Sprzedaż materiałów budowlanych

Sprzedaż detaliczna materiałów budowlanych w strefie handlu wiejskiego jest prowadzona przez składy materiałów budowlanych 2500 gminnych spółdzielni i 250 powiatowych związków gminnych spółdzielni „Samopomoc Chłopska” oraz 211 składów tarcicy i wyrobów z drewna. Część rynkowej tarcicy i wyrobów z drewna rozprowadzają składy podległe resortowi leśnictwa, 117 składów na terenie kraju (program uprawnienia budowlane na komputer).

Sprzedaż materiałów budowlanych przez gminne spółdzielnie prowadzona jest łącznie z innymi materiałami, jak nawozy sztuczne, nasiona, maszyny i sprzęt rolniczy, węgiel i inne. Toteż magazyny i place składowe w większości wypadków nie odpowiadają warunkom wymaganym dla materiałów budowlanych. Personel magazynowy nie jest dostatecznie obznajomiony z warunkami składowania ani z zastosowaniem materiałów. W składach nie prowadzi się propagandy ani informacji technicznej. Dzięki zabiegom CRS stan ten ulega stopniowej poprawie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Odbiorcy chłopscy mogą zaopatrywać się w materiały budowlane również w bazach wojewódzkich hurtowni materiałów budowlanych, podległych Ministerstwu Budownictwa i PMB. Ogółem poza miastami wojewódzkimi działa 21 baz rejonowych, a 11 jest w budowie. Bazy prowadzą sprzedaż materiałów ściennych, stropowych (w tym belki DMS i T-27), dekarskich, wiążących, szkła, kafli, farb, okuć budowlanych i materiałów budowlanych z tworzyw sztucznych (uprawnienia budowlane).

Prace nad 5-letnim planem budownictwa chłopskiego za jeden z głównych celów miały doprowadzenie do zgodności między ustaleniem jak największego programu rzeczowego a limitowaną ilością materiałów z puli państwowej. W rezultacie opracowano - wspólnie z Komisją Planowania - szacunkowy plan rzeczowy na lata 1961-65, zaakceptowany przez Międzyresortową Komisję Koordynacyjną d/s Budownictwa Wiejskiego (program egzamin ustny).

Konstrukcje z lekkiego betonu

Plan przydziału materiałów budowlanych w latach 1961-65, który jest wycinkiem NPG, opracowanego przez Komisję Planowania przy RM według wersji z marca 1961 r. W tablicy skorygowano rok 1961 według rzeczywistych dostaw, a rok 1962 według aktualnego planu dostaw na ten rok. Lata 1963-65 pozostawiono według wersji planu 5-letniego z marca 1961 r (opinie o programie).

Porównanie wzrostu programu rzeczowego budownictwa chłopskiego z planowanymi dostawami podstawowych materiałów budowlanych w planie 5-letnim. Przy założeniu, że w rezultacie podniesienia poziomu technicznego wykonawstwa zostaną obniżone wskaźniki zużycia takich materiałów, jak cement i wapno, porównanie dostaw z planem rzeczowym wykazuje poważniejszy niedobór jedynie w drewnie i stali, który trzeba będzie wyeliminować drogą rozwoju prefabrykacji (segregator aktów prawnych).

Trudności zrealizowania tak znacznie rosnącego programu rzeczowego związane są nie tylko z ograniczoną ilością i niekorzystną strukturą środków materiałowych, ale również z trudną bazą wyjściową, jaką jest tradycyjna techniKa budowania oraz poziom i potencjał wykonawstwa na wsi. W związku z tym jako główne czynniki określające zadania w zakresie postępu technicznego w budownictwie wiejskim przyjęto:

1. eliminację tradycyjnego drewna ze ścian budynków i słomy z pokryć,
2. powszechną typizację elementów i szeroką typizację obiektów,
3. szybki rozwój prefabrykacji umożliwiającej oszczędne użycie deficytowego drewna i stali oraz łatwy montaż obiektów,
4. obniżanie kapitalności budynków gospodarczych, wobec perspektyw zmian w strukturze rolnictwa.

Wśród ścian ogniotrwałych znacznie wzrosną konstrukcje z bloków z lekkiego betonu oraz z elementów gipsowych w szczególności w ścianach wewnętrznych i w stropach. Łączny udział dachówki ceramicznej i cementowej będzie w całym okresie 1961-65 na mniej więcej jednakowym poziomie i będzie stanowił około 45-50° o ogólnej powierzchni dachów. Wzrośnie natomiast udział eternitu z 24% w 1961 r. do 45% w 1965 r (promocja 3 w 1).