Wahania zwierciadła wody gruntowej

Jak zaznaczono uprzednio, w zagadnieniach związanych z określeniem warunków równowagi zboczy należy się liczyć z warunkami geologicznymi podłoża. Charakter powierzchni poślizg jest bowiem determinowany także budową geologiczną terenu. W takich przypadkach uwarstwienie podłoża i upad warstw wpływają zasadniczo na możliwość i miejsce powstania ewentualnych zsuwów. Uwzględnienie tych czynników w rozważaniach wynikających ze ścisłej teorii stanu granicznego skomplikowałoby niezmiernie i tak złożone zadanie (program uprawnienia budowlane na komputer). Niezależnie nawet przy rozważaniu stateczności zboczy w gruntach jednorodnych czynniki takie, jak wahania zwierciadła wody gruntowej będą wpływać na stałą zmienność parametrów fizyko-mechanicznych gruntów. Stąd istnieje konieczność stosowania metod przybliżonych umożliwiających szybkie oszacowanie ilościowe stopnia pewności równowagi zbocza w konkretnych warunkach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Metody przybliżone opierają się na następującym postępowaniu. Najpierw na podstawie przesłanek geologicznych, lub metodą prób określa się położenie domniemanej najniebezpieczniejszej powierzchni poślizgu. Następnie rozpatrując daną powierzchnię poślizgu, jako złożoną z elementarnych odcinków prostych, stanowiących swego rodzaju „równie pochyłe”, określa się stosunek między siłami bądź momentami utrzymującymi bryłę w równowadze, a siłami dążącymi do wytrącenia jej z położenia równowagi (uprawnienia budowlane). Takie postępowanie umożliwia uwzględnienie zróżnicowania cech fizykomechanicznych gruntów tym dokładniej, im drobniejszy jest podział rozważanej powierzchni poślizgu.

Musi on bowiem dla każdego rozważanego zagadnienia określić odkształcenia i przemieszczenia podłoża w poziomie posadowienia oraz ustalić zapas bezpieczeństwa. Ten ostatni należy rozumieć jako iloraz w którego liczniku występuje wartość średniego naprężenia granicznego, a w mianowniku wartość średniego naprężenia eksploatacyjnego dopuszczonego przez projektanta (program egzamin ustny).

Poziom zwierciadła wód gruntowych

Z kolei wiadomo, że zarówno wielkość przemieszczenia, jak i wartość naprężenia granicznego jest funkcją układu podłoże-budowla, ponieważ wymiary fundamentu, sztywność i schemat konstrukcji budowli wpływają bezpośrednio na wspomniane wielkości, w równym stopniu co właściwości mechaniczne podłoża (opinie o programie). Przy projektowaniu posadowienia konstruktor musi oprócz tego mieć na uwadze i inne czynniki, warunkowane możliwościami technicznymi wykonawcy, jak urabialność gruntu, czy poziom zwierciadła wód gruntowych. Prowadzi to do rozważenia szeregu wariantów, z których każdy wymaga żmudnego etapowego rozważania, gdyż niemożliwe jest w ogólności ujęcie w jedną zależność parametrów podłoża i konstrukcji obiektu w celu otrzymania rozwiązania to jest średniego nacisku jaki powinien panować pod fundamentem przy spełnieniu warunków eksploatacyjnych obiektu (segregator aktów prawnych).

Z uwagi na wspomnianą żmudność i pewną dowolność rozważań wynikła konieczność wprowadzenia bardziej uproszczonych metod pozwalających na szybkie i porównywalne określanie dopuszczalnych nacisków na grunt. Pod określeniem dopuszczalny nacisk należy rozumieć średnie naprężenie normalne panujące w płaszczyźnie posadowienia (kontaktowej), które zapewnia prawidłową eksploatację konstrukcji tj. spełnia warunki dopuszczalnych dla danej konstrukcji przemieszczeń podłoża i dostatecznego zapasu bezpieczeństwa do granicy zniszczenia podłoża. Wprowadzona wielkość jest oczywiście funkcją układu podłoże-konstrukcja. Uwzględniając tą zależność polskie przepisy budowlane wprowadziły ścisłe metody postępowania przy wyznaczeniu dopuszczalnych nacisków na grunt (promocja 3 w 1).