Spawanie prętów

Połączenie za pomocą spawania prętów zbrojenia w przestrzenny szkielet stwarza szczególnie korzystne warunki współpracy zbrojenia z betonem. Potwierdzają to badania Vitka dotyczą-ce nośności belek z betonu na pumeksie hutniczym Rq2o = ^5 kG/cm2 (program uprawnienia budowlane na komputer). W przypadku szkieletu zbrojenia z prętów wiązanych nośność belek wynosiła tylko 0,7-0,8 wartości teoretycznej(z uwagi na naprężenia w stali), natomiast nośność belek ze szkieletem spawanym była - praktycznie biorąc - identyczna z obliczoną teoretycznie.

W przypadku płyt z żużla pumeksowego, zbrojonych za pomocą wiązanych szkieletów zbrojenia Skaloud zaleca, aby długość zakotwienia prętów zbrojenia była nie mniejsza niż: 65d w betonach R^^ = 105 kG/cm2, 55d w betonach R[j|20 = 135 kG/cm2 i 45d w betonach R 20 = 170 kG/cm2, gdzie d - średnica pręta głównego. Średnica haka prętów o d>8 mm powinna wynosić 5d. Jeżeli pręty zbrojenia głównego mają średnice większe niż 12 mm, zakotwienie należy wzmocnić prętami poprzecznymi o średnicy zbliżonej do pręta głównego. Pręty poprzeczne przy średnicach prętów głównych większych od 16 mm należy przyspawać (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Bużewicz [2.9] badał płyty z keramzytobetonu zbrojone siatkami zgrzewanymi. Nośność tych płyt była identyczna z nośnością płyt z betonu zwykłego. Przyczepność siatki do keramzytobetonu R,, :0 = 100 kG/cm2 była równie dobra jak i do betonu zwykłego R^)20 = 250 kG/cm2.

Zgodnie z wymaganiem normowym siatki ułożone były w ten sposób, że pierwszy pręt poprzeczny znajdował się poza linią teoretycznego oparcia płyty. W przypadku łączenia siatek na zakład zaleca Bużewicz, aby długość zakładu w elementach z betonu R ,0 ^ 100 kG/cm nie była mniejsza niż trzy rozstawy prętów poprzecznych i nie mniej niż 45 cm. W elementach z betonu o niższych wytrzymałościach połączenia siatek na zakład stosować nie należy (uprawnienia budowlane).

Betony kruszywowe o strukturze jamistej mają wskutek swojej struktury stosunkowo niewielką przyczepność do zbrojenia.

Betony komórkowe

Obraz miejsc styku ze zbrojeniem betonu jamistego, wykonanego przy użyciu kruszywa (program egzamin ustny). Obraz uzyskano w ten sposób, że po wyciągnięciu pręta rozcięto próbkę i sporządzono odciski z rowkowatego łożyska zbrojenia [6.15], Jak widać, znaczna część powierzchni pręta jest nie osłonięta betonem. W przypadku pręta o mniejszej średnicy stosunek powierzchni miejsc styku z betonem do całej powierzchni pręta jest szczególnie niekorzystny.
W związku z małą przyczepnością do zbrojenia betony jamiste znajdują zastosowanie prawie wyłącznie w płytach warstwowych (opinie o programie).

Warstwa zaprawy cementowej, w której ułożone są pręty, stanowi jednocześnie dobre zabezpieczenie tych prętów przed korozją.
Wobec małej wytrzymałości betonów komórkowych - w porównaniu z wytrzymałością betonów kruszywowych - również mała jest i ich przyczepność do zbrojenia, a obniża ją dodatkowo jeszcze obecność powłok antykorozyjnych na zbrojeniu. W większości przypadków przyczepność betonów komórkowych do zbrojenia jest zbyt mała, aby zapewnić wspólne odkształcenia betonu i stali w warunkach, kiedy naprężenia w zbrojeniu są bliskie granicy plastyczności (nawet dla Qr 2500 kG/cm2 (segregator aktów prawnych).

Dlatego też konieczne jest zapewnienie dodatkowego zakotwienia prętów podłużnych za pomocą dospawanych prętów poprzecznych. Jakkolwiek w obliczeniach zakotwienia prętów pomijamy z reguły przyczepność betonu do zbrojenia, jednak nie jest to cecha bez znaczenia dla konstrukcji płyt zbrojonych.

Ma ona istotne znaczenie dla warunków tworzenia się rys, a szczególnie - dla ich liczby a więc i szerokości.
Wyniki badań Zakładu Badań i Doświadczeń Przemysłu Silikatowego przyczepności betonu komórkowego PGS do prętów bez powłoki i z powloką antykorozyjną (promocja 3 w 1).