Szkodniki drewna obrobionego

Kozioróg dębosz spotykany jest na składowiskach drewna dębowego, w fabrykach beczek itd., gdzie dostaje się w drewnie przywiezionym z lasu; na składowiskach odbywa się jego dalszy rozwój, nie ma natomiast niebezpieczeństwa rozprzestrzeniania się na inne składowane drewno (program uprawnienia budowlane na komputer).
Podobne szkody wyrządza na drewnie topolowym rzemlik topolowiec (Saperda carcharias L.), który również nie rozprzestrzenia się na składowane drewno.

Na drewnie gatunków liściastych, zwłaszcza klonu i brzozy, spotyka się chodniki długości do kilkudziesięciu cm i o wymiarach przekroju 1X1,5 cm drążone przez larwy motyla trociniarki czerwicy (Cossus cos- sus L.). Na składowiskach nie rozprzestrzenia się (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Na drewnie obrobionym i w gotowych wyrobach z drewna również występują szkodniki; poniżej podano przegląd ważniejszych gatunków.

Spuszczel (Hylotrupes bajulus L.) z rodziny kózkowatych. Larwa żeruje na drewnie świerkowym, jodłowym, sosnowym i modrzewiowym, wyłącznie na drewnie obrobionym (np. ściany domów, słupy teletechniczne) (uprawnienia budowlane). W drewnie świerkowym i jodłowym chodniki sięgają w głąb drewna, w drewnie sosnowym i modrzewiowym ograniczają się do części bielastej. W impregnowanych słupach żerują pod strefą nasyconą, dokąd larwy dostają się dzięki temu, że samica może się wcisnąć w głąb spękań i tam dopiero składa jaja.

Larwy drążą splątane chodniki i utykają je za sobą miałką mączką. Zewnętrzną, cienką warstwę drewna pozostawiają nienaruszoną. Rozwój larw trwa 3-4 lat, może się jednak przedłużać do 11 lat. Długość okresu rozwojowego zależy od temperatury i wilgotności powietrza; optymalne warunki rozwoju mają miejsce przy temperaturze 28 C i przy wilgotności względnej powietrza zbliżonej do 100%. Zapobieganie polega na stosowaniu impregnacji, zwalczanie zaś na suszeniu opadniętego drewna w temperaturze około 60 C lub na gazowaniu cyjanowodorem (program egzamin ustny).

Katastrofa

Borodziej (Ergates faber L.) uszkadza obrobione, wilgotne drewno iglaste; występuje w słupach teletechnicznych, belkach stykających się z murem, podkładach kolejowych itd., drążąc owalne chodniki o wymiarach przekroju 2—3 cm. Szkodliwość, środki zapobiegawcze i zwalczanie przedstawiają się podobnie, jak w odniesieniu do spuszczela.
Kopalinek (Rhyncolus culinaris Germ.), z rodziny kopalinkowa- tych (Cossonidae), jest to mały chrząszcz barwy smolistoczarnej; larwa jest 3-4 mm długa.

Zarówno chrząszcz, jak jego larwy drążą w obudowie górniczej liczne, drobne chodniki. Chodniki występujące w drewnie wczesnym i biegnące równolegle do przebiegu włókien grupują się głównie w bielu (opinie o programie). Liczebność chodników zmniejsza się w miarę posuwania się od obwodu ku twardzieli; zewnętrzna warstwa drewna, o grubości zbliżonej do grubości papieru, pozostaje nienaruszona. Szkodnik opada zdrowe drewno w kopalniach, na znacznych głębokościach pod ziemią, zaczynając niszczyć obudowę od dołu w kierunku ku pułapowi.

Jego działalność obniża poważnie wytrzymałość konstrukcji drewnianych, a w skrajnych wypadkach może doprowadzić do katastrofy. W górnictwie znane są wypadki masowego pojawiania się szkodnika. Jako środek zapobiegawszy należy stosować dokładną kontrolę, co w warunkach kopalnianych stanowi trudne zadanie, lub nasycanie drewna pod ciśnieniem środkami antyseptycznymi (segregator aktów prawnych).

Kołatek domowy (Anobium striatum Ol.), kołatek uparty (Anobium pertinaoc L.) i wyschlik grzebykorożny (Ptilinus pectinicornis L.) z rodziny kołatkowatych (Anobiidae), są to chrząszcze długości 3-5 mm; powodują one szkody głównie w obrobionym drewnie iglastym i liściastym, drążąc wypełnione miałkimi trocinami chodniki o średnicy około 2 mm w drewnie budowlanym, w sprzętach i w meblach, w rzeźbach itpriSfazwa kołatków pochodzi od charakterystycznych dźwięków („tykanie”), które chrząszcze wydają uderzając przedpleczem o ścianę chodnika (promocja 3 w 1).