Sygnalizatory tramwajowe

Przy sygnalizacji wielofazowej należy ustawiać sygnalizatory tylko od strony wlotu po prawej lub po obydwu stronach jezdni. Sygnalizatory tramwajowe należy ustawiać przed przejściami dla pieszych tak, aby zatrzymujące się pociągi tramwajowe nie zagradzały przejścia dla pieszych. Sygnalizatory ruchu pieszego powinny być dla uniknięcia pomyłek maksymalnie odsunięte z pola widzenia kierowców; należy je zatem ustawiać po prawej stronie oznakowanego na jezdni przejścia pieszego („zebra”) (program uprawnienia budowlane na komputer).

W zależności od warunków lokalnych i planu geometrycznego węzła sygnalizatory mogą być ustawiane na masztach pionowych, zawieszane na wysięgnikach masztów nad chodnikiem lub jezdnią, bądź też zawieszane na drutach poprzecznych nad skrzyżowaniem. Należy podkreślić, że poprzednio sformułowane zasady projektowania sygnalizacji świetlnej, opracowane przez BSiPKM w Warszawie, wywołane są wzrostem motoryzacji i natężenia ruchu ulicznego i stanowią niewątpliwie postęp w stosunku do obecnych przepisów. Jednakże nie są one jeszcze obowiązujące, a w niektórych szczegółach są sprzeczne z Kodeksem Drogowym, który przewiduje tylko 3 rodzaje świateł na sygnalizatorach (czerwone, żółte i zielone) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Do urządzeń sygnalizacyjnych węzła, należałoby również zaliczyć tablice informacyjne ustawione w odległości około 10 sekund jazdy od węzła i wskazujące kierowcy zasady segregacji ruchu przy wlocie na węzeł (uprawnienia budowlane).

Sygnalizacja świetlna może być uruchomiana:

• ręcznie przez pracownika posterunku pełniącego służbę na danym skrzyżowaniu,
• automatycznie przez odpowiednie urządzenia sterujące (program egzamin ustny).

Sterowanie ręczne

Sterowanie ręczne wprowadzono w pierwszym okresie stosowania sygnalizacji świetlnej w celu ułatwienia pracy posterunku kierującego ruchem. Pierwsze sygnały świetlne o 3 kolorach świateł wprowadzono w roku 1918 w Nowym Jorku na pięciu skrzyżowaniach, na których ustawiono również wieże kontrolne, skąd policjanci ręcznie przełączali sygnały świetlne.

System ręcznego sterowania jest obecnie stosowany tylko wyjątkowo w specjalnie trudnych skomplikowanych węzłach. Pozwala on na dowolne programowanie sygnalizacji w zależności od aktualnej sytuacji na węźle, wymaga jednak bardzo szybkiej orientacji od kierującego ruchem, toteż jest wszędzie zastępowany przez sterowanie automatyczne. Polega ono na kolejnym automatycznym włączaniu poszczególnych grup sygnałów (opinie o programie).

Kolejność włączania grup sygnałów oraz czas ich trwania stanowi tzw. program sygnalizacji, który należy opracować na podstawie programu ruchu w danym węźle. Program ruchu ustala kolejność i czas trwania otwarcia lub zamknięcia poszczególnych dróg przejazdu lub przejścia w obrębie węzła. Faza ruchu jest to przedział czasu, w ciągu którego odbywa się ruch ściśle wyznaczonych grup użytkowników drogi w ściśle wyznaczonych kierunkach.

Faza sygnalizacji jest to część programu sygnalizacji odpowiadająca fazie ruchu; stanowi ona pewien układ sygnałów świetlnych regulujący ruch w węźle i umożliwiający bezpieczny przejazd lub przejście przez węzeł użytkowników odnośnej fazy ruchu. Cykl sygnalizacji jest to suma wszystkich faz sygnalizacji składająca się na cały program sygnalizacji. Jest to okres czasu, po upływie którego powtarza się kolejno każda faza sygnalizacji (segregator aktów prawnych).

Ze względu na czas trwania cyklu i poszczególnych jego faz, rozróżniamy w sygnalizacji automatycznej:

• system o stałym programie sygnalizacyjnym,
• system o kilku programach i stałej kolejności ich wyświetlania,
• system o ograniczonym dostosowaniu programów do ruchu,
• system o częściowym dostosowaniu programów do ruchu,
• system o całkowitym dostosowaniu programów do ruchu.

Program sygnalizacji powinien zapewniać optymalne warunki ruchu na węźle, a zatem czas trwania poszczególnych faz powinien być tak dobrany, aby suma czasów straconych przez zatrzymane na skrzyżowaniu pojazdy stanowiła minimum. Ponieważ natężenie i kierunki ruchu na węźle zmieniają się w ciągu doby w bardzo szerokich granicach, program sygnalizacji obliczamy dla warunków ruchu w godzinie szczytu, gdyż wtedy niebezpieczeństwo powstania zatorów jest największe i konieczne jest zwiększenie sprawności węzła (promocja 3 w 1).