ma właśnie przepuszczalność tego zaczynu. Pory w zaczynie cementowym można tu przypomnieć, że rozróżniamy pory gelowe i kapilarne. Pierwsze z nich stanowią ok. 28% objętości zaczynu, a drugie 0-40% zależnie od stosunku wodno-cementowego i stopnia hydratacji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Absorpcja

Objętość porów w betonie odmiennie niż przepuszczalność jest mierzona za pośrednictwem absorpcji (nasiąkliwości); obie te wielkości nie muszą być zresztą powiązane. Absorpcja jest zazwyczaj mierzona przez wysuszenie próbki do ustalenia się masy, a następnie zanurzenie jej w wodzie i określenie przyrostu masy jako procentu masy próbki suchej. Stosuje się różne sposoby postępowania, otrzymując w efekcie bardzo różniące się między sobą wyniki. Jedną z przyczyn takiego zróżnicowania wyników jest fakt, że z jednej strony suszenie w temperaturze pokojowej niecałkowicie usuwa wodę, z drugiej zaś wysuszenie w temperaturze wyższej może spowodować usunięcie również części wody związanej (uprawnienia budowlane).

Aczkolwiek w związku z tym absorpcji nie można stosować jako miernika jakości betonu, to jednak w przypadku betonu o wysokiej jakości wartość a sorpcji wynosi znacznie poniżej 10%. W zasadzie przepływ wody przez beton jest podobny do jej przepływu w jakimkolwiek ciele porowatym. Ponieważ jednak zaczyn utworzony jest z cząstek kontaktujących się wzajemnie na niewielkiej jedynie części ich powierzchni całkowitej, część wody znajduje się w zasięgu pola działania sił powierzchniowych fazy stałej, tzn. podlega adsorpcji. Woda ta charakteryzuje się wysoką lepkością, jest jednak ruchoma i bierze udział w przepływie (program egzamin ustny).

Przepuszczalność betonu nie wynika w sposób prosty z jego porowatości, lecz zależy także od wielkości, rozkładu i ciągłości porów. Tak więc, jakkolwiek cementowy 28/0, jego przepuszczalność wynosi zaledwie 7 • 10-  tego jest niezwykle drobna struktura stwardniałego zaczynu; zarówno pory lak i czystki stale są małe i liczne, podczas gdy pory w skalach chociaż jest ich mniejsza liczba znacznie przepuszczalność ich jest wyższa (opinie o programie). Z tego samego powodu woda łatwiej przepływa w porach kapilarnych mniejszych znacznie porach gelowych, tj. zaczyn cementowy jest 20-100 razy bardziej przepuszczalny niż sam gel wchodzący w jego skład. Wynika stąd, ze przepuszczalność zaczynu cementowego jest warunkowana jego porowatością kapilarną (segregator aktów prawnych).

W celu porównania zestawiono wartości stosunku wodno-cementowego zaczynów posiadających przepuszczalność taką samą jak niektóre typy często spotykanych skał. Na uwagę zasługuje fakt, że przepuszczalność granitu jest tego samego rzędu wielkości, co przepuszczalność zaczynu o stosunku W/C = 0,7, tj. zaczynu o niewysokiej jakości (promocja 3 w 1).