Stopy fundamentowe

W ściankach otaczających słup wystąpią ponadto zginania pionowe, na które należy przeliczyć i ewentualnie uzbroić przekrój. Należy również pamiętać, że dociski do ścianek stopy wywołują dodatkowe naprężenia ścinające u dołu słupa; przy konstruowaniu samego słupa należy naprężenia te uwzględnić np. przez odpowiednie zagęszczenie strzemion (program uprawnienia budowlane na komputer).

Projektując fundamenty szklankowe, należy przestrzegać następujących zasad: słup powinien być wpuszczony w fundament na głębokość nie mniejszą niż długość większego boku przekroju słupa, grubość dna powinna wynosić co najmniej 20 cm, grubość ścianek 20-25 cm i nie mniej niż wysokości górnego stopnia stopy (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Szczelina pomiędzy słupem a ścianką stopy powinna wynosić 5-7 cm. Wypełnia się ją po ustawieniu słupa zaprawą cementową.
Stopy fundamentowe o konstrukcji mieszanej betonowo- -żel bet owej.

Rzadziej stosowane kształty stóp fundamentowych, złożonych z części zbrojonej i części niezbrojonej. Siły przenoszą się ze słupa na grunt za pośrednictwem zginanej płyty żelbetowej. Aby zmniejszyć wysięg płyty poza obrys słupa oraz zmniejszyć długość wyboczeniową słupa, pomiędzy słupem a płytą wykształcono ostrosłupową bazę słupa. Obliczenie takiej konstrukcji polega na wyznaczeniu w przekroju łączącym ostrosłup z płytą naprężeń ściskających, które nie mogą przekraczać wartości ajoc. Kąt nachylenia boków bazy dobiera się do tego naprężenia, zaś płytę oblicza się na zginanie, biorąc pod uwagę jedynie wysięg płyty poza obrys bazy (uprawnienia budowlane).

Podobną rolę spełnia konstrukcja, w której powiększono przekrój słupa .poniżej poziomu posadzki.
Rozwiązanie odwrotne: słup zakończony jest małą płytą żelbetową, opartą na normalnym fundamencie betonowym. Konstrukcja taka pozwala na zmniejszenie wysokości stopy w porównaniu ze zwykłą stopą betonową. Zużycie stali jest mniejsze niż w przypadku uzbrojenia stopy dołem. Płyta górna żelbetowa pracuje tu na zginanie wywołane naprężeniami w szwie między żelbetem a betonem, część zaś dolną stopy konstruuje się jak zwykłą stopę betonową (program egzamin ustny).

Stopy żelbetowe żebrowe

Górną płytę żelbetową wykonuje się po zabetonowaniu części dolnej stopy i w niej przeważnie zakotwią się pręty zbrojenia słupa. Grubość płyty żelbetowej musi być wówczas dostosowana do długości zakotwienia prętów słupa. Konstrukcję żebrową stosuje się przy znacznych powierzchniach podstawy stopy. Zmniejsza się wtedy zużycie betonu, a co za tym idzie ciężar własny stopy. Uzyskuje się dość jasny obraz pracy stopy, natomiast deskowanie takiej konstrukcji jest skomplikowane.

W omawianym przykładzie stopa złożona jest z 4 żeber biegnących wzdłuż przekątnej kwadratowej podstawy stopy oraz z rozpiętej między nimi płyty żelbetowej (opinie o programie). Płyta obciążona jest od spodu odporem gruntu. Oblicza się ją jako belkę jednoprzęsłową o szerokości jednostkowej, podpartą na osi żeber i częściowo utwierdzoną w żebrach. Rozpiętość l jest zmienna, największa dla pasma płyty na skraju stopy. Żebra pracują jako wsporniki utwierdzone w słupie. Od dołu działa na nie odpór gruntu przekazywany przez płytę.

Stopy fundamentowe przenoszące znaczniejsze siły poziome. W przypadku posadowienia konstrukcji przekazujących na grunt znaczne siły poziome, np. łuków. Najlepszym wyjściem z tej sytuacji jest pochylenie powierzchni posadowienia stopy (segregator aktów prawnych). Podstawa stopy składa się z dwóch płaszczyzn o tak dobranych pochyleniach, aby przy każdym układzie wartości P i H wypadkowa sił działających na stopę przechodziła wewnątrz kąta utworzonego przez normalne do tych płaszczyzn.

Sprawdzenia naprężeń w gruncie pod stopą dokonuje się rozkładając wypadkową na składowe prostopadłe do płaszczyzn podstawy stopy W, i W2. Naprężenia w gruncie powinny pozostać w granicach dopuszczalnych, a ponadto należy sprawdzić współczynnik pewności stopy na poślizg według zasad (promocja 3 w 1).