Sposób oparcia powłoki

Sposób oparcia powłoki na przeponach ma olbrzymi wpływ na pracę konstrukcji. Przepony mają za zadanie przejmowanie z powłoki sił działających w płaszczyznach przepon i to głównie sił ścinających. Z drugiej strony tylko bardzo rzadko są one w stanie przenosić jakiekolwiek siły prostopadłe do ich płaszczyzny. Jeśli przepona żelbetowa ukształtowana jest w formie tarczy, to grubość jej jest zazwyczaj nieco większa od grubości powłoki (program uprawnienia budowlane na komputer). Dlatego rozpatrywana jako płyta, przeniesie ona znacznie większe momenty zginające w porównaniu z momentami w samej powłoce. To zjawisko występuje jednak tylko w bezpośrednim sąsiedztwie przepony. Stąd rolę przepony najłatwiej zrozumieć, jeśli rozpatruje się ją jako bardzo cienką tarczę.

Powłokę (która posiada tylko dwie przepony) nazywamy swobodnie podpartą. Powłoka o trzech przeponach jest powłoką ciągłą, dwuprzęsłową. Jeśli oba przęsła są identyczne i jednakowo obciążone, to powłoka jest w przeponie środkowej całkowicie utwierdzona (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W powłoce c rozróżnia się dwa przęsła skrajne i przęsło pośrednie.

Przykład swobodnie podpartej powłoki długiej. Również powłoka hangaru jest swobodnie podparta, gdyż składa się z dwóch przęseł swobodnie podpartych (rama środkowa jest podwójna). Powłoka ciągła, dwuprzęsłowa. Powłoka jest ciągła trójprzęsłowa wieloprzęsłowa. Świetliki dzielą konstrukcję na szereg niezależnych powłok swobodnie podpartych, ze wspornikami (uprawnienia budowlane).

Ze względu na przemieszczenia wywołane zmianami termicznymi lub skurczem betonu, powłoki ciągłe o przęsłach dłuższych niż 20 m mają rzadko kiedy więcej niż dwa przęsła. Jak wiadomo (na podstawie teorii sprężystości), bezwzględnie największy moment w dwuprzęsłowej belce ciągłej występuje nad środkową podporą. Jednak powłoka, pracując jako belka, lepiej przenosi dodatnie momenty zginające niż ujemne. Dlatego często należy rozszalować jedno przęsło przed przystąpieniem do betonowania drugiego (program egzamin ustny). W ten sposób ujemne momenty od ciężaru własnego zmniejszają się do połowy.

Wymiary żeber

W ciągłych powłokach krótkich należy więc przewidzieć przerwy dylatacyjne. Jeśli dylatacja znajduje się na przeponie, trzeba w tym miejscu wykonać dwie niezależne przepony (opinie o programie). Dlatego najprostsze rozwiązanie uzyskuje się umieszczając przerwę dylatacyjną w środku przęsła. Przy takim rozwiązaniu krawędzie swobodne trzeba zabezpieczyć żebrami usztywniającymi przed wy boczeniem. Niekiedy, aby otrzymać konstrukcję statycznie wyznaczalną, stosowano przerwy dylatacyjne w co drugim przęśle.

Cała konstrukcja może być więc traktowana jako powłoka anizotropowa, w której łuki pracują jako żebra. Ponieważ powłoka każdego krótkiego przęsła jest powłoką właściwą, a każde przęsło oparte jest na dwóch żebrach łukowych, więc cała anizotropowa konstrukcja jest powłoką niewłaściwą, gdyż np. jednostronne obciążenie może być przeniesione jedynie przez zginanie żeber (segregator aktów prawnych).

Dlatego niekiedy okazuje się wskazane wprowadzenie dwóch sztywnych tarczowych) przepon skrajnych, aby zmniejszyć zginanie powłoki mizotropowej. Tego rodzaju przepony główne są często ukształtowane w formie ścian szczytowych, a konstrukcja tego rodzaju nosi nazwę sklepienia usztywnionego (promocja 3 w 1).

Aby jak najbardziej zmniejszyć zginanie w żebrach, trzeba stosować przekrój poprzeczny sklepienia usztywnionego o kształcie krzywej sznurowej. Wymiary żeber są, ogólnie biorąc, podyktowane koniecznością zabezpieczenia powłoki anizotropowej przed wyboczeniem. Z drugiej strony smukłe żebra mają tę zaletę, że wywołują małe naprężenia drugorzędne spowodowane zmianą temperatury i skurczem.