Temperatura urabialności asfaltów

Temperaturę urabialności asfaltów lub mas asfaltowo-mineralnych w °C można orientacyjnie obliczyć ze wzoru:
- Xtemperatura mięknienia PiK - temperatura łamliwości. Smołami nazywamy produkty ciekłe lub półstałe, pochodzące z rozkładowej destylacji substancji organicznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Smoły są gęstymi mazistymi cieczami, barwy ciemnej, od brunatnej do czarnej, przeważnie o nieprzyjemnym zapachu. Są one produktami ubocznymi, które otrzymuje się obok głównych produktów destylacji rozkładowej. Najważniejsze ze smół są następujące:
- Smoła drzewna, otrzymywana przy suchej destylacji drewna, najczęściej karpiny i gałęzi. Przy smołach drzewnych należy rozróżniać smoły z drewna drzew liściastych i z drewna drzew iglastych. Smoły drzewne w przemyśle materiałów izolacyjnych jak dotąd nie mają zastosowania.
- Smoły wysokotemperaturowe z węgla kamiennego, koksownicze lub gazownicze. Są one ważnym surowcem w przemyśle materiałów izolacyjnych.
- Smoły z węgla brunatnego i smoły wytlewne, otrzymywane przy ogrzewaniu i destylacji węgla brunatnego lub kamiennego w temperaturze 400-700°C (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Są to smoły silnie kwaśne, prawie pozbawione charakteru aromatycznego, zawierające dość dużo parafin. Zastosowanie ich w przemyśle izolacyjnym jest w obecnej chwili znikome, jednak ze względu na zwiększającą się stale produkcję tych smół i związaną z tym konieczność znalezienia dla nich zastosowania można przypuszczać, że zostaną opracowane metody przeróbki tych smół na materiały izolacyjne.
- Smoły torfowe o różnym składzie, zależnym od rodzaju torfu i temperatury koksowania torfu, zajmują miejsce pośrednie pomiędzy smołą drzewną a smołami z węgla brunatnego.

Do produktów pokrewnych smołom wysokotemperaturowym należy zaliczyć:
Olej z koksowania paku - ciężki, - ciemny olej o wysokim punkcie wrzenia, zbliżony do oleju antracenowego (uprawnienia budowlane).

Paki tłuszczowe

Paki tłuszczowe - twarde, ciemne pozostałości po destylacji kwasów tłuszczowych. Są one stosowane jako dodatek do asfaltowych mas impregnacyjnych, do pap asfaltowych oraz do lepików asfaltowych, gdyż zwiększają ich elastyczność. Pod względem chemicznym są to wysoko  molekularne kwasy tłuszczowe, spolimeryzowane i utlenione (o dużej zawartości oksykwasów) (program egzamin ustny).
Zastosowanie smół i paków do robót izolacyjnych jest dość ograniczone z powodu gorszych właściwości fizycznych i mniejszej odporności na starzenie, niż to ma miejsce przy asfaltach. Jako materiał izolacyjny smoła jest jednak niezastąpiona tam, gdzie mogą zachodzić procesy gnilne, W przeciwieństwie do asfaltów smoły są odporne i nie ulegają szkodliwym wpływom flory bakteryjnej i grzybów.

Przy ogrzewaniu węgla kamiennego bez dostępu powietrza, czyli przy tzw. suchej destylacji, otrzymuje się, obok koksu i produktów lotnych gazowych, smołę, produkt ciekły, który jest dziś cennym surowcem dla wielkiego przemysłu organicznego, a także dla przemysłu izolacyjnego (opinie o programie).
W zależności od warunków suchej destylacji rozróżnia się następujące rodzaje smół:
- Smoły gazownicze - otrzymywane przy produkcji gazu świetlnego.
- Smoły koksownicze - otrzymywane przy przeróbce węgli kamiennych, koksujących na koks hutniczy (są to typowe smoły wysokotemperaturowe)
oraz różne inne smoły.

Różnice, jakie zachodzą w składzie i właściwościach smół, zależą zarówno od rodzaju węgla, urządzeń do jego suchej destylacji, jak i od temperatury samego procesu. Najsilniej wpływa na smoły temperatura, w której poddano węgiel przeróbce (segregator aktów prawnych).
Ze wzrostem temperatury koksowania zwiększa się gęstość smoły i zawartości paku w smole.
Smoła wysokotemperaturowa z węgla kamiennego jest mieszaniną węglowodorów, należących przeważnie do grupy związków aromatycznych, zawierającą niewielkie ilości związków tlenowych, azotowych i siarkowych (promocja 3 w 1).

Smoły wysokotemperaturowe otrzymywane w temperaturach powyżej 700°C składają się głównie z węglowodorów pierścieniowych, aromatycznych, poczynając od benzenu aż do węglowodorów wielopierścieniowych o złożonej budowie.