Sieć rzeczna

Sieć rzeczna jest nierównomiernie wykształcona. W części wsch. gł. osie hydrograficzne stanowią rzeki: Sawa (562 km) wraz r Kupą (296 km) oraz Drawa ( 505 km), które odprowadzają swoje wody do Dunaju (na obszarze Chorwacji dł. 188 km). Przyjmują one wiele dopływów spływających ze wsch. centralnej części Gór Dynarskich oraz z Niziny Panońskiej. Rzeki spadające bezpośrednio do Morza Adriatykiego są krótkie, często o dużym spadku (m.in.: -213 km. z lego w Chorwacji tylko 20 m, Cetina - 100 km. Krka - 7 5 km. Wiele z nic h to rzeki krasowe płynące na licznych ode inkach pod ziemi (np. Krka). Naturalnych jezior jest niewiele, największe to: Vransko w pobliżu Biogradu •ów. 50,2 km (program uprawnienia budowlane na komputer). Peruca (1.5 km ), Prokljansko l,5 km’). Szczególną osobliwością na skalę światową są Jeziora PIitwickie (I I naturalnych zior, które ciągną się na dł. 7 km. tworząc kaskady i wodospady o łącznej pow km’, na wys. 485-659 m n.p.m.).

/różnicowana budowa geologiczna oraz terenu, a także odmienne warunki klimatyczne wpłynęły na różnorodność pokryw. Nizinę Panońską pokrywają żyzne arnoziemy, gleby aluwialne (mady) oraz gleby strefę krasową - rędziny i typowe dla matu śródziemnomorskiego gleby terra ziemie), a obszary górskie - bielice albo wykształcone gleby szkieletowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Szata roślinna odznacza się silnie strefowością. We wsch. i pn.-wsch. ,s( i kraju występują zbiorowiska roślinne dla formacji trawiastych oraz te połacie lasów dębowo-bukowych (gł. w wsch. Sławonii, a także w Górskim ai/e). Lasy zajmują 56% pow. kraju, z czego lasy liściaste przypada 89% (gł. buki - 25% zęby 20%). Wśród gatunków iglastych większy udział mają jodły (6%) oraz sosny. W pasie nadmorskim występuje śródziemnomorska (makia), w e) dominują: mirt, dzika pistacja (uprawnienia budowlane).   

Krajobrazy górskie

Fauna jest bardzo bogata (dla przykładu z 666 gatunków ptaków europejskich na obszarze Chorwacji występuje 500, z 144 gatunków ssaków ponad 90). Reprezentują ją m.in.: jelenie, sarny, niedźwiedzie, rysie, szakale, mungosy, hieny pręgowane, jeżozwierze, liczne gatunki gadów (m.in. jadowite żmije) oraz płazów (jaszczurki). W wodach Morza Adriatyckiego żyją delfiny, tuńczyki, rekiny (w bardziej oddalonych regionach), morskie rozgwiazdy, korale i gąbki, a w podziemnych wodach krasowych - okazy fauny reliktowej (m.in. odmieniec jaskiniowy - Proteus tWguineus, rak z rodziny Troglocnris) (program egzamin ustny).

Systemem ochrony przyrody objęty został obszar o łącznej pow. 440 tys. ha. z czego na parki narodowe (7) przypada ok. 79 tys. ha (18% pow. kraju). 5 z nich: Mljet, Kornati, Brijuni chronią środowisko przyrodnicze wysp, a dalsze 4: Krka, Paklenica, Risnjak oraz łeziora Plitwickie (wpisane na Listę UNESCO) - krajobrazy górskie (opinie o programie).

Republikę Chorwacji zamieszkuje 4681 tys. ludności (1999). W strukturze narodowościowej Chorwaci stanowią 80,1% mieszkańców, Serbowie (7,5%), Słoweńcy (0,5%), Węgrzy (0,5%), Włosi (0,5). Stosunki narodowościowe na obszarze Chorwacji uległy zmianie w wyniku masowych migracji ludności, wywołanych działaniami wojennymi w latach 1991 -1995 (segregator aktów prawnych). Według statystyk UNHCR (Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców) w 1998 w Chorwacji przebywało 28,7 tys. uchodźców (gł. z Bośni i Hercegowiny), a poza jej granicami pozostawało 526,6 tys. jej dawnych mieszkańców (w tym 296,6 tys. w Jugosławii i 50 tys. w Bośni i Hercegowinie). Dosi duża mniejszość gram i kraju, ( o jest następstwem (ud pul Ludność Chorwacji rozmieszczona jest nierównomiernie i koncentruje się gł. w pn. części kraju (żupanije: zagrebacka - gęstość zaludnienia do 508 osób/km’, varazdinska i medimurska 160 osób/km’, krapinsko-zagorska - I 50 osób/km-) oraz w wąskim pasie nadmorskim {Północna Dalmacja). Najsłabiej zaludnione s.) górskie części kraju (osób/km-’) oraz wyspy. 4% populacji żyje w miastach, z których największe to: stołeczny Zagrzeb (707 tys.), Split (189 tys.), Rijeka (168 tys.), Osijek (I0S tys.), Zadar (76 tys.) (promocja 3 w 1).