Tynki zmywane i kamieniarskie

Tynki zmywane i kamieniarskie są bardzo trwałe, a przy starannym i odpowiednim wykonaniu również wodoszczelne. Bardzo często stosuje się je jako tynki zewnętrzne na budowlach wodnych (program uprawnienia budowlane na komputer).
Sgrafitto i stiuki. Sgrafitto jest to tynk o kilku barwnych warstwach naniesionych jedna na drugą.

W warstwach tych wyskrobuje się wzory, ozdoby, litery itp., osiągając barwny rysunek.
Stiuki są to barwione tynki gipsowe o twardej gładkiej i lśniącej powierzchni imitującej polerowany marmur. Można je stosować w pomieszczeniach wewnętrznych zabezpieczonych od wilgoci).
Barwniki (pigmenty) do tynków szlachetnych powinny być odporne na działanie światła (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W szczególnych wypadkach wierzchnią warstwę tynku wykonuje się z suchych zapraw, produkowanych przez przemysł. Oba rodzaje tynków stosuje się tylko w budownictwie lądowym.

Odporność tynków zewnętrznych na działanie wody opadowej nie jest wystarczająca do stosowania ich w środowisku agresji chemicznej. Zanieczyszczanie wód powierzchniowych powoduje, że prawie każda budowla wodna jest narażona na agresję chemiczną. Niektóre budowle wodne, jak stacje uzdatniania wody, zbiorniki ścieków, oczyszczalnie ścieków itp., są narażone na stałą agresję chemiczną. Części zanurzone w wodzie takich budowli narażone są na niszczące (korodujące) działanie cieczy (nazywanych również agresywnymi), natomiast części nad poziomem cieczy na działanie ulatniających się par i gazów (uprawnienia budowlane).
Budynki przemysłowe narażone są na działanie agresywnych cieczy, par i gazów oraz dymów.

Zabezpieczenie elementów konstrukcji i obudowy budynku, tj. ścian i dachu, wykonuje się za pomocą różnych środków zabezpieczających zależnie od stopnia agresywności środowiska. Między innymi stosuje się tynki i wykładziny chemoodporne na zaprawach chemoodpornych.
Odporność tynków zewnętrznych na działanie wody nie jest wystarczająca w środowisku nawet słabej agresji chemicznej, ponieważ niedostateczna ich szczelność umożliwia przedostanie się czynników chemicznych w głębsze warstwy ściany, stropu lub innego elementu, powodując jego niszczenie (program egzamin ustny).

Tynki wodoszczelne

W środowisku o słabej agresji chemicznej jako zabezpieczenie elementów przed korozją chemiczną wystarcza często tynk wodoszczelny. Tynk ten stosuje się również jako podłoże pod inne zabezpieczenia przeciwkorozyjne oraz w razie wymaganej wodoszczelności, np. w zbiornikach na ciecze, na ścianach pomieszczeń zmywalnych wodą itp.
Szczelność tynków uzyskuje się dzięki:
- dodawaniu domieszek powodujących zagęszczenie zaprawy i uniemożliwiających przenikanie wody przez tynk,
- powlekaniu tynku środkami wodoodpornymi,
- uszczelnianiu podłoża pod tynkiem (opinie o programie).

Jako domieszki zagęszczające zaprawę i uszczelniające stwardniały tynk stosuje się najczęściej środki chemiczne pod nazwą „Silikon” i „Hermes”. Domieszki te dozuje się do wody zarobowej w ilościach podanych na opakowaniach przez producenta. Najczęściej ilość ta wynosi 7-M0% w stosunku do masy cementu.
Dodanie do zaprawy środka uszczelniającego powoduje jego pęcznienie i wypełnienie porów, dzięki czemu tynk stwardniały staje się nieprzepuszczalny dla wody (segregator aktów prawnych).

Podobne działanie uszczelniające uzyskuje się dzięki dodawaniu do zaprawy niektórych bardzo drobnych pyłów dymnicowych. Sposób ten nie jest dotychczas powszechnie stosowany.
Inne działanie w zaprawie ma środek chemiczny Abiesod, dozowany również do wody zarobowej. Środek ten napowietrzając zaprawę powoduje, że pory przybierają kształt kulisty i tracą łączność między sobą. Zmniejsza to włoskowate przesiąkanie wody i przenikanie jej przez tynk.

Tynki z domieszką Abiesodu stosuje się jako zewnętrzne, ponieważ są przede wszystkim mrozoodporne (promocja 3 w 1).
Powłoki uszczelniające tynki dzielą się na: wchodzące w reakcję chemiczną z tynkiem i na pokrywające szczelną warstwą jego powierzchnię.
Do pierwszej grupy zalicza się fluaty, tj. fluorokrzemiany.