Skład obliczeń falochronu

Najogólniej, w skład obliczeń falochronu 1 powinny wchodzić następujące grupy:
- wyznaczanie sił działających na falochron,
- obliczenia hydrologiczne,
- obliczenia stateczności falochronu,
- obliczenia dynamiczne falochronu,
- obliczenia statyczno-wytrzymałościowe poszczególnych elementów falochronu 2 (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli pominie się ciężar własny falochronu i jego poszczególnych części, który wyznacza się zgodnie z ogólnie obowiązującymi zasadami, na falochron mogą działać następujące siły zewnętrzne:
- napór i uderzenie fali,
- napór i uderzenie lodu,
- wypór wody,
- napór lub ciągnienie statku, jeżeli falochron może być wykorzystany do postoju statków (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Siły te, zarówno co do wielkości, jak i kierunku oraz punktu zaczepienia wyznacza się zgodnie z zasadami. W obliczeniu siły uderzenia fali i wartości wyporu istotne jest przyjęcie właściwego poziomu wody w morzu. Na ogół w portach otwartego Bałtyku największe fale występują przy najwyższym stanie morza, należy zatem w takich wypadkach przyjmować za miarodajny do obliczeń poziom WWN.
W portach Zatoki Gdańskiej największe fale sztormowe występują podczas wiatrów ze wschodu lub północnego wschodu, czemu znowu odpowiada niski stan wody. Tu zatem można za miarodajny przyjmować poziom SW (uprawnienia budowlane).
Jeżeli od strony portu za falochronem znajduje się obszerniejsza przestrzeń wodna (np. awanport), wówczas wyznaczając siły naporu lub uderzenia fali, należy uwzględnić sfalowanie tej przestrzeni i rozpatrywać w obliczeniu dwa wypadki:
- gdy szczyt fali odmorskiej trafia w ścianę falochronu w tym samym momencie, w którym z przeciwnej strony trafia dno fali,
- odwrotnie, gdy dno fali odmorskiej trafia na ścianę falochronu w tym samym momencie, w którym z przeciwnej strony nadchodzi szczyt fali.

Siły działające

W pierwszym wypadku napór skierowany jest w stronę portu, w drugim zaś w stronę morza. Wartość i rozkład dodatkowego wyporu wody wywołanego falowaniem należy uwzględnić stosownie do wypadku.
Jeżeli falochron może być wykorzystywany do postoju statków, w wypadku pierwszym należy uwzględniać ciągnienie w cumach, w drugim zaś napór statku na falochron. Podobnie, w wypadku pierwszym należy uwzględniać ewentualny napór lodu od strony morza, w drugim zaś od strony portu (program egzamin ustny).

Siły działające od strony portu są zwykle mniejsze od sił działających od strony morza, ale wskutek niesymetrycznej budowy falochronu (parapet od strony morza) wpływ ich może być niekiedy bardziej niekorzystny.
Jak z powyższego wynika, wszelkie obliczenia falochronu, a szczególnie obliczenie jego stateczności, należy przeprowadzać w dwu etapach, odpowiadających dwu wypadkom: gdy siły zewnętrzne skierowane są ku portowi, oraz gdy siły zewnętrzne skierowane są ku morzu (opinie o programie).
Na niektórych falochronach lub na niektórych ich odcinkach, mogą jeszcze wystąpić obciążenia od wzniesionych na nich budynków, wież czy masztów latarni morskich, urządzeń przeładunkowych itp.
Obliczenia te przeprowadza się równocześnie z wyznaczeniem wartości naporu fali na budowlę.

Mają one za zadanie wyznaczenie prędkości wody w otoczeniu falochronu (prędkości dennych oraz prędkości na powierzchni budowli). Prędkości te nie powinny być zbyt duże, aby nie spowodowały nadmiernego podmycia budowli (które może prowadzić do jej zawalenia się), ani też uszkodzenia powierzchni. Bardziej wiarogodne wyniki uzyskuje się w tym zakresie przez przeprowadzenie badań modelowych w kanale (segregator aktów prawnych).

Zestawienie wzorów do obliczania prędkości dennych i prędkości wody na skarpie. Uzasadnienie danych w tej tabeli. Prędkości graniczne, które służyć mogą jedynie jako orientacyjne. W fazie projektowania należy stosować zasady (promocja 3 w 1).