Styki poziome

Styki poziome elementów ustawionych pionowo, występujące na przykład w płaszczach zbiorników, dla spawania w pozycji naściennej ukosuje się na K symetrycznie lub niesymetrycznie w zależności od tego, czy z obu stron są jednakowo dogodne warunki wykonania spoin (program uprawnienia budowlane na komputer).
Spoiny czołowe w konstrukcjach obciążonych dynamicznie, a także w konstrukcjach obciążonych statycznie, w których występują wysokie naprężenia rozciągające, powinny być wykonywane obustronnie z podpawaniem grani.

W przypadku spawania lukiem krytym przekrój poprzeczny rowka spoiny może mieć znacznie mniejsze pole, gdyż przy wysokiej mocy łuku uzyskuje się większą głębokość wtopienia w materiał. W związku z tym istnieją znacznie szersze możliwości spawania bez ukosowania brzegów lub z częściowym ukosowaniem i większym progiem.
Spoiny pachwinowe. Wymiary spoin pachwinowych należy ustalać w zasadzie według obliczeń wytrzymałościowych, bez zbędnych nadmiarów. Grubość spoiny nie powinna przekraczać 0,7 grubości cieńszej z łączonych części. Jest to grubość graniczna, a nie zalecana (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Przy łączeniu kształtowników z blachami, mając na uwadze zmniejszenie grubości półki wskutek zaokrąglenia walcowniczego, zaleca się nie przekraczać grubości spoin pachwinowych.

W celu zapewnienia odpowiedniej głębokości wtopienia oraz własności plastycznych spoiny, związanych z szybkością stygnięcia, zaleca się nie stosować spoin cieńszych.
Rozmieszczenie nitów względnie śrub, zwanych niżej łącznikami, powinno spełniać warunki wytrzymałościowe i wykonawcze. Zbyt mały rozstaw łączników prowadzi do obniżenia nośności złącza i powoduje trudności w dostępie młota niciarki lub klucza do łba nitu względnie śruby (uprawnienia budowlane). Zbyt duży rozstaw powoduje niedostateczne przyleganie łączonych części, ułatwiające korozję, oraz niekorzystny wzrost wymiarów złączy. Dodatkowo, w elementach ściskanych o zbyt rzadkim rozstawie łączników może wystąpić lokalna utrata stateczności części składowych pomiędzy łącznikami, obniżająca nośność całego elementu.

Elementy prętowe

W związku z powyższym ustalono następujące zasady rozmieszczania łączników, spełniające zarówno wymogi wytrzymałościowe, jak i wykonawcze (program egzamin ustny).
Ze względów ekonomicznych zaleca się stosowanie w złączach nośnych jak najmniejszych, a w złączach konstrukcyjnych jak największych rozstawów łączników w podanych wyżej granicach.
Przy łączeniu kształtowników linia podziału łączników na jednej płaszczyźnie (ramieniu) musi być odsunięta od drugiego ramienia lub półki prostopadłej na odległość umożliwiającą dostęp młota niciarki względnie klucza do śrub. Linie takie, jak też zalecane średnice łączników, są podawane w tablicach odpowiednich kształtowników.

W przypadkach szczególnych można posłużyć się następującymi wzorami (opinie o programie). Najmniejsza odległość w linii podziału nitów od zewnętrznej krawędzi kątownika powinna wynosić
Przy kształtowaniu tego rodzaju połączeń należy stosować się ściśle do zunifikowanych parametrów złączy ujętych w katalogu, co umożliwia użycie gotowych oprzyrządowań, w które są wyposażone (segregator aktów prawnych).
Elementy prętowe lub złożone z prętów, jak słupy, wieszaki, krzyżulce stężeń i kratownice mają szerokie zastosowanie w konstrukcjach stalowych. Pręty rozciągane, dla których z warunków wytrzymałościowych ustala się tylko pole przekroju, mogą być dowolnie kształtowane dla spełnienia wymogów technologicznych.

Z tych względów najkorzystniejsze są pręty zaprojektowane z jednego kształtownika. Natomiast dla prętów ściskanych ustala się z warunków wytrzymałościowych zarówno pole jak i kształt przekroju dla uzyskania możliwe największej sztywności ze względu na wyboczenie bądź utratę stateczności miejscowej (promocja 3 w 1). Wymóg ten prowadzi do przekrojów o dużym momencie bezwładności przy możliwie małym polu. Warunek ten najlepiej spełniają przekroje rurowe okrągłe lub prostokątne, dwuteowniki szerokostopowe oraz pręty złożone z kształtowników odpowiednio rozstawionych dla spełnienia wymogów sztywności przy uwzględnieniu długości wyboczeniowej w danym kierunku.