Siła naciągu

Przy naciągu kabla niezmiernie ważna jest kontrola, z reguły podwójna: siły naciągu i wydłużenia całkowitego kabla. Sposób postępowania jest od strony teoretycznej (program uprawnienia budowlane na komputer). Tutaj podamy tylko pewne wskazówki praktyczne. Siłę naciągu odczytujemy na manometrze, w sporadycznych jedynie przypadkach za pomocą dynamometru. Z reguły powinny znajdować się dwa manometry przy agregacie zasilającym oraz trzeci jako zapasowy. W razie większych różnic we wskazaniach manometrów na pompie tłoczącej, należy jeden z nich wymienić, by doprowadzić do zgodności wskazań.

Przed sprężaniem każdego większego obiektu manometry powinny być cechowane i sprawdzane codziennie lub co parę dni w trakcie sprężania (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wydłużenia należy odczytywać najlepiej na samych drutach za pomocą zwykłej podziałki milimetrowej. Jedynie przy elementach krótkich (poniżej 5-7 m) należy stosować suwmiarkę z noniuszem. W początkowej fazie naciągu z reguły mamy do czynienia z tzw. wydłużeniem martwym (któremu odpowiada zerowy lub bardzo nieznaczny wzrost siły naciągu), wynikającym z przypadkowych sfalowań drutów lub poślizgów w przeciwległym zakotwieniu. Martwe wydłużenie może być także spowodowane niewłaściwym ustawieniem się naciągarki, która nie od razu przylega ściśle do płyty oporowej (moment statyczny od ciężaru własnego naciągarki współdziała w wytworzeniu siły naciągu) (uprawnienia budowlane).

Aby wyeliminować błędy spowodowane wydłużeniem martwym, zaleca się rozpocząć pomiar wydłużenia dopiero od pewnej niewielkiej siły naciągu, równej np. 10% siły końcowej i dobierać wartość początkową obliczoną teoretycznie.
Jeżeli zaobserwowano niezgodności między siłą a wydłużeniem, które powinno odpowiadać teoretycznie przewidzianemu, to należy przerwać sprężanie i podjąć decyzję co do dalszego postępowania, kierując się następującymi ogólnymi wytycznymi (program egzamin ustny).

Skuteczność manometrów

Jeśli niezgodności powtarzają się systematycznie przy naciągu kolejnych kabli, to przyczyną są z reguły rozbieżności w ocenie strat od tarcia i strat rzeczywistych (zakładając, że manometry są ściśle wycechowane) (opinie o programie).

Jeśli wydłużenie jest zbyt małe, znaczy to, że tarcie jest większe niż przewidywano, jeśli zaś zbyt duże, to tarcie jest niższe od oczekiwanego. W pierwszym przypadku nie należy bez zastanowienia zwiększać siły naciągu aż do uzyskania pożądanego wydłużenia (gdyż to mogłoby prowadzić do niebezpiecznego przeciążenia uzbrojenia) lecz w razie potrzeby (gdy obliczenie wskazuje, że zwiększonych strat od tarcia nie można przyjąć), zastosować środki zmniejszające tarcie, w szczególności zaś płukanie kanału. Zazwyczaj wystarczające okazuje się płukanie wodą i późniejsze przedmuchanie powietrzem (segregator aktów prawnych).

Jako dalszy środek stosuje się przepłukiwanie olejem rozpuszczalnym w wodzie, względnie innym, stosując w tym przypadku późniejsze przepłukanie środkiem rozpuszczającym w rodzaju trójchloroetylenu. W przypadku zbyt małych strat wystarczające jest z reguły odpowiednie obniżenie siły naciągu (jeśli obliczenie wskazuje, że nie można przyjąć zwiększonej siły sprężającej, która w określonych okolicznościach może nawet okazać się korzystna).
Jeśli rozbieżność między siłą a wydłużeniem jest znaczna i występuje tylko przy określonym kablu, to przyczyna jej ma z reguły charakter awaryjny.

Należy w tym przypadku przede wszystkim skontrolować skuteczność manometrów, połączeń i przeciwległego zakotwienia. Gdy nie wykazują one usterek, to w przypadku nadmiernego wydłużenia można oczekiwać zerwania jednego z drutów kabla podczas naciągu, czemu zazwyczaj towarzyszy charakterystyczny odgłos, albo też wysuwanie się drutu z przeciwległego zakotwienia, wskutek wadliwego jego działania (promocja 3 w 1). Kierownik budowy musi zadecydować, czy należy w takim razie wymienić cały kabel, czy też zastosować odpowiednio zmniejszoną siłę naciągu, tzn. uważać za miarodajne wydłużenie kabla.