Szkło wodne sodowe

W celu prawidłowego rozpuszczenia szkła bryłowego w jak największym stopniu należy polepszyć warunki zetknięcia krzemianu z wodą. Uzyskuje się to przez zmielenie szkła bryłowego, co zwiększa jego powierzchnię, oraz przez puszczania, dzięki czemu błonki SiCb. tworzące się na powierzchni ziarn, ścierają się i woda bez przerwy styka się bezpośrednio z krzemianem powodując jego rozpuszczanie (program uprawnienia budowlane na komputer).

Oprócz tego dla każdego modułu rozpuszczanego szkła wodnego należy dobrać optymalny stosunek między użytym do rozpuszczania zmielonym szkłem bryłowym a ilością potrzebnej do jego rozpuszczania wody. Na przykład przy module 2,7 i granulacji ziarn do 0,6 mm optymalny stosunek krzemianu (szkła wodnego) do wody wynosi 1:3. Przy module 3 do 3,5 optymalna granulacja rozpuszczanego krzemianu wynosi 0,3 mm (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W fabrykach szkło wodne sodowe lub potasowe o małym module rozpuszczane jest w autoklawach za pomocą pary wodnej pod ciśnieniem 3-4 atn. Rozpuszczanie trwa 3 godziny. Szkło wodne sodowe o dużym module rozpuszcza się w autoklawach obrotowych o kształcie cylindrycznych bębnów, w których szkło osiąga stężenie 38-39 Be, a następnie gorącą masę przetłacza się za pomocą pary do zbiornika. W celu otrzymania przezroczystego roztworu szkło wodne filtruje się w prasach filtracyjnych. Odparowanie roztworu szkła wodnego do żądanego stężenia przeprowadza się w kotłach żeliwnych lub żelaznych bezpośrednio podgrzewanych lub w aparatach próżniowych (uprawnienia budowlane).

Rozpuszczanie krzemianu pod ciśnieniem przeprowadza się jedynie w dużych zakładach produkcyjnych. Na budowach rozpuszczanie prowadzi się w bardziej prostych urządzeniach; w tym wypadku w celu rozpuszczenia krzemianu rozdrabnia się go na kawałki o grubości 7-30 mm i ładuje do kadzi z desek sosnowych (rys. 11). Wewnątrz kadzi nad dnem na drewnianych podkładach umieszcza się sito żelazne z otworami o średnicy 7 mm. Między dnem a sitem znajduje się bełkotka wykonana z rur o średnicy 37-50 mm (program egzamin ustny).

Szkło bryłowe

W rurach tych wykonane są otwory do wylotu pary o średnicy 3-4 mm, rozmieszczone w odstępach co 30 mm. Po załadowaniu szkła bryłowego do kadzi wlewa się wodę w stosunku wagowym 1 : 4 (krzemian : woda), zamyka się pokrywę i przez bełkotkę w ciągu 24 godzin doprowadza parę o ciśnieniu 6 atn. Otrzymane szkło wodne ma ciężar właściwy do 1,4. Ilość nie rozpuszczonego osadu, który pozostaje przy rozpuszczaniu szkła bryłowego parą, nie przekracza 10%. Proces rozpuszczania krzemianu w tym aparacie można znacznie przyspieszyć, jeśli krzemian zmiele się osiągając grubość ziaren równą 0,6 mm i jeśli wewnątrz kadzi ustawi się mieszadło łopatkowe obracające się z prędkością 35-45 obr/min. W tym wypadku nie jest konieczne umieszczenie sita żelaznego (opinie o programie).

Szkło bryłowe łatwo rozpuszcza się we wrzącej wodzie w przypadku, gdy przedtem będzie ono zmielone w młynie kulowym przy doprowadzeniu niewielkiej ilości wody. W braku młyna oraz urządzeń do wytwarzania pary szkło krzemowe można rozpuszczać w kotle żeliwnym. Dla przyspieszenia procesu rozpuszczania krzemian należy zemleć uzyskując ziarna o granulacji 5-10 mm. W celu uniknięcia przywierania krzemianu do gorących ścianek kotła oraz w celu uzyskania lepszego stykania się zmielonych cząstek krzemianu z wodą w kotle umieszcza się dwa naczynia (segregator aktów prawnych).

Wykonuje się je z blachy żelaznej; zajmują one ok. 15-20% objętości kotła i służą do załadowania szkła bryłowego. Dno i boczne ściany tych naczyń do wysokości 50 mm są pełne, a powyżej w ściankach znajdują się otwory o średnicy 10 mm, rozmieszczone w odległości 30 mm jeden od drugiego. Po napełnieniu naczyń szkłem bryłowym do kotła wlewa się wodę w stosunku wagowym 1 : 4 (krzemian : woda), zamyka się pokrywę i następnie ogrzewa kocioł w ciągu 20-24 godzin. Otrzymany roztwór ma stężenie 26-30 Be. Stężanie przez odparowanie przeprowadza się w takich samych kotłach, ale bez naczyń dziurkowanych (promocja 3 w 1).