Szybkość zużywania podłóg

Ponieważ podłogi i posadzki są elementami narażonymi na szybkie zużycie, a dla utrzymania ich w stanie używalności konieczna jest staranna konserwacja i dokonywanie w porę remontów bieżących, przeto wpływ konserwacji na okres ich amortyzacji i używalności jest bardzo duży (program uprawnienia budowlane na komputer). W zależności od rodzaju podłóg czy posadzek szybkość zużywania się ich może być większa lub mniejsza. Im bardziej narażone są te elementy na zużywanie, tym konieczniejsza jest staranna konserwacja i przeprowadzenie w porę bieżących remontów. Podłogi drewniane.

Podłogi z desek są mało odporne na ścieranie; przy właściwej eksploatacji i konserwacji mogą przetrwać okres około 50 lat. Posadzki klepkowe, jako mniej ścieralne od podłóg z desek, również przy należytej konserwacji i racjonalnie eksploatowane mogą przetrwać około 60 lat. Zaniedbanie konserwacji może znacznie skrócić okres użytkowania posadzek. Posadzki płytowe, jak terakotowe, z płytek cementowych, z cegły i klinkieru, kamienne, z płytek lastriko itd., są bardziej trwałe i mniej ścieralne niż drewniane (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Jednakże wpływ konserwacji na okres użytkowania tych posadzek jest również bardzo duży. Niektóre z nich, jak np. terakota, należycie konserwowana, mogą przetrwać przez cały okres przewidziany na użytkowanie budynku. Okresy użytkowania różnych posadzek są różne i zależne w pierwszym rzędzie od właściwości materiałów, z jakich posadzka jest wykonana, a następnie od właściwej eksploatacji. Posadzki jednolite (jastrychy). Czas użytkowania tego rodzaju posadzek zależny jest również od właściwości materiałów, z jakich posadzka jest wykonana, oraz od właściwie przeprowadzanych konserwacji i remontów bieżących (uprawnienia budowlane).

Przy smołowaniu dachów papowych co 3 lata i przy przeprowadzaniu w porę remontów bieżących (np. odklejanie się papy na zakładach) użytkowność pokrycia z papy smołowej przewiduje się na 5-8 lat, a papy asfaltowej na 10-15 lat. Natomiast brak konserwacji może spowodować zupełne zniszczenie pokrycia w okresie 1 roku, a nawet krótszym. Szczególnie groźne są nie likwidowane w porę zacieki, które mogą spowodować uszkodzenie więźby dachowej, polepy, tynków sufitowych niższych kondygnacji, a nawet posadzki i instalacji (program egzamin ustny).

Pokrycia z blachy

Pokrycia blaszane wszelkiego rodzaju są na ogół trwałe. Duże znaczenie ma również usuwanie w porę wszelkich zacieków. Użytkowność właściwie konserwowanych pokryć blaszanych oraz rynien i rur spustowych przewiduje się na 20-30 lat. Przy braku konserwacji elementy blaszane niszczeją w ciągu kilku lat. Dachówka. Pokrycia dachówką wszystkich typów i rodzajów są bardzo trwałe przy stałej konserwacji (opinie o programie).

Czas użytkowania w zależności od gatunku dachówki może trwać od 30 do 50 lat i dłużej. Brak konserwacji powoduje szybkie rozluźnienie się całego pokrycia, zacieki powodują gnicie łacenia; w szczególnie nie sprzyjających warunkach zniszczenie dachu może nastąpić w ciągu 10 lat. Okres użytkowania izolacji przeciwwilgociowych, cieplnych, akustycznych, jak i innych elementów budynku, zależy od właściwej konserwacji. Tynki wewnętrzne i zewnętrzne. Utrzymanie czystości, należyte przewietrzanie mieszkań oraz właściwe ich użytkowanie - są to czynniki wpływające na czas użytkowania tynków wewnętrznych. Drobne uszkodzenia tynków zewnętrznych, z uwagi na zgubne działanie czynników atmosferycznych, mogą spowodować odpadanie tynków całymi płatami, gdy tymczasem wyreperowanie tych drobnych uszkodzeń w porę może temu procesowi całkowicie zapobiec.

Okładziny kamienne, ceramiczne i z materiałów zastępczych. Wszelkiego rodzaju okładziny z kamienia i ceramiki są długotrwałe i nie wymagają zbyt starannej konserwacji. Od umiejętnego palenia w piecu i jego konserwacji zależy długość okresu użyteczności pieca, tzn., że będzie akumulował ciepło przez dłuższy czas i będzie ogrzewał pomieszczenie przez promieniowanie (segregator aktów prawnych).

Piec należycie eksploatowany i konserwowany może służyć bez kapitalnego remontu 10 i więcej lat. Średnio należy przyjąć, że remont kapitalny pieca kaflowego powinien odbywać się co 9 lat. Piece po kilkuletnim użytkowaniu wykazują szczeliny między kaflami. Jeżeli szczeliny nie będą w porę wypełnione zaprawą z gliny ogniotrwałej, będzie to powodem coraz większego zużywania się pieca. Drzwiczki paleniskowe i popielnikowe właściwie zamykane i konserwowane nie ulegają wypaczeniu i mogą służyć do czasu przewidzianego na przestawienie pieca.

Jeżeli przepalone lub obruszone palenisko nie zostanie w porę naprawione, to piec nie będzie spełniał należycie swojej roli, a poza tym może to spowodować zawalenie się kanałów ogniowych lub komory płomieniowej. W tym przypadku konieczne jest przestawienie pieca, czyli jego remont kapitalny, którego dałoby się uniknąć we właściwym czasie przez wymurowanie lub tylko wylepienie paleniska (promocja 3 w 1). Wszystkie uwagi dotyczące pieców akumulacyjnych odnoszą się również i do trzonów kuchennych.