Elementy wielkopłytowe stropowe i stropodachowe

Płyty stropowe i stropodachowe podzielić możemy pod względem materiałowym na:
- płyty jednomateriałowe wykonywane z jednego rodzaju,
- płyty wielomateriałowe produkowane z kilku rodzajów.

Ze względu na kształt przekroju poprzecznego i strukturę budowy dzielimy płyty na:
- płyty pełne, stropowe,
- płyty kanałowe, stropowe,
- płyty panwiowe stropowe i stropodachowe,
- płyty fałdowe, stropodachowe,
- płyty faliste, stropodachowe,
- płyty warstwowe, stropowe,
- płyty rusztowe i żebrowe z wypełnieniem, stropowe,
- płyty ceramiczno-betonowe, stropowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

W budynkach wielkopłytowych najbardziej rozpowszechnione są z płyt stropowych płyty jednomateriałowe pełne z betonu żwirowego. Grubość tych płyt zależy nie tylko od obliczeń statycznych, ale przede wszystkim od wymagań izolacji akustycznej. Dla zachowania izolacji akustycznej ciężar płyty stropowej nie powinien być mniejszy od 350 kG/m.
Z powyższego wynika, że minimalna grubość płyt żelbetowych pełnych powinna wynosić 14 cm. Doświadczenia wykazały jednak, że i ta grubość n spełnia zadowalająco wymogów akustycznych i że powinna być ona zwiększona do co najmniej 16 cm. Płyty pełne o takiej grubości są jednak ciężkie, dlatego też w przypadkach, gdy z obliczeń statycznych wynika grubóść płyty przekraczająca 14 - 15 cm, stosuje się zamiast płyt pełnych kanałowe (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W płytach kanałowych stosowane są kanały o przekroju kołowym, owalne poziome, owalne pionowe lub prostokątne. Ponieważ ciężar płyt kanałowych nawet o zwiększonej do 18 i 20 cm wysokości jest mniejszy niż minimalny ciężar gwarantujący dobrą izolację akustyczną, konieczne jest więc późniejsze ułożenie r płytach kanałowych, a tym bardziej i na znacznie lżejszych płytach fałdowych i falistych, tak zwanych „podłóg pływających” tj. podłóg z dodatkowymi kosztownymi warstwami tłumiących dźwięki, wykonywanymi „na mokro” (uprawnienia budowlane).
Również pozostałe płyty stropowe, ze względu na niedostateczną dla potrzeb akustycznych grubość i ciężar, wymagają ul żenią na nich pod posadzkę odpowiednich warstw dla uzyskania zadowalającej izolacji akustycznej stropu na dźwięki powietrzne i uderzeniowe. Tej rodzaju izolacja tłumiąca powinna składać się z warstwy materiału sprężystego oraz z warstwy trwałej stanowiącej podkład do przyklejenia dowolnie nawierzchni podłogowej (program egzamin ustny).

Płyty pilśniowe porowate

Najczęściej używanymi u nas materiałami tłumiącymi są płyty pilśniowe porowate o ciężarze objętościowym 300 do 350 kg/ms i grubości 12,5 oraz 19 mm, styropian o ciężarze 30 do 40 kg/ms i grubości 10 mm oraz maty gumowe o grubości 3 i 5 mm. Do wykonania warstwy podkładowej używane są płyty pilśniowe twarde o ciężarze 700 kg/m3 i grubości 3,2 oraz 5 mm, płyty wiórowe wytłaczane o ciężarze 700 kg/m i grubości 8 mm, płyty paździerzowe o ciężarze 700 kg/m3 i grubości 8 mm oraz płyty suchego tynku o grubości 9 oraz 25 mm (opinie o programie).
Do wykonania nawierzchni podłogowych stosuje się deszczułki posadzkowe grubości 16 mm, parkiet mozaikowy grubości 8 mm, płytki PCW grubości 2 mm oraz wykładzinę wielowarstwową PCW grubości 1,8 mm. Materiały te układa się na klej rozpuszczalnikowy „Butapren” lub „Vintex”, klej kazeinowy stolarski oraz lepik asfaltowy (segregator aktów prawnych).

Płyty stropowe całkowicie wykończone w wytwórni, a więc wykonane z gotową podłogą stosuje się jako płyty pełne o małej grubości wynikającej z obliczenia statycznego, np. o grubości 10 do 12 cm, na których układane są warstwy tłumiące, wars twa podkładowa oraz podłoga, zespolone w jedną całość odpowiednimi klejami.
Elementy wielkopłytowe żelbetowe jednomateriałowe produkowane są powszechnie w bateryjnych formach pionowych. Płyty stroi t z podłogą jako elementy wielowarstwowe wykonywane są w formach, podobnie jak niektóre typy warstwowych płyt ściennych.
Płyty stropowe kanałowe produkowane są różnymi metodami w polor : poziomym lub w formach albo też metodami bezformowymi.

Z pozostałych rodzajów płyt stropowych najczęściej stosowane są p. panwiowe oraz płyty o przekroju poprzecznym żebrowym (promocja 3 w 1). Gładką wykończoną powierzchnię dolną płyt uzyskuje się:
- przez przytwierdzenie do żeber płyt z suchego tynku
- przez utworzenie płyty stropowej z dwóch analogicznych płyt kanałowych odwróconych do siebie żebrami,
- przez zastosowanie od dołu drugiego prefabrykatu stanowiącego samonośny.