Ściany z materiałów lekkich

Ściany typu Kesslera, Forstera składające się z kraty z żelaza okrągłego lub bednarki z wypełnieniem w lub % cegły pełnej lub dziurawki, wyprawione jedno lub dwustronnie, mogą być zaliczone do ognioodpornych lub ogniotrwałych, zależnie od grubości i odporności zastosowanej osłony.
Ściany syst. Rabitza z warstwą wyprawy gipsowej 3-5 cm są ognioodporne (program uprawnienia budowlane na komputer).
Ściany z płyt gipsowych posiadają małą wytrzymałość na uderzenia i wstrząsy.

Silne prądy gaśnicze są też dla nich niebezpieczne. Ściany z płyt pojedynczych należy uważać jako ogniochronne, zaś z płyt podwójnych - jako ognioodporne.
Ściany z płyt cementowych i żużlowych zachowują się różnie w zależności od grubości płyt.
Ściany z materiałów lekkich, w skład których wchodzą materiały palne w połączeniu z niepalnym wiążącym materiałem (Heraklit) - są ogniochronne, a przy obustronnym odpowiednim otynkowaniu - ognioodporne (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Ściany z prasowanych materiałów słomianych bez materiałów wiązanych z obustronnym wyprawieniem wapiennym są ognioodporne.
Według danych badań niemieckich płyty te o grubości 50 mm, poddane próbie ogniowej w ciągu 60 minut, zwęglały się na 35 mm w głąb, przy czym tynk po stronie odwrotnej względem ognia zostawał nieuszkodzony, zaś temperatura po tej samej stronie nie przekraczała 65°C.

Powyższe konstrukcje stosowane są przeważnie dla budowy ścian działowych. Należy jednak mieć na uwadze, że wartość ogniowa tych ścian może być obniżona do minimum, jeśli nie będą one doprowadzone do sufitu (uprawnienia budowlane).
Odporność ogniowa słupów bez specjalnych osłon ochronnych odpowiada zwykle odporności ogniowej materiałów, z których słupy te zostały wykonane, gdyż przekroje ich ze względów statycznych są normalnie wystarczające do zapewnienia im odpowiedniego stopnia odporności ogniowej.
Oczywiście, stosowanie osłon może zmieniać tę zależność tak, jak to ma miejsce przy innych elementach budowlanych.
Przy wykonywaniu słupów używa się przeważnie osłon celem ochrony żelaza i drewna (program egzamin ustny).

Odporność ogniowa

Wysoką odporność ogniową najłatwiej daje się uzyskać przy zastosowaniu słupów żelbetowych, pod warunkiem należytego osłonięcia żelaza zbrojeniowego za pomocą odpowiedniej warstwy betonu.
Uodpornienie złożonych lub prostych profili żelaznych może być dokonane w różny sposób, zależnie od stopnia odporności ogniowej, który ma być uzyskany (opinie o programie).

Wysoko ogniotrwałość, ogniotrwałość słupów żelaznych oraz ognioodporność słupów stalowych wymaga zasadniczo wszechstronnej odpowiedniej do wymaganej odporności ochrony metalu. Niektóre przykłady, gdzie oznaczono literami:
a - osłonę w postaci okładziny z cegły na zaprawie cementowej;
b - osłonę w formie okładziny z płyt heraklitowych z wyprawą cementową na siatce;
c, d - osłonę w postaci wyprawy cementowej na siatce.
Ogniochronność słupów stalowych może być uzyskana przez wypełnienie profilu betonem z pozostawieniem zewnętrznych krawędzi metalowych (półek) bez osłony. Ewentualną deformację tego rodzaju słupów i belek ognio-chronnych pod wpływem wysokich temperatur (segregator aktów prawnych).
Nieosłonięte słupy żeliwne można uważać za ognio-chronne.

Słupy natomiast z nieosłoniętej stali należy traktować na równi z nieosłoniętymi oporami drewnianymi z miękkiego drewna jako nieogniochronne. Wyższy stopień odporności slupów drewnianych o dostatecznym przekroju (najmniej 20 x 20 cm) uzasadniony jest faktem tworzenia się na nich warstwy węgla powodującego, szczególnie pod działaniem wody gaśniczej, zwolnienie procesu spalania.
Odporność ogniowa słupów drewnianych może być podniesiona przez zastosowanie opisanych już środków ochronnych (promocja 3 w 1).

Odporność ogniowa stropów może być na ogół przyjęta jako równa odporności ogniowej ścian, wykonanych z tych samych materiałów i o tej samej grubości, co i stropy.
a) Sklepienia z betonu i cegły palonej na zaprawie cementowej stanowią typ stropów o największej odporności ogniowej. O ich stopniu odporności na ogień, tak jak i przy ścianach, decyduje ich grubość, stosownie do której mogą być one zaliczone do tej lub innej kategorii odporności ogniowej.