Twór materialny

Istotnym problemem jest „obciążenie" metody scenariuszowej innymi metodami. Szczególnie tyczy to aspektu modelowania. Pod pojęciem modelu rozumiemy „twór materialny lub myślowy zastępujący w procesie poznania obiekt badany, będący również tworem materialnym lub myślowym i podobny do niego w określonym (-ych) aspekcie (-tach). Po dokonaniu odpowiednich działań pozwala on uzyskać informacje o oryginale. Zgodnie z tym, modelowanie jest procesem poznawczym, w którym obiekt interesujący nie jest badany bezpośrednio, lecz nowe informacje o nim uzyskuje się drogą badania drugiego obiektu, będącego z pierwotnym w mniej lub bardziej znanym stosunku odpowiedniości (homomorfizm lub izomorfizm) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Szczególną formą modelu jest model matematyczny, stanowiący reprezentację jakiegoś obiektu rzeczywistego w języku sztucznym, na podstawie jednolitych znaków i uzgodnionych reguł działania. Reprezentacja ta zapewnia możliwość uzyskania informacji o dowolnym zjawisku, przy uwzględnieniu określonych reguł przekształcania. Model matematyczny przedstawia więc elementy badanego obiektu, powiązania tych elementów bądź część ich uważaną za ważną z uwagi na rozwiązanie zadania, czyniąc to za pomocą symboli nie mających konkretnego znaczenia pierwotnego. Oznacza to, że znaczenie może być tym symbolom nadane, co czyni modele matematyczne niesłychanie giętkie (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Należy podkreślić, że sam opis matematyczny jakiegoś zjawiska nie jest jeszcze modelowaniem matematycznym. Z definicji modelu wynika, że o modelowaniu matematycznym można mówić jedynie wówczas, gdy informacje uzyskane za pomocą modelu wykorzystywane są do poznania badanych zjawisk. Uzyskane na podstawie modelu informacje mogą być przeniesione na obiekt rzeczywisty jedynie wtedy, gdy między modelem a obiektem modelowym istnieje określony stosunek odpowiedniości (uprawnienia budowlane). W przypadku modelu matematycznego takie powiązanie istnieje między strukturami, które w modelu stanowią elementy i stosunki.

Metoda wzajemnych oddziaływań

W prognostyce zazwyczaj są stosowane takie modele matematyczne, które oprócz sformułowania matematycznego zawierają również wartości numeryczne warunków brzegowych, zmiennych i parametrów, które mogą być rozwiązane numerycznie również za pomocą różnych metod matematyki stosowanej (program egzamin ustny).

W tym kontekście pojawia się często zarzut, że analiza scenariuszowa nie poddaje się kwantyfikacji, choć wiele wyłaniających się w jej toku problemów można skwantyfikować, co nieraz ułatwia ich rozwiązanie. Czy jednak jest ona zawsze nieodzowna? Czy nie można poradzić sobie bez niej? W tej sprawie zabierają głos cytowani już wyżej Mesarovic i Pestel, wyjaśniając swoje stanowisko w stosunku do stosowanego przez nich modelu komputerowego, przez który rozumieją sposób przedstawiania obiektywnych aspektów rozwoju badanego systemu. Piszą oni, że: „przez model rozumiemy po prostu spójny i systematyczny zbiór opisów wchodzących w grę zależności (opinie o programie).

Model przedstawia obraz istotnych aspektów rzeczywistości takiej, jaką postrzegamy. Model taki nie musi być wyrażony w liczbach. Może on na przykład tylko wskazywać, co jest zależne od czego i ewentualnie, w jakiej kolejności. Scenariusz jest właśnie modelem takiego typu (segregator aktów prawnych).

Interesujące i twórcze wydaje się także analizowanie związków inspiracyjnych analizy scenariuszowej z metodą wzajemnych oddziaływań (cross-impact). Analiza cross-impact jest narzędziem eksperymentalnym, za którego pomocą próbuje się oceniać średnie prawdopodobieństwo zachodzenia wszystkich zdarzeń należących do grupy zdarzeń uczestniczących w oddziaływaniu wzajemnym, uwzględniając możliwe kolejności ich zachodzenia oraz ewentualne ich zachodzenie lub brak zajścia (promocja 3 w 1). Metoda wzajemnych oddziaływań (cross-impact) umożliwia, przy wykorzystaniu stosunkowo małej liczby informacji, analizę wzajemnego oddziaływania różnych zdarzeń oraz podawanie danych opisujących wiele możliwych wyników. W metodzie tej nie można bezpośrednio oceniać względnych prawdopodobieństw różnych kolejności zdarzeń, a bierze się jedynie pod uwagę oddziaływanie między parami zdarzeń.