Spoiny w murze

Spoiny w murze należy oczyścić i usunąć z nich zaprawę, jeśli wykazuje ona niedostateczną wytrzymałość lub nie wypełnia należycie tych spoin. Zbyt gładkie powierzchnie betonowe należy nasiekać. Mur z klinkieru, zwłaszcza z cegieł o gładkiej szklistej powierzchni, nie stanowi dobrego podłoża pod wyprawę, ponieważ przyczepność wyprawy do takiej ściany jest nieznaczna.
Nie należy ze względów oszczędnościowych stosować chudego betonu wypełniającego pod tynk wodoszczelny (program uprawnienia budowlane na komputer).

Gromadzenie się w chudym betonie wody gruntowej pod ciśnieniem, przesączającej się przez miejscowe nieszczelności (przerwy robocze) w betonie może spowodować oderwanie się tynku od chudego betonu na skutek jego małej wytrzymałości na rozciąganie lub małej przyczepności tynku. Taki właśnie przypadek oderwania się wyprawy wodoszczelnej od chudego betonu zastosowanego w osadniku oczyszczalni ścieków (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Podłoże z chudego betonu pod izolacje z tynku wodoszczelnego może stać się przyczyną odpadnięcia tynku pod działaniem wody zamarzającej w porach chudego betonu.
Jeśli istniejąca konstrukcja, na której ma być ułożona wyprawa wodoszczelna, wykazuje rysy, to najpierw należy je na głębokość co najmniej kilku centymetrów przeciąć, poszerzyć i wypełnić zaprawą, przy czym wycięcie powinno mieć kształt jaskółczego ogona, aby zaprawa uzyskała w ten sposób lepsze połączenie z podłożem (uprawnienia budowlane).

Należy najpierw zwrócić uwagę na charakter i przyczynę powstania rys. Jeśli rysy powstały na skutek odkształceń termicznych konstrukcji, to będą one stale w zależności od zmian temperatury rozszerzać się lub zwężać. Uszczelnienie zaprawą takich rys i wykonanie wyprawy wodoszczelnej na podłożu wykazującym tego rodzaju rysy jest bezcelowe, gdyż w miejscach tych w wyprawie na pewno pojawią się również rysy, co przekreśli jej wodoszczelność. Autorom znany jest przypadek konstrukcji żelbetowej syfonu o długości ok. 30 m i o świetle otworów ok. 5,0 m pod kanałem żeglugi w Brzeźnicy na odcinku Kraków-Spytkowice, gdzie nie przewidziano dylatacji i gdzie w konstrukcji na skutek skurczu pojawiło się kilka rys poprzecznych (program egzamin ustny).

Gruz ceglany

Stosowane próby uszczelnienia tych rys za pomocą zapraw szybkowiążących nawet ze specjalnymi domieszkami uszczelniającymi nie dały rezultatu i po pewnym czasie pojawiały się znów rysy.
Gdy przez rysy w konstrukcji przesącza się woda, wskazane jest w celu ich szybkiego uszczelnienia zastosowanie zaprawy szybkowiążącej (opinie o programie).

Jeżeli parcie wody jest stosunkowo duże, to przed przystąpieniem do wykonywania wyprawy wodoszczelnej należy w celu zmniejszenia parcia wywiercić lub wykuć w pewnych odstępach w konstrukcji ściany lub posadzki otwory o średnicy 20-P40 mm i osadzić w nich na zaprawie rurki. Przez rurki te będzie odprowadzana woda spoza ściany. Po nałożeniu tynku wodoszczelnego rurki zatyka się zaprawą szybkotwardniejącą lub wykuwa i miejsca te wyprawia się. Czasem, gdy potrzebne jest uszczelnienie muru lub betonu, wtłacza się przez takież rurki zaprawę pod ciśnieniem, analogicznie jak przy naprawie obudowy tuneli (segregator aktów prawnych).

Tynk wodoszczelny na istniejącej posadzce lub na nowo ułożonym podłożu można wykonać jedynie pod warunkiem, że podłoże swoim ciężarem zrównoważy wypór wody lub jest konstrukcją przystosowaną do przejęcia tego parcia. Wewnętrzny tynk wodoszczelny należy wyprowadzić co najmniej 30H-50 cm ponad najwyższy spodziewany poziom wody gruntowej.

Jeżeli izolacja tego typu ma zabezpieczyć obiekt przed wilgocią kapilarną, wskazane jest w celu zmniejszenia zjawiska kapilarności zastosowanie pod posadzką warstwy żwiru o grubości 10-20 cm. Gruz ceglany nie nadaje się do tego celu, w cegle bowiem występuje podsiąkanie kapilarne (promocja 3 w 1).