Średni ubytek masy

Średni ubytek masy dla tych samych warunków wynosi odpowiednio (program uprawnienia budowlane na komputer).
Rezultaty badań mrozoodporności betonów komórkowych przeprowadzonych w Rosji podaje Makariczew. Przedstawiono zmianę wytrzymałości na ściskanie autoklawizowanych betonów komórkowych w zależności od liczby cykli zamrażania. Średnio zmniejszeni wytrzymałości próbek przy 15 i więcej cyklach.
Jak podaje Makariczew w badaniach nie zaobserwowano wyraźnej zależności między mrozoodpornością betonu a jego ciężarem objętościowym. Stwierdzenie to odbiega jednak od powszechnie przyjętych poglądów.

Odporność na działanie wysokich temperatur (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wpływ wysokich temperatur na wytrzymałość betonu cementowego Siporex. Badania przeprowadzono na kostkach 10:t cm, wysuszonych uprzednio w temp. 110°C. Początkowo wzrostowi temperatury towarzyszy wzrost wytrzymałości betonu, powyżej 400°C następuje jednak spadek. Pierwsze rysy pojawiały się na próbkach przy t = 225°C, nie miały one jednak jeszcze wpływu na wytrzymałość materiału. Przy t = 500°C rysy widoczne były już na wszystkich próbkach i w istotny sposób obniżały ich wytrzymałość. Na próbkach podgrzanych do t = 400°C początkowo nie było rys, pojawiały się one jednak w czasie późniejszym, przy ponownym zawilgoceniu próbek. Makariczew podaje, że przy nagrzewaniu pianobetonu do 100-M50°C i następnie ochłodzeniu wytrzymałość wzrosła o 10%, przy nagrzewaniu do 200-300°C i ochłodzeniu wytrzymałość była taka sama jak przed nagrzewaniem (uprawnienia budowlane). Spadek wytrzymałości o 20% spowodowało nagrzewanie do temp. 400-500°C, a o 50% - do temp. 550-800°C.

Beton lekki belitowy - BLB. Istotą technologii jest zastosowanie do produkcji betonów komórkowych specjalnego typu cementu o zwiększonej zawartości minerału, tzw. belitu (2CaO • SiOo), który w klinkierach cementów portlandzkich występuje tylko w ilościach od 7-37% (program egzamin ustny).
Według klasyfikacji podanej przez Okorokowa do cementu belitowego można zaliczyć te cementy, w których stosunek ilościowy alitu do belitu jest mniejszy od jedności.

Cement belitowy

Cement belitowy odegrał w rozwoju betonów komórkowych w Polsce poważną rolę, gdyż jego zastosowanie po raz pierwszy w 1954 roku pozwoliło na znaczne poprawienie jakości produkcji betonu komórkowego, przestawienie produkcji na cementy niższych marek i wyodrębnienie pierwszego typu polskiej technologii betonów komórkowych (opinie o programie).
Do produkcji BLB stosuje się następujące surowce:
- piasek o zawartości krzemionki co najmniej 90%,
- cement belitowy lub hutniczy zawierający ok. 40% belitu - 2CaO • Si02 (stosunek alitu 3Ca0-Si02 do belitu 2CaOSi02 powinien mieć wartość poniżej 1),
-wapno hydratyzowane, odznaczające się stałością objętości,
- proszek glinowy doborowej jakości,
- środki powierzchniowe czynne w postaci emulsyjnej.
Technologia BLB obejmuje następujące czynności (segregator aktów prawnych).

Zmielenie piasku z dodatkiem ok. 60% wody w młynach rurowych na szlam o powierzchni właściwej 1600-2000 cm2/g (wg Blaine’a) i dodanie ok 1-2% Ca(OH)2; tak przygotowany szlam gromadzi się w silosach wyposażonych w urządzenia przeciwdziałające sedymentacji.
Zgromadzenie odpowiedniej ilości spoiwa typu cementu belitowego (lub
cementu hutniczego, w którym znajduje się spora ilość szkliwa belitowego i wykrystalizowanego belitu) w zespole urządzeń podających i wagowych; „dojrzały” szlam (ok. 12 godz. w silosie) odmierzony w odpowiedniej ilości i podgrzany do temp. 40-50°C wlewany jest do szczelnej mieszarki szybkobieżnej, po czym do tej samej mieszarki wsypywany jest odważony cement belitowy (promocja 3 w 1).

Po dokładnym wymieszaniu (3-5 minut) do mieszarki dodaje się emulsję o działaniu powierzchniowo czynnym i proszek glinowy w postaci wodnej zawiesiny lub pasty. Po dokładnym mieszaniu (ok. 1 min.) całość wylewa się do form stalowych posmarowanych smarem zapobiegającym późniejszemu przywieraniu betonu komórkowego do dna i boków form.