Temperatura klinkieryzacji

Na ogół, pomimo że w temperaturze ok. 1000°C zawartość związanego wapna jest większa w zestawach serii II, całkowite jego związanie następuje szybciej w zestawach serii I (program uprawnienia budowlane na komputer).
Zawartość wolnego tlenku wapniowego w spiekach w końcowym okresie prażenia, podana w tabl. 1-6, wykazuje, że proces klinkieryzacji zestawów serii I przebiega w temperaturze niższej niż w zestawach porównawczych.

Reasumując, wprowadzenie czerwonego szlamu, jako składnika surowcowego, do zestawu zwiększa jego reaktywność, przyspiesza przebieg reakcji w stanie stałym i sprzyja zakończeniu procesu klinkieryzacji w niższej temperaturze, niż ma to miejsce w zestawach porównawczych, przygotowanych z klasycznych składników surowcowych.
Jednostkowe zużycie mieszaniny surowcowej, zawierającej czerwony szlam, zmienia się od 1,50 do 1,54 kg/kg klinkieru, co zapewnia zwiększenie uzysku klinkieru o 0,5 -1,0% w stosunku do mieszanin porównawczych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Temperatura klinkieryzacji mieszanin wynosiła 1350°C - dla zestawu 4 (Mn = = 0,75), 1430°C - dla zestawów 2 i 3 oraz 1450°C - dla zestawu 1 serii I i dla-wszystkich zestawów serii II. Przetrzymywanie mieszanin w maksymalnej temperaturze prażenia wynosiło we wszystkich przypadkach 1,5 h.
Stopień przemiany określano opierając się na zawartości wolnego wapna w klinkierze, która we wszystkich badanych zestawach nie przewyższała wartości podanych w normie. Zawartość wolnego wapna w klinkierach serii I była niższa niż w klinkierach serii porównawczej - niezależnie od wartości modułu nasycenia. Fakt ten ma doniosłe znaczenie, gdyż klinkiery uzyskane z zastosowaniem czerwonego szlamu zawierają większą ilość alkaliów, co według opinii wielu badaczy może utrudnić lub uniemożliwić całkowite związanie tlenku wapniowego (uprawnienia budowlane).

Fazy krzemionowe

Ponieważ niektórzy badacze podawali, że alkalia mogą znacznie pogorszyć krystalizację minerałów klinkierowych, przeprowadzono analizę petrograficzną uzyskanych próbek; wykazała ona, że we wszystkich klinkierach fazy krzemianowe wykrystalizowały prawidłowo; alit i belit występują w postaci dobrze wykształconych osobników (program egzamin ustny).

Udział poszczególnych krzemianów wapniowych zmienia się w zależności od wartości modułu nasycenia Mn- wraz z jego obniżeniem zmniejsza się zawartość alitu (od 60% przy Mn = 0,95 do 25% przy Mn = 0,75), a wzrasta zawartość belitu (od 20% przy Mn = 0,95 do 50% przy Mn = 0,75). Wymiary kryształów alitu wynoszą: 70-100 [xm w klinkierze o Mn = 0,90, do 200 pm w klinkierze o Mn = 0,95 (opinie o programie). W mniej zasadowych klinkierach wymiary ziarn alitu wynoszą 20-40 pm. Ziarna belitu mają nieco mniejsze wymiary niż ziarna alitu, średnio od 15-20 do 30-40 pm. Substancję wypełniającą tworzy faza ciemna, której barwa zmienia się od brunatna woczerwonej do ciemnobrunatnej. Glinożelaziany wapniowe tworzą tu pryzmatyczne kryształy.

Tak więc, obecność alkaliów nie wpływa w sposób widoczny na krystalizację podstawowych minerałów klinkierowych (segregator aktów prawnych).
Obliczanie zestawów i wypalanie klinkierów. Jak już podano, badanie możliwości zastosowania czerwonego szlamu, jako składnika surowcowego do produkcji klinkieru, przeprowadzano na mieszaninach czteroskładnikowych, co pozwoliło na maksymalne przybliżenie badanych zestawów do zestawów porównawczych i ułatwiło porównywanie wyników. Uzyskane dane wykazały możliwość i celowość zastosowania czerwonego szlamu jako składnika mieszaniny surowcowej. Stosowanie mieszanin czteroskładnikowych nie jest jednak pożądane z punktu widzenia praktyki przemysłowej, dlatego dalsze badania prowadzono na zestawach trójskładnikowych, zawierających czerwony szlam.

Z obliczeń zestawów trójskładnikowych, zawierających czerwony szlam, wynika, że wykorzystanie modułu glinowego jako jednej z założonych wielkości nie jest możliwe, ponieważ zawartość krzemionki w zestawie i odpowiednio w klinkierze okazała się zbyt niska (promocja 3 w 1).