Stopy aluminiowe

Oprócz drewna stosuje się inne materiały, jak: stal, stopy aluminiowe, beton, tworzywa sztuczne, jak również materiały łączone np. stal i drewno, stal i tworzywa sztuczne itp.
Okna, drzwi i bramy spełniają w budynku określoną funkcję.

Okna przede wszystkim doprowadzają do pomieszczeń światło dzienne, a oprócz tego umożliwiają ich wietrzenie, zwłaszcza w budynkach wielokondygnacyjnych, z ograniczoną liczbą przewodów wentylacyjnych.
Okno składa się z następujących elementów: oboknia, pola okiennego, okuć i zamków (program uprawnienia budowlane na komputer).
Oboknie tworzy ościeżnica, krosno lub skrzynka składająca się z połączonej z krosnem ościeżnicy i ewentualnie ślemienia. W oknie wielodzielnym w obokniu stosuje się słupki pośrednie.
W oknach metalowych oboknie stanowi ościeżnica wykonana z profili metalowych.

Pole okienne stanowią skrzydła, które mają najczęściej kształt prostokątny lub kwadratowy, ale spotykane są i o innych kształtach. Pole okienne może składać się z dowolnej liczby skrzydeł. Zależnie od liczby skrzydeł rozróżnia się okna: jedno-, dwu- i trójdzielne oraz wielodzielne (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Okna wykonuje się jako: pojedyncze, podwójne i zespolone. W niektórych typach okien podwójnych skrzydła zewnętrzne noszą
nazwę letnich, a wewnętrzne - zimowych , ponieważ w okresie lata często są zdejmowane, a zakładane na okres zimy.

Zależnie od położenia osi obrotu skrzydeł lub kierunku ich przesuwania rozróżnia się okna ze skrzydłami:
- o poziomej górnej osi obrotu,
- o poziomej środkowej osi obrotu,
- przesuwanymi pionowo,
- przesuwanymi poziomo,
- o różnym położeniu osi obrotu (uprawnienia budowlane).

W stosowanych najczęściej oknach ze skrzydłami o pionowej bocznej osi obrotu rozróżnia się skrzydła lewe i prawe. Skrzydłami lewymi nazywamy te, których zawiasy widoczne są po lewej stronie dla stojącego przed oknem, a w skrzydłach prawych odwrotnie. Podział ten jest konieczny ze względu na odmienną konstrukcję skrzydeł oraz różne zawiasy (lewe i prawe).
Elementami związanymi z oknem są podokienniki: wewnętrzny (zwany parapetem) i zewnętrzny.
Wymiarem podstawowym wysokości okien w międzynarodowej koordynacji modularnej jest przyjęty moduł podstawowy M = 100 mm. Do wymiarowania szerokości okien przyjęto multimoduł M3 = 300 mm, ale dopuszczalne jest również stosowanie M = 100 mm (program egzamin ustny).

Okna ościeżnicowe

Moduły stosuje się do ustalenia wymiarów zewnętrznych okien z uwzględnieniem odchyłek od wymiarów teoretycznych, jakie
powstają w czasie produkcji okien oraz odchyłek w produkcji prefabrykatów ściennych lub murowaniu ścian. Wymiary są tak dobrane, aby można było wstawić okna i wykonać wokół nich uszczelnienie.
Zależnie od cech konstrukcyjnych ościeżnic i sposobu otwierania skrzydeł produkuje się obecnie w Polsce masowo cztery typy okien drewnianych: ościeżnicowe (polskie), krosnowe, zespolone (szwedzkie) oraz skrzynkowe (opinie o programie).

Okna ościeżnicowe produkuje się obecnie w niewielkiej liczbie z przeznaczeniem dla wiejskiego budownictwa indywidualnego jako jedno-, dwu- i trójdzielne. Oboknie stanowi ościeżnica, której wymiary przekroju podano na rysunku.
Skrzydła otwierane mają pionową boczną oś obrotu, dzięki zawieszaniu ich na zawiasach wbitych w słupki ościeżnic (segregator aktów prawnych).
W oknach trójdzielnych środkowe skrzydła są nie otwierane.

Okna umieszcza się w otworach ściennych bez węgarów, więc skrzydła zewnętrzne (letnie) otwierają się na zewnątrz, a wewnętrzne (zimowe) do wewnątrz pomieszczeń.
Zaletą tych okien jest prosta konstrukcja i szczelność. Największą wadą natomiast otwieranie skrzydeł letnich na zewnątrz. Z tego względu stosowanie tych okien jako zewnętrznych ograniczono tylko do budynków parterowych wznoszonych poza linią zabudowy.

Oprócz okien podwójnych produkuje się okna ościeżnicowe pojedyncze, jako naświetla wewnątrz budynków, oraz tzw. okna po- dawcze w restauracjach, stołówkach itp. Oboknie stanowi ościeżnica o takich samych wymiarach jak w oknach podwójnych, ale z jednym wrębem przylgowym (promocja 3 w 1).