Składniki mineralne

Najpierw wkłada się do kotła asfalt i topi się go (program uprawnienia budowlane na komputer). Po stopieniu asfaltu do konsystencji dość gęstej, ciągliwej masy dodaje się do stopionego asfaltu porcjami mączkę wapienną, a następnie dalsze składniki w kolejności rosnącego wymiaru uziarnienia przy nieprzerwanym mieszaniu.
Po dodaniu wszystkich składników ogrzewa się dalej zawartość kotła, mieszając ją stale aż do uzyskania masy zupełnie jednorodnej. Gotową masę przenosi się w kubłach lub taczkach na miejsce budowy, gdzie rozpościera się ;ą za pomocą drewnianych gładzików (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Składniki mineralne (kruszywo mineralne) powinny być dobrane według zasady największego zagęszczenia, tak aby:
- ciężar objętościowy mieszanki kruszyw mineralnych nie był niższy niż
- zawartość próżni w mieszance kruszywa mineralnego wynosiła 16 do 20% objętościowych,
- uziarnienie składników mineralnych było równomiernie stopniowane.
Zawartość asfaltu w masie powinna być dostosowana do procentu zawartości próżni w kruszywie. Jeżeli zawartość próżni w masie mineralnej określono, to zawartość asfaltu może się wahać w granicach od p -1,5% do p +1% objętościowo (uprawnienia budowlane).

Jako lepiszcze asfaltowe stosuje się asfalty ponaftowe o penetracji 25-40 przy temperaturze 25°C lub ich mieszankę odpowiadającą takiej samej penetracji. Do wykładzin w miejscach otwartych, zwłaszcza na tarasach i stropodachach, zaleca się stosowanie asfaltu drogowego D-35, odpowiadającego normie PN-65/C-96170, lub mieszanki odpowiadające penetracji 30-35 przy temperaturze 25°C.
Mączka mineralna może być zarówno typu drobniejszego, jak i grubszego i odpowiadać warunkom technicznym dla wypełniaczy drogowych.

Piasek

Piasek może być kopalny lub rzeczny bądź mieszany. Uziarnienie piasku powinno być równomiernie stopniowane i zawarte w granicach 0,1-^2 mm. Zawartość składników pylastych nie może przekraczać 5% ciężarowo. Niedopuszczalne są składniki organiczne lub pęczniejące pod wpływem wody (program egzamin ustny).
Żwir powinien być czysty, jednolity, bez zanieczyszczeń gliniastych, organicznych lub pęczniejących pod wpływem wody i posiadać uziarnienie równomiernie stopniowane. Najgrubsze ziarna nie powinny przekraczać 2/3 grubości projektowanej warstwy asfaltu lanego.
Składniki mineralne, odporne na kwasy, stosuje się do posadzek w pomieszczeniach narażonych na działanie kwasów np. (akumulatornie). Przede wszystkim odnosi się to do mączki mineralnej. Niedopuszczalne jest używanie mączki wapiennej; zamiast niej należy stosować mączkę kwarcytową, andezytową lub tym podobne (opinie o programie).

Właściwości masy asfaltu lanego po jej ułożeniu. Rozmieszczenie ziaren piasku i żwiru lub grysu widoczne w przełamie zastygłej próbki, powinno być równomierne bez wyraźnych skupisk ziaren lub gniazd bogatszych w asfalt.
Ciężar objętościowy masy asfaltu lanego nie powinien być niższy niż 2,30.
Próżnia w masie nie powinna przekraczać 3% objętości w przypadku posadzek w miejscach zakrytych, a 2,5% dla posadzek w miejscach otwartych (segregator aktów prawnych).
Nasiąkliwość nie powinna przekraczać 2-3% objętości w przypadku posadzek w miejscach zakrytych, a 1,5-2,0% dla posadzek w miejscach otwartych.

Podane wyżej przepisy dotyczące asfaltów lanych są dostosowane do średnich warunków i temperatur, w jakich powłoki te mogą się znaleźć. Należy jednak podkreślić, że przy doborze składu i uziarnienia asfaltów lanych, a zwłaszcza w odniesieniu do ilości i penetracji dodawanego do masy asfaltu, należy uwzględnić warunki, w jakich projektowany asfalt lany będzie się znajdował (promocja 3 w 1).
Emulsjami w znaczeniu fizycznym nazywane są mieszaniny dwóch cieczy nie rozpuszczających się w sobie, przy czym jedna z tych cieczy stanowi tzw. fazę zwartą, w której druga ciecz jest zawieszona w postaci drobnych kuleczek, tworząc fazę rozproszoną.