Udział zasadniczych substancji

Udział zasadniczych substancji w drewnie ulega wahaniom zależnie od gatunku drzewa; najbardziej wyraźne różnice w składzie chemicznym zarysowują się między drewnem iglastym a liściastym (program uprawnienia budowlane na komputer). Prócz tego skład chemiczny drewna ulega pewnym zmianom w zależności od innych czynników, jak wiek drzewa, umiejscowienie próbki w drzewie, rodzaj drewna (drewno z pnia, drewno gałęziowe), warunki wzrostu itd.

Z przytoczonych liczb wynika, że drewno iglaste zawiera więcej celulozy i nieznacznie więcej ligniny, natomiast znacznie mniej hemiceluloz niż drewno liściaste (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Na uwagę zasługują znaczne ilości żywicy występujące w drewnie drzew liściastych i jodły mimo braku przewodów żywicznych (żywica występuje w komórkach) oraz znaczne ilości gum w drewnie niektórych gatunków drzew, zwłaszcza olchy, sosny i świerka.

Dane liczbowe zestawione wykazują rozbieżności. Tłumaczy się to zmiennością drewna oraz niejednolitymi metodami analizy; podane liczby należy traktować jako dane orientacyjne (uprawnienia budowlane).
Porównanie wyników analiz drewna iglastego i liściastego wskazuje, że:
- drewno iglaste zawiera większą ilość żywic i terpenów, dlatego też daje większą ilość wyciągu eterowego lub benzenowo-etanolowego;
- drewno iglaste zawiera więcej ligniny niż drewno liściaste;
- drewno iglaste zawiera więcej celulozy wolnej od pentozanów niż drewno liściaste;
- drewno liściaste zawiera w przybliżeniu 2 razy więcej pentozanów niż drewno iglaste (program egzamin ustny).

Drewno gałęziowe

Drewno gałęziowe wykazuje mniejszą zawartość celulozy niż drewno pnia; według badań Komarowa i Jakowlewa drewno gałęziowe świerka, sosny i osiki zawiera 44-48%, a drewno pni 52-59% celulozy. Podobne wyniki dały badania Jaymego nad drewnem sosny. Drewno gałęziowe natomiast zawiera więcej pentozanów, ligniny i substancji rozpuszczalnych w gorącej wodzie niż drewno z pnia. W tych warunkach drewno z konarów drzew liściastych (np. topoli lub buka) nadaje się w mniejszym stopniu na surowiec celulozowy niż drewno z pnia. Obok innych czynników na chemiczny skład drewna wpływa jego położenie w stosunku do długości strzały. W miarę zbliżania się do wierzchołka wzrasta w drewnie udział celulozy, ligniny i części mineralnych, maleje natomiast ilość garbników oraz grup metoksylowych.

Zachodzą również różnice w składzie chemicznym bielu i twardzieli, względnie zewnętrznego bielu i strefy przyrdzeniowej u gatunków bez- twardzielowych. Twardziel sosnowa zawiera więcej związków dających się wyekstrahować wodą lub eterem niż biel, natomiast biel zawiera więcej celulozy i ligniny (opinie o programie).
Badania Żerebowa i Wiejnowa wykazały różnice, jakie zachodzą w składzie chemicznym miazgi (kambium), warstwy drewna świeżo wytworzonej przez podział tkanek twórczych oraz warstwy drewna dojrzałego. Miazga zawiera dużo białka, związków pektynowych i poliuronidów, mało natomiast celulozy i bardzo mało ligniny. W porównaniu z miazgą młodociane drewno zawiera kilka razy mniej białka, związków pektynowych i poliuronidów; ilość tych związków zmniejsza się w miarę dojrzewania drewna.

Natomiast ilość celulozy i ligniny w młodocianym drewnie jest znacznie większa niż w tkankach kambialnych i wzrasta w miarę dojrzewania drewna (segregator aktów prawnych).
Drewno wczesne wykazuje nieco mniejszą zawartość celulozy, zawiera natomiast więcej ligniny, pentozanów i kwasów uronowych niż drewno późne.

Drewno reakcyjne gatunków iglastych określane mianem twardzicy (kreń, bois de pression, Druckholz, pressionwood) zawiera 30-35% ligniny, a więc więcej niż drewno normalne; drewno ze zwężonej części przekroju oraz drewno z górnych części gałęzi i konarów świerkowych zawiera 27-28% ligniny. Lignina z drewna reakcyjnego zawiera 12% grup metoksylowych OCH;1, drewno normalne zawiera ich 16-18%; wskazuje to na różnice w składzie chemicznym (promocja 3 w 1).