Sklepienia odwrócone

Sklepienia te stosowane bywają najczęściej do przeniesienia obciążeń ze ścian na większą powierzchnię podłoża. Kształt sklepienia jest najczęściej odcinkowy. Wezgłowia mieszczą się w odpowiednio przyciosanych gniazdach ścian (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przed przystąpieniem do wykonania sklepienia należy przygotować podłoże, które zazwyczaj wykonuje się z chudego betonu, wierzch zaś jego wyrównywa się według wzornika (szablonu) zbitego z desek odpowiednio do powierzchni dolnej sklepienia. Po przybiciu do ścian poprzecznych wzornika z desek oznacza się na nim położenie poszczególnych warstw cegieł i muruje się sklepienie pod sznur w kierunku od klucza ku wezgłowiom (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zaprawę gęstą nakłada się niezapełnione zaś górne części spoin zapełnia się wpychając od góry gęstą zaprawę łopatkami lub zalewając rzadką zaprawą; ten ostatni sposób jest szybszy, ale ze względów wytrzymałościowych gorszy. Tego rodzaju sklepienia odwrócone podlegają zwykle bardzo dużym obciążeniom od dołu, toteż powinny być one zawsze statycznie obliczone, natomiast skrajne mury sprawdzone na działanie rozporu (uprawnienia budowlane).

Orientacyjne grubości łuków w zworniku przy obciążeniu ścianami i stropami 2-3 kondygnacji Wymiary powyższe można założyć rozpoczynając obliczenie statyczne, na podstawie którego ustala się ostatecznie przekroje. Przy rozpiętościach powyżej 3 m - grubości łuku należy często powiększać w kierunku od zwornika ku wezgłowiom. Ostrołuki powinny być obciążone w zworniku, zaś wszystkie łuki muszą mieć zapełnione murem lub betonem pachy na V2-P/3 ich wysokości (program egzamin ustny).

Jeżeli mury podporowe mają wysokość od spodu otworu do wezgłowia łuku większą od 2,5 do 3 m, wyżej podane szerokości należy powiększyć o Vs do Ve wysokości muru. W murach, które są środkowymi podporami
łuków lub skrajnymi, bard/ziej obciążonymi, szerokości te mogą być mniejsze o ok. 30%. Ostatecznie potrzebną szerokość ustala się na podstawie obliczenia statycznego. Jeśli się okaże, że szerokość muru jest za mała, można zastosować w lukach ściągi stalowe (opinie o programie).

Łuki odciążające w ścianach

Łuki odciążające w ścianach daje się wtedy, gdy bezpośrednie przykrycia otworów są za słabe, aby utrzymać znajdujące się na nich obciążenia, bądź gdy podpora środkowa między 2 otworami ma tak małe wymiary, że nie można na nią przekazać wyżej leżących obciążeń. Mamy przykład otworu okiennego, przykrytego słabym lukiem płaskim, ponad którym dany jest łuk odciążający odcinkowy mamy znów za słaby słup międzyokienny 1 X 1 cegłę, aby go można było obciążyć wyżej leżącymi ciężarami, wobec czego nad obydwoma otworami wykonano łuk odciążający.
Łuki ceglane mogą być wykonywane w wiązaniu pospolitym, czterowarstwowym, pierścieniowym, zazębionym (segregator aktów prawnych).

Wiązanie pospolite pod względem układu warstw może być traktowane jak mur pionowy, przechylony na krążyny w ten sposób, aby poszczególne warstwy były normalne do powierzchni podniebiennej.
Wiązanie pospolite jest teoretycznie najbardziej prawidłowym układem cegieł, jednak bardzo kłopotliwym i kosztownym w wykonaniu ze względu na dużą ilość potrzebnych dziewiątek.
Właściwy kierunek warstw w lukach kolistych lub koszowych można ustalać za pomocą sznura lub drutu umocowanego w środkach kół.

Murowanie łuku odbywa się na tych samych zasadach co murowanie sklepienia, należy tu jednak zwrócić specjalną uwagę na jakość wykonania. W celu uszczelnienia spoin wspornych, dopóki jeszcze zaprawa nie zaczęła wiązać, zaleca się rozklinować sklepienie osadzając zwornik za pomocą ubijaka. Uderzenia ubijaka mogłyby zdruzgotać pojedynczą warstwę cegieł, z tego więc powodu zwornik wykonuje się zazwyczaj z trzech do pięciu warstw cegieł. Warstwy te układa się „na sucho“ na klinach ma całej’ długości i osadza się uderzeniami ubijaka po ułożonej na nich desce, a następnie zalewa się zaprawą (promocja 3 w 1).

W sklepieniach ostrołukowych najlepiej jest zastosować zwornik w postaci oddzielnego klina kamiennego lub betonowego; unika się w ten sposób przyciosywania cegieł.