Siły poprzeczne

Niezależnie od sposobu rozmieszczenia żeber, wyprowadzenie związków istniejących między przemieszczeniami a naprężeniami oparte jest na następujących założeniach. Ustalenie dokładnych wartości dla współczynników charakterystycznych H wymaga długich obliczeń. Poniżej podamy różne warianty przeprowadzenia obliczeń (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dokładne rozwiązanie można w zasadzie uzyskać w sposób następujący. Siły poprzeczne eliminuje się z równań równowagi, a zależności podstawia się w otrzymanych 3 równaniach. Daje to 3 równania różniczkowe. Za pomocą wyrażeń równania te przekształca się w trzy jednorodne równania liniowe u, v i w, w których współczynniki zawierają niewiadomą wielkość m. Przez przyrównanie wyznacznika układu równań do zera otrzymamy równanie ósmego stopnia względem m. Po wyznaczeniu m można wyrazić u i u za pomocą iv (= 1) : pozostałych współczynników charakterystycznych uzyskanych z równań równowagi i związków między naprężeniem a przemieszczeniem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W praktyce procedura ta jest bardzo uciążliwa. Tylko dla powłok izotropowych można przeprowadzić obliczenia w sposób przejrzysty, a jako wynik otrzymamy równanie charakterystyczne. Prawdopodobnie łatwiej byłoby zastosować iterację wskazaną przez Aas-Jakobsena (uprawnienia budowlane). W tym przypadku wszystkie wielkości wyraża się kolejno przez w.

Metody uproszczone. Obliczenie można skrócić tylko wtedy, jeżeli zależności między naprężeniem a przemieszczeniem zostaną uproszczone. Pierwszym uproszczeniem byłoby pominięcie v, co spowoduje eliminację wielu wyrazów (program egzamin ustny). Należy podkreślić jednak, iż błędy tego uproszczenia są nieco większe aniżeli dla powłok izotropowych, ponieważ współczynnik Poissona powoduje w powłokach anizotropowych mimośrodowe siły normalne. Następnie dopuszczalne jest (bez zmniejszenia dokładności) pominięcie wszystkich wyrazów zawierających K, we wzorach na siły rozciągające, i wszystkich wyrazów zawierających u i v — we wzorach na momenty. Związki między naprężeniem a przemieszczeniem są wtedy tak proste, że wszystkie współczynniki charakterystyczne można kolejno wyrazić (opinie o programie).

Podłużny przekrój

Metodę tę zastosowano w pracy, gdzie pominięto jednak mimośród żeber. Daje to błędy rzędu g² _D. Jeżeli żebra przebiegają tylko w kierunku (p, można pominąć M_x i M_{x r} w porównaniu do M_v, a tym samym jeszcze uprościć teorię. Schorera, do którego, jeżeli K zastąpimy przez Kg, a D przez D_x, mają zastosowanie wzory wyprowadzone dla powłok izotropowych. Jeżeli powłokę poddamy znacznym siłom skupionym, musimy zaopatrzyć ją w żebra usztywniające. Poprzeczne żebra są korzystniejsze, gdyż najlepiej rozkładają siły (segregator aktów prawnych).

Jeżeli powłoka jest bardzo długa, a żebro, na które działa siła bardzo sztywne, naprężenia należy ustalić metodą belkową. Z drugiej strony, jeżeli powłoka jest stosunkowo krótka, tłumienie wywołanych zakłóceń będzie często tak duże, iż siła nie ma praktycznie wpływu na naprężenia w wezgłowiach. W tym przypadku naprężenia są takie same jak w anizotropowej rurze poddanej sile skupionej. Należy zauważyć, że nierówność wskazuje w przybliżeniu, do których powłok można zastosować takie obliczenie. Jeżeli nierówność nie jest spełniona, metoda belkowa może znaleźć zastosowanie, chociaż wyniki w strefie przejścia są niezupełnie pewne(promocja 3 w 1).

Podłużny przekrój wolno pod partej anizotropowej powłoki o długości L między przeponami. Poprzeczne żebra dzielą L na j odcinków, każdy o długości l. Zakłada się, że j jest liczbą parzystą oraz że siła P działa na żebro w kierunku promienia. Na rysunku j = 4. W obliczeniach otrzymuje się, że sztywność żeber jest rozłożona równomiernie.