Wady konstrukcyjne ceglarek

Wady konstrukcyjne ceglarek, zwłaszcza tępe zakończenie ślimaka w maszynach starych typów, a również i wady produkcji, są przyczynami powstawania w wyrobie po wypaleniu tzw. rys strukturalnych w formie litery S lub współśrodkowych elips (uprawnienia budowlane).

Cegła z rysami strukturalnymi ma obniżoną wytrzymałość na ściskanie i łatwo ulega zniszczeniu pod wpływem mrozu i wilgoci, ponieważ woda przenikając w rysy rozsadza przy zamarzaniu cegłę. Narożniki takiej cegły łatwo ulegają obtłuczeniu. Do rys strukturalnych mają większą skłonność wyroby z glin tłustych niż z chudych.

Dachówki o niestałym przekroju poprzecznym na swej długości nie mogą być formowane na prasach pasmowych, lecz tylko na prasach wytłaczających dachówki w ich surowym kształcie. Najbardziej stosowane są prasy rewolwerowe i sankowe (program na telefon).

Na takich prasach niektóre wytwórnie formują również i dachówki karpiówki oraz zakładkowe, a to dlatego, że mimo mozolniejszego formowania przy tym sposobie mogą tu być użyte gliny o mniejszej plastyczności, ponadto dachówki wytłaczane są mniej wrażliwe przy suszeniu i przy wypalaniu od wyrobów kształtowanych na prasach pasmowych. Dachówki wytłacza się z uprzednio przygotowanego placka masy (placki można uzyskać z formierki pasmowej) między dwiema połówkami form: wierzchnią i spodnią (program na komputer).

Prasa rewolwerowa

Na prasie rewolwerowej przykręca się 5 spodów form do ruchomego bębna oraz jeden wierzch formy do tłoka znajdującego się ponad bębnem. Na spód formy nakłada się płat masy (program egzamin ustny).

Gdy znajdzie się on w położeniu poziomym pod tłokiem, wówczas opuszcza się go tak, aby nie dochodził przy pierwszym ruchu do ostatecznego położenia, co daje możność wydostania się powietrza zawartego w masie; po niewielkim cofnięciu się tłoka do góry następuje drugi ruch i ostateczne wytłoczenie dachówki.

Nadmiar masy zostaje wyciśnięty na zewnątrz. Ruch bębna jest oczywiście zsynchronizowany z ruchami tłoka (opinie o programie).

Wytłoczone dachówki zabierane są z bębna na ramkach. Prasa sankowa, mająca zastosowanie do formowania gąsiorów i dachówek, na mniejszą skalę, ma u góry tłocznię o ruchu pionowym, a pod nią płytę przesuwaną poziomo za pomocą pręta. Dwa spody form umieszcza się na płycie, jeden zaś wierzch formy przykręca się do tłoka. Podczas pracy na jednym końcu płyty odbywa się wytłaczanie dachówki, na drugim zaś spód formy wyciąga się i zdejmuje z niego dachówkę, a następnie wkłada się go z powrotem i nakłada na nim płat masy.

Prasy sankowe itp. mają również zastosowanie do formowania cegieł porowatych, zwłaszcza lekkich (o ciężarze objętościowym poniżej 1400 kG/m3), dla których prasy pasmowe niezbyt się nadają (segregator aktów prawnych).

Formowanie z masy półsuchej odpowiednio przygotowane; podsuszonej, rozdrobnionej, zmielonej, przesianej i nawilżonej do gomości 6—12%) odbywa się w stalowych prasach pod ciśnieniem do 300 k G cm2.

Cegła wyprodukowana w ten sposób ma bardzo równe płaszczyzny, ładny wygląd, znaczną wytrzymałość, jest ścisła, jednak gorzej izoluje cieplnie niż cegła otrzymywana z pras pasmowych. Sposób ten nadaje się do glin mało plastycznych, a zwłaszcza do łupków gliniastych ze znaczną ilością kwarcu, które nie mogą być formowane na prasach pasmowy ch. ponieważ przy zbyt chudej masie przerywa się pasmo wychodzące z ustnika (promocja 3 w 1).