Stosowanie układu zamkniętego

Stosowanie układu zamkniętego w mieleniu surowca na mokro omówione będzie na końcu niniejszego rozdziału. Niżej rozważono przerób surowca w układzie zamkniętym na sucho, przy czym rozważania te w znacznej mierze dotyczą także mielenia klinkieru. Uproszczony schemat mielenia oraz przykładową ilustrację wzajemnych stosunków ilościowych strumieni materiałów w układzie zamkniętym (program uprawnienia budowlane na komputer).
Przy projektowaniu zamkniętych układów mielenia konieczne jest dokonanie wyboru sposobu pionowego transportu miewa z wylotu młyna do położonego wyżej separatora.

Może to być rozwiązane dwojako: przy zastosowaniu transportu mechanicznego podnośnikiem kubełkowym albo podnośnikiem powietrznym przez włączenie do układu wentylatorów zapewniających w przewodach transportowych przepływ dostatecznych ilości powietrza i wymaganą prędkość (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Zaletą transportu powietrznego jest możliwość suszenia miewa dużymi ilościami powietrza transportującego. Wprowadzenie do obiegu w omawianej instalacji gazów odlotowych z cyklonowego wymiennika pieca obrotowego albo gorącego powietrza z chłodnika klinkieru umożliwia wykorzystanie ciepła odlotowego z procesu spiekania klinkieru i pozwala na przerabianie w urządzeniu susząco-mielącym materiałów o początkowej wilgotności 10-M2% (uprawnienia budowlane). Zaopatrzenie omawianej instalacji młynowej we własny generator gorących gazów umożliwia przerabianie surowców każdej spotykanej w praktyce wilgotności.

Trzeba podkreślić, że wykorzystanie ciepła gazów odlotowych z instalacji piecowej do suszenia surowca w procesie jego mielenia ma szczególnie duże znaczenie ekonomiczne, istnieją bowiem obliczenia, z których wynika, że koszt opalania generatora gorących gazów jest wysoki sięga 2/3 kosztów mielenia. Nie wolno też zapominać, że na mielenie surowca potrzeba co najmniej 30% energii elektrycznej zużywanej sumarycznie podczas wszystkich operacji wytwarzania cementu. Urządzenie susząco-mielące pracujące w układzie zamkniętym przy zastosowaniu transportu powietrznego nie jest jednak pozbawione pewnych wad (program egzamin ustny).

Transport powietrzny

Uruchomienie znacznych ilości powietrza transportującego strumienie miewa w układzie młyna wymaga znacznych ilości energii.

Oblicza się, że na transport powietrzny zużywa się do 5,0 kW-h na tonę mielonego surowca. Sam młyn również zużywa nieco więcej energii; duża prędkość powietrza przepływającego przez młyn powoduje nadmierne obniżenie poziomu miewa w stosunku do poziomu mielników; mlewo wydmuchiwane jest i porywane spomiędzy kul, co zmniejsza szanse trafienia ziarn miewa między zderzające się kule (opinie o programie). Ponadto, ze względu na stosunkowo krótki czas mielenia (skrócona długość młyna) dobór mielników musi być wyrazem kompromisu między potrzebami mielenia wstępnego i drobnego. Transport pionowy podnośnikiem kubełkowym jest tańszy od powietrznego, zużywa się bowiem zaledwie ok. 2,0 kW-h/t miewa, a wentylator wspomagający w układzie obieg gazów suszących zużywa tylko 1,0-5-2,0 kW-h/t, ponieważ strumienie gazu nie są w tym przypadku środkiem transportującym mlewo, a stanowią tylko medium suszące.

Zmniejszona ilość i obniżona prędkość gazów obiegowych zapewnia większą efektywność mielenia niż w przypadku młyna z powietrznym transportem miewa. Ogranicza to jednak możliwości suszenia; dlatego urządzenie susząco-mielące z mechanicznym, podnośnikowym, pionowym transportem miewa, zaopatrzone we własne palenisko (generator gorących gazów), może przerabiać surowiec z zawartością wilgoci do 10% a nawet więcej, natomiast przy wykorzystaniu niskotemperaturowego ciepła odlotowego z instalacji piecowej - co najwyżej do 5-6% (segregator aktów prawnych).

Zwiększona efektywność pracy młynów z mechanicznym (podnośnikowym) obiegiem materiałów wyraża się niższymi,o ok. 15-5-20% jednostkowymi kosztami energii elektrycznej. Zasada mielenia w układzie zamkniętym, stosowana najczęściej jednocześnie z procesem suszenia, realizowana bywa według różnych wariantów (promocja 3 w 1).