Techniczna granica relaksacji

Techniczną granicą relaksacji byłoby więc naprężenie, przy którym następuje spadek naprężenia 0,5% (lub 1%), względnie 3%, zgodnie z podanymi wyżej dla pełzania warunkami badania. S. Kajfasz proponuje wprowadzenie 100-godzinnego badania kontrolnego, przy czym spadek naprężenia nie powinien przekraczać 4 kG/mm2, przy naprężeniu równym naprężeniu dopuszczalnemu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Granice pełzania i relaksacji, charakteryzujące własności Teologiczne materiału, nie określają jednak wielkości spadków naprężeń, jakich należy oczekiwać przy zastosowanych naprężeniach; określenie tych wartości wymaga przeprowadzenia odpowiednich badań doświadczalnych. Badania te wykazują, że relaksacja ulega niekiedy znacznej redukcji, jeśli stal poddajemy wstępnemu przeciążeniu. Przeciążenie takie służy również do redukcji strat od tarcia kabla (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ujemną stroną przeciążenia jest pewne zmniejszenie rezerwy wydłużeń stali (o wartość równą odkształceniu trwałemu przy przeciążeniu), grającej istotną rolę z punktu widzenia nośności granicznej ustroju. Toteż dla każdego gatunku stali należy doświadczalnie ustalić optymalny zakres naprężeń i ewentualnego przeciążenia.

Badania Teologiczne stali obejmują dwie grupy: a) badania pełzania, b) badania relaksacji. Pierwsze z nich polegają na pomiarze odkształceń drutu pod stałym obciążeniem i przeprowadzenie ich nie nastręcza większych trudności. Wyniki tych badań mogą być wykorzystane również dla określenia relaksacji przy zaostrzonych kryteriach (tzn. przy większym współczynniku bezpieczeństwa). Badania relaksacji nastręczają dużo większe trudności (uprawnienia budowlane). Dysponujemy tu dwiema zasadniczymi metodami: metodą elektroakustyczną, polegającą na pomiarze częstości drgań własnych struny oraz metodami „mechanicznymi”.

Metoda elektroakustyczna wykorzystuje zależność między naprężeniem drutu o stałej długości (zakotwionego w stałych uchwytach) a częstotliwością jego drgań własnych częstotliwość drgań własnych (tonu podstawowego),
długość struny,
naprężenie struny,
przyspieszenie ziemskie,
ciężar właściwy stali (program egzamin ustny).

Metody „mechaniczne” pomiaru relaksacji

Powyższy wzór ważny jest dla struny doskonale wiotkiej. Przy drutach o większej średnicy i niezbyt wielkiej długości pomiarowej należy uwzględnić sztywność drutu, wyznaczając częstość drgań własnych ze wzoru gdzie to, oznacza częstotliwość drgań struny wiotkiej wyznaczoną (opinie o programie).

Metody „mechaniczne” pomiaru relaksacji są dwojakiego rodzaju. Polegają one albo na takim okresowym lub samoczynnym regulowaniu obciążenia drutu (swobodnie zawieszonego), aby długość jego była stała, albo na mierzeniu zmian naprężenia przy stałym zakotwieniu końców drutu. Pomiary takie mogą być dokonywane okresowo przez obciążenie poprzeczne drutu i pomiar wychylenia za pomocą czujnika. Przy pominięciu sztywności drutu można obliczyć siłę napięcia z prostej zależności przybliżonej W razie potrzeby można również uwzględnić sztywność drutu (segregator aktów prawnych).

Urządzenia z automatyczną regulacją obciążenia wykazują dużą różnorodność. Schemat jednego z nich (firmy amerykańskiej „Baldwin Locomotive Works”). Próbka badana umocowana jest w chwytach gwintowych, z których górny połączony jest z dźwignią i znajduje się w piecu, umożliwiającym utrzymanie stałej (normalnej lub podwyższonej)

Obciążenia dokonuje się za pomocą sprężyny (poprzez dźwignię), której naciąg regulowany jest silnikiem elektrycznym i rejestrowany na urządzeniu samopiszącym, poruszanym silnikiem. Na próbce umocowane są uchwyty tensometru, połączonego z kontaktem, uruchamiającym poprzez urządzenie przekaźnikowe silnik (promocja 3 w 1).