Ukierunkowywanie pracy

Tylko pod warunkiem, że już dziś będzie dokładnie wiadomo, z czego będzie się budować co najmniej przez najbliższe 15-20 lat i zawczasu zamówi potrzebne materiały i wyroby budowlane u naukowców i technologów przemysłu, można być przeświadczonym, że istniejące zaplecze materiałowe nie okaże się przestarzałe i nie do przyjęcia do zrealizowania twórczych pomysłów architektów. Ważne jest przy tym, żeby prognozy uwzględniały nie tylko ilościowy rozwój produkcji materiałów i wyrobów budowlanych, ale również ich asortyment oraz techniczne i estetyczne wskaźniki jakości (program uprawnienia budowlane na komputer).

Twórczy udział architekta w kształtowaniu jego palety materiałowej nie ogranicza się tylko do zagadnień prognozowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Nie mniej ważny jest jego bezpośredni udział w opracowaniu materiałów w laboratoriach technologicznych instytutów przemysłowych, w zakładach i kombinatach prefabrykacji i budowy domów. Uczestniczenie u samych źródeł powstawania nowych materiałów i wyrobów budowlanych, w laboratorium naukowym oraz przy produkcji doświadczalnej, ukierunkowywanie pracy technologa na tworzenie materiałów odpowiadających kompleksowi wymagań eksploatacyjnych i estetycznych, wynajdywanie (i proponowanie do opracowania) materiałów i konstrukcji potrzebnych do urzeczywistnienia najśmielszych projektów, szukanie i tworzenie eksperymentalnie nowych konstrukcji i nowych form architektonicznych odpowiadających technicznym i estetycznym możliwościom nowszych materiałów to zaledwie część zagadnień, które może rozwiązać architekt wkraczający aktywnie w sferę produkcji materiałowej (uprawnienia budowlane).

Optymalne obszary

Innym ważnym kierunkiem twórczego udziału architekta w opracowywaniu i wdrażaniu nowych materiałów i wyrobów budowlanych są prace w zakresie unifikacji, typizacji i normalizacji. Norma państwowa podstawa określonego produktu przemysłowego (również budownictwa), jest głównym czynnikiem podporządkowującym przepisom jakość całej produkcji przemysłowej. Eksploatacyjne i estetyczne właściwości materiałów i wyrobów budowlanych, proporcje części i całości, różnorodność form architektoniczno-konstrukcyjnych określa się normami (program egzamin ustny).

Nowym i ważnym kierunkiem prac architektonicznych w zakresie normalizacji materiałów z budowlanych i przede wszystkim wykończeniowych jest opracowanie wzorców ich wyglądu zewnętrznego, podporządkowujących przepisom estetyczne parametry masowej produkcji przemysłowej: kolor, rysunek, fakturę powierzchni . inne cechy architektoniczno-estetyczne (opinie o programie). Włamie architekt, lepiej od innych specjalistów znający warunki eksploatacyjne projektowanych budynków i lokali, może i powinien nie tylko wskazywać wykonawcy optymalne obszary stosowania ściśle określonych materiałów i wyrobów, ale także konsultować go w sprawach technologii ich montażu i zamocowania.

Wiele lat temu znany architekt radziecki M. Ginzburg tak scharakteryzował rolę architekta w tworzeniu i wdrażaniu materiałów i wyrobów budowlanych: „Architekt powinien stać się centralną figurą wpływającą na produkcję wszystkich gałęzi przemysłu budowlanego określającą jego rozwój (segregator aktów prawnych). Bez dyktatury bowiem architekta w zakresie normalizacji i produkcji materiałów budowlanych nic do pomyślenia jest jego swoboda twórcza w procesie projektowania. Jeżeli nie wie on, jakimi materiałami budowlanymi i konstrukcjami może dysponować, więcej, jeśli nie może on wskazać przemysłowi, jakie materiały i konstrukcje mogą i powinny być produkowane ze znajdujących się w kraju zasobów, wtedy wszelkie rozmowy na lemat opanowania przez architekta najnowszej techniki budowlanej i rozwiązania przez niego nowych problemów konstrukcyjnych i dotyczących stylów są bezowocne”.

Jest jeszcze jedna dziedzina naukowo-twórczej działalności architekta związana z wdrażaniem efektywnych materiałów i wyrobów budowlanych do praktyki projektowej i budowlanej. Autor ma tu na myśli opracowanie katalogów i poradników architekta w zakresie materiałów budowlanych (promocja 3 w 1).