Twardość kwarcu

Do najbardziej rozpowszechnionych składników skał należą: kwarc, skalenie, miki, pirokseny, amfibole, oliwin, granaty, turmalin, glaukonit, kalcyt, magnezyt, dolomit, syderyt, gips, serpentyn i inne. Kwarc (SiOo) jest krystaliczną odmianą krzemionki. Wygląd ma szklisty, przełam nierówny o tłustym połysku. Twardość kwarcu wynosi 7 (rysuje szkło). Tworzy kryształy przezroczyste, bezbarwne lub białawe, często zabarwione. Skalenie są to glinokrzemiany alkaliów (potasu, sodu), wapnia i alkaliów z wapniem. Do skaleni potasowych należą ortoklaz (K-O • AI2O3 • 6SiC>2) oraz mikroklin (program uprawnienia budowlane na komputer).

Najważniejszy ze skaleni jest ortoklaz. Minerał ten wykazuje doskonałą łupliwość, silnie odbija światło na płaszczyznach łupliwości. Tworzy kryształy nieprzezroczyste, białe lub zabarwione na kolor cielisty, żółtawy lub różowy do czerwonego. Tworzy często bliźniaki, czyli dwa kryształy zrośnięte w ten sposób, że ich płaszczyzny łupliwości nie odbijają światła równocześnie, lecz przy dwóch różnych położeniach. Jeśli jedna połowa bliźniaka odbija światło, to druga pozostaje ciemna i odwrotnie. Wiele minerałów stanowiących kryształy mieszane skalenia sodowego i wapniowego nazywamy piagioklazami (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Krańcowymi członami tego szeregu są: albit (Na^O • AI2O36S1O2) i anortyt (CaO • AljO_;{2SiOj). Cztóny pośrednie o większej zawartości cząstek albitowych stanowią grupę plagioklazów kwaśnych. W skałach mają one wygląd biały, matowy, bez wyraźnej łupliwości (uprawnienia budowlane).

Skaleniowce

Człony bliższe anorlytu stanowią grupę plagioklazów zasadowych. Minerały tej grupy występują w skałach jako:

a) nieprzezroczyste, szare, sinawe, o tłustym połysku przypominającym połysk kwarcu;

b) kryształy ciemne o budowie listewkowej (wielokrotne bliźniaki)

c) wyraźnych płaszczyznach łupliwości (program egzamin ustny).

Skaleniowce tworzą grupę minerałów skałotwórczych, zawierających mniejszą ilość krzemionki niż skalenie. Grupa skaleniowców powstała w środowisku magmowym ubogim w krzemionkę. Do tej grupy należą między innymi następujące minerały: nefelin o wzorze Na20 • ADO.: • 2SiO-_>, minerał trudno łupliwy o przełamie muszlowym, odporny na wietrzenie; leucyl o wzorze K^O • ADO.-: • 4Si0₂ minerał barwy białej lub szarej o połysku szklistym i tłustym (opinie o programie).

Miki (łyszczki) są to uwodnione glinokrzemiany potasu z domieszką krzemianów magnezu i żelaza. Odznaczają się doskonałą łupliwością połyskiem. Tworzą formy blaszkowe. Mała twardość (2 - 3j powoduje łalwe niszczenie tych minerałów (segregator aktów prawnych).

W przyrodzie spotykamy następujące odmiany miki - glinokrzemian potasu o zmiennym składzie - bezbarwny, żółtawy lub jasnobrunatny o połysku jedwabistym bioty t - glinokrzemian potasu, magnezu i żelaza - barwy ciemnobrunatnej, ciemnozielonej, niekiedy czarnej] serycyt - drobnołuskowa odmiana muskowitu, powstająca zazwyczaj jako produkt wietrzenia skaleni alkalicznych.

Są to glinokrzemiany sodu, potasu, wapnia i żelaza o skomplikowanym składzie z domieszką odrębnych związków glinu i żelaza. Najważniejszym minerałem z grupy piroksenów jest augit - stanowiący kryształy mieszane krzemianów magnezowowapniowych i żelazowowapniowyeh; oprócz tych składników, augit zawiera znaczne ilości glinokrzemianów magnezu i żelaza, krzemianów żelazomagnezowych oraz żelazawożelazowych. Augit ma czarną barwę, występuje w skalach jako nieprawidłowe ziarna o twardości 5,5 (promocja 3 w 1). W stanie świeżym augit jest odporny na działanie czynników atmosferycznych. Am fibul pospolity, zwany homblendą, stanowi mieszaninę aktynolitowych Ca^Mg. Fe)r, (OH)- (Si|Ou)₂ z żelazowapniowymi, ze zmienną domieszką połączeń glinowych i alkalicznych. Twardość amfibolu wynosi 5,5. Amlibole są ciemnobrunatne, ciemnozielone lub czarne. Minerał ten w stanie świeżym jest odporny na działanie czynników atmosferycznych.