Rury stalowe

Rury stalowe są stosowane do budowy przewodów wodociągowych zewnętrznych i wewnętrznych. Ze względu na wysokie wskaźniki wytrzymałościowe, elastyczność i odporność na uderzenia mogą być używane jako przewody zewnętrzne na terenach objętych szkodami górniczymi, na trasach o słabym podłożu, pod torami kolejowymi, przy przejściach przez rzeki, wąwozy itp. oraz do budowy przewodów o wymaganym ciśnieniu roboczym ponad 10 kG/cm² (program uprawnienia budowlane na komputer).

Wadą rur stalowych jest ich mała odporność na korozję, co powoduje konieczność stosowania specjalnej i starannie wykonanej powłoki asfaltowej według PN-64/H-74234. Rodzaje produkowanych rur stalowych, normy dotyczące ich produkcji oraz charakterystyczne wielkości produkowanych rur. Łączenie rur stalowych odbywa się za pomocą spawania lub połączeń kielichowych. Kształtki stalowe nie są znormalizowane. Wykonuje się je za pomocą spawania, na miejscu budowy w podręcznych warsztatach, według opracowanych rysunków roboczych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W instalacjach wodociągowych stosowane są rury stalowe instalacyjne ze szwem, zabezpieczone przed korozją powłoką cynkową, odpowiadające warunkom zawartym w normie PN-64/H- -74200. Powierzchnia rur powinna być gładka, a powłoka cynkowa na zewnętrznej i wewnętrznej stronie szczelna. Poddane wodnej próbie powinny wytrzymywać ciśnienie w czasie 5 sekund bez wykazywania przecieków i pocenia się(uprawnienia budowlane).

Charakterystyczne wymiary produkowanych rur stalowych instalacyjnych. Rury instalacyjne produkowane są z końcami gładkimi obciętymi równo i prostopadle do osi rury oraz z końcami gwintowanymi i złączkami. Rury instalacyjne gładkie łączy się przez spawanie. Rury gwintowane za pomocą wewnętrznego gwintu rurowego stożkowego na rurze i wewnętrznego gwintu cylindrycznego w łączniku. Podstawowe wielkości gwintu stożkowego oraz długości złączek stalowych (program egzamin ustny).

Rury azbestocementowe

Zmianę kierunku, odgałęzienia, zmianę przekroju czynnego stalowych rur instalacyjnych wykonuje się za pomocą łączników 7. żeliwa ciągliwego. Łączniki odpowiadające warunkom technicznym zawartym w normie PN-67/H-74393 zaopatrzone są w gwint wewnętrzny cylindryczny o średnicy gwintu zewnętrznego rury, z którą mają być połączone. W zależności od przeznaczenia mogą być ocynkowane (oc) lub bez powłoki ochronnej (opinie o programie).

Rury azbestocementowe produkowane są z mieszaniny: 80-85% cementu, 15-20%) włókna azbestowego i wody w ilości 10-H2% wagi suchej mieszaniny. Charakteryzują się znaczną wytrzymałością na ciśnienie wewnętrzne i zewnętrzne, są lekkie, łatwe do obróbki, mają niski współczynnik chropowatości, nie ulegają inkrustacji i nie przewodzą prądu elektrycznego. Wadą rur azbestocementowych jest ich znaczna wrażliwość na uderzenia, obciążenia dynamiczne oraz mała odporność na korozję chemiczną.

Zakres stosowania rur azbestocementowych określa norma branżowa BN-64/8972-02. Zgodnie z tą normą rury azbestocementowe nie powinny być stosowane: w gruntach płynnych, na terenach szkód górniczych, przy spadkach przewodów przekraczających 25%, w przewodach wodociągowych narażonych na wstrząsy lub nacisk. W gruntach agresywnych powinny być uprzednio zaizolowane (segregator aktów prawnych). 

Rury azbestocementowe produkowane są według normy PN- -68/B-l 4750 o średnicach 50-400 mm, w odcinkach długości 3 • 4 m. Końcówki rur są bose, lekko obtoczone na długości złącza. Liczby przy oznaczeniu klasy odpowiadają wielkości ciśnień próbnych. Podstawowe wymiary i ciężar produkowanych rur azbestocementowych. Łączenie rur azbestocementowych wykonuje się za pomocą złączy: azbestocementowych typu Simplex, azbestocementowych typu Super-Simplex i żeliwnych typu Gibault (promocja 3 w 1).