Urządzenie ultraakustyczne

Każde urządzenie ultraakustyczne, oprócz normalnie podawanych danych znamionowych, powinno mieć dane dotyczące poziomu natężenia fal ultraakustycznych, które wytwarza w najbliższym otoczeniu. Jeżeli poziom ten jest wyższy od dopuszczalnego, wówczas w instrukcji obsługi powinny znajdować się wskazania dotyczące sposobu eksploatacji danego urządzenia z uwzględnieniem zasad ochrony osób obsługujących przed szkodliwym działaniem fal ultraakustycznych (program uprawnienia budowlane na komputer). W szczególności urządzenie to należy zaopatrzyć w specjalną obudowę izolującą akustycznie, samoczynnie wyłączającą urządzenie w przypadku jej otwarcia, a stanowisko osłonić ekranem (np. z pleksiglasu) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W przypadku gdy zastosowana obudowa lub ekran są dla danych warunków niewystarczające, a drgania o poziomie przekraczającym poziom dopuszczalny rozprzestrzeniają się na otaczające stanowiska robocze, urządzenie ultraakustyczne należy umieścić w specjalnym oddzielnym pomieszczeniu (może to być np. kabina), wytłumionym od wewnątrz materiałem dźwiękochłonnym (uprawnienia budowlane). Do środka tego pomieszczenia powinny mieć wstęp tylko osoby bezpośrednio tam zatrudnione. Nie wskazane jest, aby były to osoby, u których rozpoznano nowotwory, gdyż istnieje prawdopodobieństwo przyspieszania ich rozwoju, osoby, u których stwierdzono niewydolność krążenia, chorzy na gruźlicę lub ci, którzy tę chorobę przebyli, kobiety ciężarne, ponieważ może to grozić poronieniem i zaburzeniami w rozwoju płodu (głównie w jego układzie kostnym) (program egzamin ustny).

Osoby bezpośrednio zatrudnione przy urządzeniach ultraakustycznych, zwłaszcza przy urządzeniach o stosunkowo niskich częstotliwościach, powinny być zaopatrzone w indywidualne ochrony słuchu. Ze względu na tkankę mózgową należy również chronić przede wszystkim głowę (hełmy) oraz oczy (przyłbice z pleksiglasu), ponieważ drgania ultraakustyczne mogą wywołać krwawe wylewy w siatkówce oraz mętnienie soczewki i płynu śródgałkowego. Należy również chronić gruczoły wewnętrznego wydzielania, ponieważ łatwo ulegają zwyrodnieniu pod wpływem drgań ultraakustycznych (opinie o programie).

Widmo szumu

W przypadku stosowania urządzeń, których poziom natężenia drgań na stanowisku roboczym przekracza wartość 140 dB, powinny one być zdalnie sterowane, a obsługa takich urządzeń powinna znajdować się na zewnątrz pomieszczenia (lub kabiny), w którym urządzenie to pracuje. Wchodzenie do środka podczas pracy urządzenia powinno być wówczas wzbronione. Drgania ultraakustyczne mogą oddziaływać na człowieka nie tylko w postaci drgań powietrznych, lecz także w przypadku bezpośredniego kontaktu z ośrodkiem płynnym lub stałym (segregator aktów prawnych).

Drganiami infraakustycznymi (drganiami infradźwiękowy mi lub infradźwiękami) nazywamy drgania o częstotliwości mniejszej od częstotliwości drgań akustycznych słyszalnych; polegają one na rozchodzeniu się fal sprężystych w ośrodkach gazowych, przede wszystkim w powietrzu. Przyjmuje się, że są one zawarte w zakresie 0,1-20 Hz. Spośród źródeł drgań infraakustycznych rozróżnia się źródła naturalne i sztuczne oraz źródła występujące poza miejscem pracy i w środowisku pracy.

Do źródeł naturalnych należy zaliczyć wzburzone morze, wodospady, wiatry, burze, trzęsienia ziemi lub erupcje wulkanów, a więc zjawiska ątmosferyczne, sejsmiczne, geomagnetyczne oraz związane z ruchem mas wody. Poziomy drgań infraakustycznych związanych np. z występowaniem wiatrów mogą zawierać się w granicach 80-M00 dB i wzrastają podczas trwania cyklonów (przy zasięgu tysięcy kilometrów) powyżej 130 dB. Widmo szumu wywołanego przez wiatr, o prędkości 20-25 m/s, na 14 piętrze budynku mieszkalnego (promocja 3 w 1). Do źródeł sztucznych należy zaliczyć wybuchy, zwłaszcza atomowe i termojądrowe, pracę środków transportu oraz niektórych maszyn i urządzeń przemysłowych. Na przykład wystrzeliwaniu ciężkich rakiet towarzyszy silna fala uderzeniowa, która może w sprzyjających warunkach powodować nawet uszkodzenia budynków.