Ściany wykonywane w pustakach

Graf badał ściany o wysokości I = 2,50 m i grubości h - 25, 20 i 15 cm, wykonane z jamistego betonu jednofrakcyjnego z tłucznia ceglanego, wapieniowego i żwiru. Smukłość Uh ścian zmieniała się w granicach 10-16,7 - różnice te nie miały jednak większego wpływu na wartość stosunku R (X) : Rjji20 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Różnice poszczególnych wyników były bardzo duże, w związku z czym Graf sumuje swoje doświadczenia bardzo ogólnym stwierdzeniem, że dla ścian o smukłości l/h< 17, wykonanych z betonu jednofrakcyjnego przyjmować można - niezależnie od rodzaju kruszywa i wytrzymałości betonu.
Ściany tego typu wykonywane są najczęściej z betonu zwykłego, z betonu lekkiego natomiast wykonywane są pustaki, formujące rdzeń nośny ściany. W obliczeniach statycznych nie uwzględnia się pracy pustaków w przenoszeniu obciążeń, w związku z czym - zgodnie z definicją konstrukcji z betonu lekkiego - ścian tych nie zaliczamy do konstrukcji z betonów lekkich (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Betony lekkie znajdują dość rzadko zastosowanie do ścian wykonywanych w pustakach.
W pierwszym okresie odbudowy Warszawy (lata 1947/48) stosowane były ściany z pustaków z betonu jamistego o frakcji 20/40 o wytrzymałości ok. 60 kG/cm2, wypełniane gruboziarnistym betonem jednofrakcyjnym o frakcji 20-40 i o wytrzymałości ok. 10 kG/cm.

Badania laboratoryjne wykazały dość dużą nośność tych ścian, większą nawet niż wynikałoby to z sumy iloczynu powierzchni przekroju i wytrzymałości betonu pustaków i wypełnienia - szerszego jednak zastosowania, jako elementy konstrukcyjne budynku, ściany tego typu nie znalazły.
Badania wytrzymałości ścian murowo-betonowych prowadził w Polsce Gołębiowski. Uzyskane przez niego wyniki są na ogół zgodne ze wzorem (6-26). Stosunkowo duże rozrzuty poszczególnych wyników wskazują jednak na konieczność pewnych dodatkowych ograniczeń w projektowaniu tego typu konstrukcji.
Wpływ nierównomiernego docisku na nośność ścian z betonów lekkich (uprawnienia budowlane).

Nośność ściany z betonów lekkich uzależniona jest w dużej mierze od równomierności docisku, przekazywanego na powierzchnię wsporną.
Kiedy w spoinach wspornych występują bruzdy, a wytrzymałość zaprawy jest większa od wytrzymałości betonu w ścianie, wówczas wskutek klinowego oddziaływania zaprawy, w bruździe nastąpić może przedwczesne zniszczenie ściany.

Badania elementów

Podobny efekt spowodować może bruzda pozioma w ścianie z betonu lekkiego, wypełniona betonem zwykłym (program egzamin ustny).
Docisk miejscowy ma szczególne znaczenie w przypadku opierania stropów z prefabrykatów wielkowymiarowych na ścianach z betonów lekkich.

Badania elementów typu B różniły się od badań typu C tym, że równocześnie z obciążeniem ściany poddawano obciążeniu również i część stropów, opartych na ścianach, wywołując obrót przekroju podporowego o ok. 8% (opinie o programie).
Dla ściany z betonu keramzytowego o wytrzymałości KQ16 = 55 kG/cm2, ze stropem jednostronnie opartym uzyskano średnio m = 0,45.
Nośność ścian z betonów lekkich na docisk siłą skupioną oblicza się w zasadzie wg tych samych wzorów co w przypadku ścian z betonu zwykłego, z tym jednak, że wytrzymałość betonu na docisk - Rd przyjmuje się nieco niższą.
Dla betonów kruszywowych RZ!20<75 kG cm2 norma radziecka SNiP II-W. 1-62 podaje, że wytrzymałość Rj należy obniżyć o 20% w stosunku do obliczonej wg zasad jak dla betonu zwykłego. Podobne zalecenia dla betonów komórkowych zawiera norma SN 287-65 (segregator aktów prawnych).

Na nośność ściany istotny wpływ ma również równomierność rozkładu docisku na powierzchni obciążonej siłą skupioną. Przy nierównomiernym rozkładzie (np. oparcie belki swobodnie podpartej) norma SN 287-65 dla ścian z betonów komórkowych obniża nośność na docisk siłą skupioną o 50%. Z tych samych względów nośność ścian z betonów kruszywowych obniża się tak jak ścian z betonu zwykłego o 25%<p><span style="color: #fff; font-size: medium;">.