Rurki montażowe

Zbiornik został posadowiony na zwięzłym gruncie marglistym o Odop = 4 kG/cm2. Sąsiadujące pomieszczenia maszynowni zostały oddylatowane od konstrukcji zbiornika (program uprawnienia budowlane na komputer). Po wykończeniu zbiornika i jego napełnieniu stwierdzono osiadanie o wartości 12 mm.
W Cementowni Działoszyn wykonano baterię sześciu zbiorników na szlam, zwanych zbiornikami korekcyjnymi.

Zbiorniki te w czasie produkcji wypełniane są szlamem o Y = 1,6 T/m3.
Każdy zbiornik składa się z cylindra o średnicy wewnętrznej 7 m, wieńca sprężonego oraz ze stalowego leja o kształcie odwróconego stożka ściętego. Lej został wykonany z blachy 10 mm, wmontowany jako prefabrykat do wnętrza silosu i przyspawany do stalowych profili zakotwionych w pierścieniu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Powłoka cylindryczna zbiornika, wykonana w deskowaniu ślizgowym z betonu marki 300, ma grubość 16 cm i uzbrojona jest jednostronnie siatką przeciwskurczową z prętów 0 6 co 15 cm. Sprężono ją odcinkowo kablami 12 5, ułożonymi w rurkach stalowych 0 35 mm zabetonowanych wewnątrz ściany.

Rurki przy montażu podparto w odstępach 1 m drabinkami z prętów 012 i 0 6. Na zewnętrznej ścianie uformowano symetrycznie 4 pilastry, służące do oparcia bloków kotwiących. Odcinki kabla obejmowały pół obwodu ściany
zbiornika, tak że kable były kotwione na przemian w dwóch naprzeciw siebie leżących pilastrach (uprawnienia budowlane).
W odróżnieniu od najbardziej powszechnego sposobu sprężania zbiorników kablami ułożonymi na zewnętrznej stronie ściany, w tym przypadku zdecydowano się na prowadzenie kabli wewnątrz w celu uniknięcia torkretowania trudnego do wykonania i niepewnego w późniejszej eksploatacji zbiornika.

Spowodowało to nieznaczne powiększenie zużycia stali, lecz zapewniło większe bezpieczeństwo.
W przypadku zbiorników korekcyjnych, warunki wykonania osłony z torkretu są specjalnie trudne gdyż torkretowanie odbywa się tu z wysokich rusztowań. Ponadto nie stosuje się przed torkretowaniem napełnienia zbiornika szlamem a jedynie wodą o znacznie mniejszym ciężarze objętościowym (program egzamin ustny).

Grubość rdzenia żelbetowego

Później w czasie eksploatacji zbiorników powstają znaczne różnice temperatury w ścianie zbiornika (gorący szlam) co powoduje powstawanie rys, a następnie korozji naprężonej stali, ulegającej - jak wiadomo - o wiele łatwiej korozji aniżeli stal nienaprężona.
Każdy zbiornik został ustawiony na 8 słupach podpierających pierścień dolny. Zespół 6 zbiorników posadowiono na wspólnym fundamencie żelbetowym o konstrukcji rusztowo-płytowej, ułożonym na warstwie żwiru zaglinionego miąższości 3-5 m. Poniżej znajduje się skała wapienna (opinie o programie).

Pozostałe 3 zbiorniki posadowiono na studniach z rur betonowych 0 1 m zapuszczonych do stropu skały wapiennej. Studnie te zalano betonem i związano u góry pod każdym silosem poziomym wieńcem żelbetowym.
Dla jednego z miast na Dolnym Śląsku zaprojektowano zbiorniki na wodę pitną sprężone przy użyciu stali Qr = 2500 kG/cm2. Oba zbiorniki walcowe o tej samej średnicy 16,50 m i wysokości 4,70 m mają różną konstrukcję i są oddylatowane od komory zasuw położonej w środku (segregator aktów prawnych).

Pierwszy zbiornik jest jednokomorowy z płytami (dno i przekrycie), wykonanymi jako strop grzybkowy wsparty na 9 słupach o przekroju 35 x 35 cm, drugi zaś - dwukomorowy o komorach współśrodkowych. Komora środkowa tego zbiornika jest przekryta kopułą z elementów prefabrykowanych, komora zewnętrzna - trapezowymi płytami panwiowymi. Grubość rdzenia żelbetowego obu ścian wynosi 13 cm. Wykonano je z betonu marki 170 i uzbrojono w kierunku poziomym konstrukcyjnie 0 8 co 25 cm, w kierunku pionowym - na momenty powstające przy sprężeniu.

Dno o grubości 10 cm zostało oddzielone dylatacją od pierścieni fundamentowych. Pod dnem ułożono warstwę filtracyjną. Ściany zbiornika zostały oddylatowane od fundamentów w celu umożliwienia swobody odkształceń (promocja 3 w 1).