Słomiana kula

Bardzo ładną ozdobę przy wejściu do domu lub ogrodu stanowią kule betonowe. Aby ciężar ich nie był zbyt wielki wykonujemy je wewnątrz puste. Kula powinna być jednak zrobiona z jednej masy, bez widocznych na zewnątrz miejsc spojenia.
Wykonanie takiej kuli, wewnątrz pustej. Najpierw przygotowujemy szablon i oś. Szablon wykonuje się z deski 1″ heblowanej, w której wycinamy połowę średnicy projektowanej kuli (program uprawnienia budowlane na komputer).
Obok narysowano przekrój deski, z którego widać, że półkole wycięto piłką, trzymaną ukośnie, aby nadać szablonowi działanie noża. Obwód półkola w szablonie wygładzimy pilnikiem i papierem szmerglowym. Przy częstym używaniu szablonu należy go obić blachą (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Oś wykonywamy z listwy drewnianej. Prawy jej koniec jest zaokrąglony. Część środkowa ma przekrój kwadratowy o malejącym na lewo przekroju, z lewej zaś strony wbijamy do osi gwóźdź bez główki (bolec). Bolec ten owijamy papierem i w miejscu, gdzie bolec ten wbity jest w oś przymocowujemy powrósło ze słomy, którym owi jamy oś jak kłębek sznurka, tworząc bryłę w kształcie próżni w kuli.
Słomianą kulę owijamy po tym papierem i okręcamy kilkanaście razy na krzyż drutem jednomilimetrowym. Potem stanowić on będzie zbrojenie płaszcza z betonu lub sztucznego kamienia. Kulę tę ustawiamy na koźle, zbitym z listew (uprawnienia budowlane).

Do niego przybijamy szablon. Rączką przymocowaną z prawej strony osi obracamy wolno kulą, narzucając na nią przygotowaną masę, zwykle o stosunku 1:3. Nadmiar zaprawy będzie zabierał szablon, który przez obrót wytworzy nam dokładny kształt kuli.
Po ukończeniu pracy i stwardnieniu masy zdejmujemy kulę z kozła, kładziemy na piasek i wyjmujemy oś za rączkę.

Oś ta łatwo wyjdzie na zewnątrz, gdyż bolec owinięty był papierem. Razem z osią wyciągniemy przybite do niej powrósło.
Wyjdzie ono w całości na zewnątrz, gdyż dzięki papierowi, którym owinęliśmy słomianą kulę, nie przywarło do betonu (program egzamin ustny).

Marmur sztuczny

Oba pozostałe otwory: mały po bolcu i większy, przez który wyjęto oś, zatykamy zaprawą cementową. W ten sposób otrzymaliśmy kulę jako jednolitą bryłę, pustą w środku. Jeżeli zamiast zaprawy cementowej, z której wykonaliśmy kulę, użyjemy mieszaniny sztucznego kamienią, np. białego grysiku marmurowego, z dodaniem barwidła, można powierzchnię kuli obrobić po kamieniarsku, przez co otrzyma ona efektowny wygląd. Opisany wyżej wyrób kuli jest typowym przykładem, jak wielkie możliwości posiada beton i kamień sztuczny w zakresie formowania przedmiotów ozdobnych, trudnych lub wręcz niemożliwych do wykonania w innym materiale.

Sztuczny marmur z cementu portlandzkiego używa się do parapetów, na okładziny ścienne, kamionki, policzki schodowe, kolumny, płyty do stolików i umywalni, tablice rozdzielcze itd. Sztuczny marmur zastosowany do tablic rozdzielczych okazał się w zupełności zdatny do celów przemysłu elektrotechnicznego (opinie o programie).
Marmur sztuczny wyrabia się w pracowniach na gładkiej podłodze cementowej lub lepiej - na stołach betonowych. Na czystość w pracowniach powinna być zwrócona baczna uwaga, gdyż każde brudne ziarnko piasku może być szkodliwe.
Surowce należy składać w miejscach suchych, wolnych od kurzu i wszelkich obcych domieszek (segregator aktów prawnych).

Woda powinna być czysta, o ile możności deszczowa lub destylowana. Inna woda zawiera sole, wapno i gips, wskutek czego tworzą się potem wykwity. Stół roboczy nie powinien być wyższy ponad 90 cm, gdyż inaczej pracuje się niewygodnie.
Powierzchnia stołów musi być gładka, w przeciwnym razie okaże się potrzeba szlifowania tylnej płyty marmurowej. Aby płyta łatwo odchodziła od stołu zakładamy na jego płytę płótno. Formę smarujemy olejem i przymocowujemy do betonowej płyty za pomocą drewnianych klamer.

Ponieważ rodzajów marmurów jest bardzo wiele, trudno jest opisywać wszystkie (promocja 3 w 1). Dlatego przytoczymy jedną metodę, według której będziemy mogli naśladować prawie wszystkie inne marmury.