Uszkodzenia mechaniczne

Wreszcie czynniki zewnętrzne i klimatyczne mogą wywołać zmiany barwy drewna określane jako zabarwienia chemiczne. Zabarwienia te nie wiążą się z działalnością barwiących drewno grzybów.
Wady tej grupy ułatwiają rozwój dalszych wad o charakterze wtórnym (program uprawnienia budowlane na komputer).

Uszkodzenia mechaniczne powodowane są przez człowieka w czasie leśnych zabiegów gospodarczych i podczas transportu drewna; poza tym są to uszkodzenia drzew powodowane przez zwierzynę. Obniżają one jakość drewna, otwierając zaś drogę do wnętrza pnia ułatwiają rozkład drewna przez grzyby lub opadnięcie przez owady. Wymiary powierzchni uszkodzonej podaje się najczęściej szacunkowo w procentach powierzchni sortymentu; przy głębszych zranieniach podaje się ich głębokość wyrażoną w centymetrach lub w ułamku średnicy.

Zacios jest to zranienie zadane siekierą lub innym narzędziem tnącym w czasie ścinki i okrzesywania drzew lub celem ułatwienia wiązania tratw przy spławie drewna. Zaciosy obniżają wydajność wyrabianych z drewna okrągłego sortymentów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Siady po gwoździach i narzędziach są to wgłębienia o różnej wielkości i głębokości występujące najczęściej w drewnie okrągłym spławianym lub poddawanym wielokrotnym przeładunkom. Obniżają one wydajność sortymentów pozyskiwanych z uszkodzonego drewna.
Spały żywiczarskie są następstwem żywicowania; jest to zabieg gospodarczy mający na celu pozyskanie żywicy z drzew żywych.

Spała jest to część powierzchni strzały okorowana na czerwono i po- nacinana szeregiem rowków na głębokość około 4 mm. Spała żywiczarska nie wywołuje bezpośredniego obniżenia jakości, natomiast otaczające ją drewno jest silnie przesycone żywicą (uprawnienia budowlane).
Uszkodzenia przez pociski spotyka się w drewnie pochodzącym z okolic, gdzie toczyły się przez dłuższy czas działania wojenne. Pociski lub ich odłamki tkwiące w drewnie zostają z czasem zarośnięte i nie pozostawiają wyraźnych śladów na korze. Wewnątrz drewno jest uszkodzone i zwykle zabarwione na kolor atramentowy wskutek reakcji chemicznej metalu z garbnikami; z wadą tą łączy się często lokalna zgnilizna.

Uszkodzenia przez pociski

Uszkodzenia przez pociski stanowią poważną wadę. W czasie obróbki odłamki metalu powodują uszkodzenia pił i wyszczerbianie noży obrabiarek; jeśli w drewnie znajduje się niewypał, może dojść do wybuchu.
Uszkodzenia piorunowe spotyka się w różnej postaci (program egzamin ustny). Najczęściej śladem wyładowania elektrycznego jest widoczne na powierzchni kory uszkodzenie w postaci żłobka przebiegającego wzdłuż pnia od korony aż do jego podstawy; pod korą występuje zazwyczaj pęknięcie promieniowe, które ujawnia się dopiero po ścięciu, w trakcie wysychania drewna.

Po uderzeniu pioruna powstaje na korze wyraźna rysa. Wskutek zabicia
miazgi twórczej zahamowany zostaje przyrost wzdłuż przebiegu wyładowania, co po kilku łatach powoduje wytworzenie się charakterystycznego wgłębienia, którego głębokość powiększa się z wiekiem drzewa (opinie o programie). Następstwem tego jest zniekształcenie poprzecznego przekroju pnia i pęknięcie promieniowe. Obie te wady wpływają ujemnie na jakość drewna; bardziej istotny jest wpływ pęknięcia.
Wyładowanie elektryczne we wnętrzu strzały może doprowadzić do rozszczepienia lub strzaskania pnia; w większości wypadków z uszkodzonego w ten sposób drzewa nie można uzyskać sortymentów użytkowych (segregator aktów prawnych).

Uszkodzeniom przez pioruny ulegają zwykle drzewa rosnące pojedynczo oraz drzewa dominujące, których korona góruje nad otaczającym drzewostanem. Rzadko zostają uszkodzone drzewa o gładkiej, cienkiej korze, jak buk lub grab; uszkodzenia piorunowe występują najczęściej u sosen, dębów i topól, a więc u gatunków o grubej i chropowatej korze (promocja 3 w 1).

Wiąże się to z równomiernością zwilżenia kory przez deszcz; nierówna powierzchnia kory utrudnia wyładowania elektryczne na powierzchni pnia, sprzyja natomiast tym wyładowaniom ciągła warstewka wody spływającej po gładkiej korze. Wymiary uszkodzeń piorunowych wyraża się w ułamku długości sortymentu.