Rurociągi gazowe

Rozpatrywane tu rurociągi (gazowe, wodociągowe i ciepłownicze) różnią się wymaganiami eksploatacyjnymi.
Rurociągi gazowe w miastach przewidziano na niskie (0,6 kPa) - lub średnie ciśnienia (do 100 kPa); o bezpieczeństwie budowli decydują więc zwykle obciążenia zewnętrzne, podobnie jak w przewodach kanalizacyjnych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Rurociągi wodne przewidziano na ciśnienia 1,0-2,5 MPa; bezpieczeństwo rurociągu zależy głównie od ciśnienia eksploatacyjnego i tzw. uderzeń wodnych.

Ponadto może występować superpozycja niekorzystnych wpływów zewnętrznych, powodujących rozcią- nie lub zginanie (załamanie trasy, spadek temperatury, obciążenia komunikacyjne).
Rurociągi ciepłownicze są eksploatowane w temperaturze do ok. 160-180°C, a więc t ciśnienie 0,6-1,0 MPa. Ponieważ rurociągi te są zwykle obudowane, nie są więc obciążone zasypką i obciążeniami komunikacyjnymi, zatem o ich bezpieczeństwie decyduje śnienie robocze oraz wpływy dodatkowe (znaczne wahania temperatury) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Rurociągi ciśnieniowe mogą być praktycznie nieskończenie długie (stalowe o połączeniach spawanych) lub z dość długich (3-5 m) prefabrykatów, np. z rur żeliwnych, azbestowo-cementowych i żelbetowych. Istotny wpływ stanowi dla nich obciążenie komuniacyjne. Jeśli rurociąg jest obciążony jedną siłą przez warstwę nadsypki, to w poziomie ornej płaszczyzny stycznej można przyjąć rozkład nacisków wg Boussinesqa. Maksymalny moment w płaszczyźnie symetrii otrzyma się przez superpozycję wpływów wypadowych sił TPi.  W podobny sposób postępuje się przy obciążeniu działającym na końcu idcinka, stosując zasadę superpozycji z uwzględnieniem warunków brzegowych: dla c = 0, M0 = 0 oraz Q0 = 0. Blok oporowy, ukształtowany zależnie od płaszczyzny załamania (uprawnienia budowlane).
Przykład bloku oporowego rurociągu 0 800 mm, załamanego pod kątem a = 45°, pracującego na ciśnienie 1,5 MPa [7.10]. Blok wsparto o skarpę gruntu rodzimego, można więc przyjąć, że wywołuje on odpór gruntu równy co najmniej parciu geostatycznemu.

Blok oporowy rurociągu

Blok oporowy rurociągu 0 500 przekazuje wypadkową sił na grunt przez tarcie w płaszczyźnie posadowienia. Takie rozwiązanie stosuje się, gdy grunt leżący powyżej płaszczyzny posadowienia ma niekorzystne cechy wytrzymałościowe (program egzamin ustny). Zabezpieczenie pionowego załamania rurociągu; wypadkowa sil jest równoważona ciężarem własnym bloku, z pominięciem współpracy z gruntem.
Rurociągi mogą być poddane wahaniom temperatury wskutek zmian temperatury transportowanego medium lub wpływów klimatycznych.

Zakres tych wahań (periodycznie powtarzające się amplitudy) można wyznaczyć na podstawie danych technologicznych lub obserwacji meteorologicznych (opinie o programie). Zmiana temperatury o ± 1°C powoduje w „nieruchomym odcinku” rury naprężenia rzędu ±250 N/cm2, zmiana temperatury o ponad 100°C wywoła więc naprężenia rzędu wytrzymałości stali. Z tych przyczyn tylko rurociągi transportujące chłodne media można układać bezpośrednio w gruncie, natomiast rurociągi cieplne muszą być układane w obudowie, na łożyskach umożliwiających zmianę ich długości, np. na łożyskach ciernych, dających największe siły tarcia. Znacznie korzystniejsze, choć droższe, są łożyska rolkowe i wahliwe lub podwieszenia (segregator aktów prawnych).

Podziemne uzbrojenie w miastach składa się z przewodów i kabli ułożonych na różnych głębokościach pod jezdnią i chodnikami. Przewody te, stosownie do warunków ułożenia i szybkości zużycia, należy okresowo wymieniać oraz naprawiać w razie uszkodzenia awaryjnego. Roboty takie wymagają ograniczenia lub zatrzymania ruchu ulicznego ze względu na konieczność wykopów. Zarówno ograniczenie ruchu, jak i wykonanie wykopu stanowią dodatkowe, często znaczne, koszty w stosunku do kosztów wymiany lub naprawy przewodu. Aby zmniejszyć awaryjność ruchu ulicznego i zwiększyć trwałość przewodów oraz ułatwić ich wymianę, stosuje się tunele zbiorcze, w których układa się większość rurociągów oraz kable (promocja 3 w 1)..