Temperatura na budowie

Temperaturę na budowie mierzy się co 4-6 godzin, np. o godz. 0, 4, 8, 12, 16, 20 i wpisuje się ją do dziennika przebiegu robót z podaniem średniej arytmetycznej temperatury dobowej (program uprawnienia budowlane na komputer). Należy również notować czas trwania silniejszych wiatrów, ponieważ przy wiatrach o szybkości większej od 6 m/sek przyjmuje się do obliczeń kalorycznych temperaturę o 2 °C niższą od pomierzonej. Jeżeli przeciętna temperatura za okres pewnej ilości dni nie wykazuje większych wahań, to jako temperaturę powietrza do obliczeń czasu z-2 (ostygania do zera) można przyjąć średnią arytmetyczną temperatur dobowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Prócz tego należy na planie każdej kondygnacji oznaczyć poszczególne odcinki murów wykonywane w jednym czasie (np. kolorami lub odmiennym pokreskowaniem) i dla tych odcinków tam również podać: datę i godzinę wykonania, ilość godzin od rozpoczęcia murowania do przykrycia muru, temperaturę muru bezpośrednio po wykonaniu, rodzaj przykrycia, np.: 1 odcinek 14. I; 2 godz.; +4,5 °C; 2 warstwy mat słomianych (uprawnienia budowlane).
Mając powyższe dane i temperatury oraz dane o wietrze z dziennika przebiegu robót, porównujemy je z danymi założonymi do obliczeń kalorycznych każdego odcinka. Jeżeli się okaże, że warunki rzeczywiste były lepsze od przewidywanych, to po odnotowaniu tego na wspomnianym wyżej planie sprawę uważamy za załatwioną. Jeśli jednak warunki rzeczywiste okazały się gorsze, to należy według nich przeprowadzić ponownie obliczenie kaloryczne i ustalić, jaki procent wytrzymałości miała zaprawa w chwili zamarznięcia oraz jakie były w tych warunkach dopuszczalne naprężenia przy narastaniu obciążeń od kolejnych kondygnacji (program egzamin ustny). Przy obliczeniach narastania wytrzymałości zaprawy’ do określonej chwili (np. do chwili wymurowania jednej z dalszych kondygnacji) przyjmuje się pod uwagę nie tylko czas do zamarznięcia zaprawy, ale i poszczególne okresy odwilży, przy czym czas trwania każdego z takich okresów zmniejsza się o 2 dni potrzebne na każdorazowe odmarznięcie muru.
Jeżeli obliczenia sprawdzające poszczególnych odcinków wykażą niepomyślny stan wytrzymałości, wówczas należy rozważyć, jak zaradzić tej sytuacji: aby osiągnąć odpowiednią wytrzymałość jeszcze w czasie mrozów, można zastosować podgrzewanie pomieszczeń po uprzednim zasłonięciu i uszczelnieniu otworów w murach (opinie o programie).

Metoda podgrzewania murów

Metoda podgrzewania murów z zewnątrz polega na tym, że wykonane odcinki murów, filary itp. zostają podgrzewane przez taki okres czasu, aby zaprawa osiągnęła konieczną wytrzymałość. Potrzebne ciepło można uzyskać przy pomocy pieców, koksowników, grzejników rurowych itp.
Metoda ta może być uzupełnieniem uprzednio opisanej metody zachowania ciepła w tych przypadkach, gdy z powodu większych mrozów nie uzyskano przewidywanej wytrzymałości.
Podgrzanie murów można stosować w zasadzie tylko w pomieszczeniach pokrytych stropami po uszczelnieniu otworów okiennych, drzwiowych i innych.

Metoda podgrzewania elektrycznego polega na ogrzewaniu prądem z sieci o napięciu 22 M-380 V. Metoda ta stosowana bywa w 2 odmianach: elektrodowej i grzejnikowej (segregator aktów prawnych).
Przy pierwszej odmianie mur zostaje włączony do obwodu elektrycznego jako opór między grupami elektrod, które umieszcza się w spoinach poziomych i przyłącza do różnych faz prądu.

Elektrody wykonuje się ze stali zbrojeniowej o średnicy 6 mm, z bednarki itp. Powinny one być czyste, wolne od warstw izolujących. W murach zbrojonych siatką można użyć niezwiązane ze sobą siatki jako grupy elektrod.
Odmiana grzejnikowa polega na tym, że w pewnych odstępach wstawia się na piasku cegiełki - grzejniki, które po wykonaniu muru i okryciu go oraz po włączeniu prądu ogrzewają go od wewnątrz.

Metoda podgrzewania elektrycznego wymaga okrywania muru i specjalnego sprzętu elektrycznego. Powoduje ona zużycie dużej ilości prądu.
Metoda cieplaków polega na obudowaniu wznoszonej konstrukcji i utrzymywania wewnątrz obudowy temperatury ok. +8°C. Metoda ta znana i stosowana od dawna nie nastręcza wątpliwości technicznych. Warunki pracy są dobre, nieraz lepsze niż lat. Temperatura na budowie, ponieważ w cieplaku nie ma kurzu i wiatru. Wydajność pracy jest normalna (promocja 3 w 1).

Natomiast cieplaki są dość kosztowne, ponieważ trzeba je dość często przestawiać i ogrzewać znaczne przestrzenie. Z tego powodu praca tą metodą jest droższa niż metodą zachowania ciepła, a wobec tego może być odpowiednia tylko w szczególnych przypadkach.