Warstwa ochronna

Warstwa ochronna z tetrapodów powinna u dołu opierać się na podsypce z kamieni (gdy podłoże jest gruntowe) lub dochodzić do dna (gdy podłoże jest skaliste) (program uprawnienia budowlane na komputer).
Warstwa kamienia ułożona na skarpie odmorskiej falochronu, bezpośrednio pod warstwą z tetrapodów, powinna być jak najbardziej przepuszczalna. Najmniejszy dopuszczalny ciężar poszczególnych kamieni wchodzących w skład tej warstwy podścielającej powinien równać się Vic ciężaru pojedynczego tetrapodu.

Z kolei ciężar poszczególnych kamieni wchodzących w skład warstwy leżącej bezpośrednio poniżej wspomnianej warstwy podścielającej nie powinien być mniejszy niż V20 ciężaru poszczególnych kamieni warstwy podścielającej.
Korzyści (w postaci zmniejszonej objętości potrzebnego kamienia) jakie osiąga się stosując tetrapody lub podobne bloki w stosunku do bloków prostopadłościennych, które wymagają łagodniejszych pochyleń skarp i znacznie większych ciężarów bloków.
o wysokości 7 m. Przy pochyleniu skarpy 1 :1,33 okazało się konieczne zastosowanie tetrapodów, każdy o ciężarze 25 tys. kG. Pochylenie 1 :2 pozwoliłoby wprawdzie zmniejszyć ciężar poszczególnych tetrapodów do 15 tys. kG, ale wtedy koszt 1 m długości całego falochronu byłby wyższy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Falochron ten, narażony na fale o wysokości 6-7 m, składa się z trapezowego rdzenia usypanego z kamieni łamanych o ciężarze od 10 do 100 kG. Wysunięty w stronę morza „dywanik” z głazów o tym samym składzie tworzy podsypkę pod warstwy górne. Rdzeń przykrywa płaszcz z głazów o ciężarze od 100 do 2000 kG, o grubości 5,5 m, opadający z obu stron rdzenia ku dnu (uprawnienia budowlane). Od strony morza tworzy on ławkę poziomą opartą na wspomnianej podsypce. Na koronie płaszcza ułożone są regularnie dwie poziome warstwy prostopadłościennych bloków betonowych o ciężarze po 45 tys. kG, a na tym spoczywa betonowa nadbudowa (200 kG cementu/m3) z parapetem sięgającym rzędnej +9,50 m (program egzamin ustny).

Przekrój falochronu

Warstwę ochronną od strony portu tworzy narzut kamienny (z głazów do 2000 kG ciężaru) usypany na skarpie płaszcza z nachyleniem 1:1, od strony morza „skorupa” tetrapodów złożona z dwu warstw tych bloków o ciężarze po 25 tys. kG ułożona także ze skosem 1:1, sięgająca od nadbudowy do rzędnej ok. - 5 m, oparta na uprzednio usypanej warstwie wyrównującej z głazów od 2000-5000 kG, przechodzącej u dołu w podporę dla tetrapodów w postaci wału usypanego na poziomej części płaszcza i podsypce (opinie o programie). 

Natomiast przekrój falochronu narzutowego w Konstancy zaprojektowanego bez nadbudowy, którą zastępuje pozioma płyta betonowa szerokości 8 m i grubości 1 m, z obok (od strony portu) leżącym rzędem wydrążonych bloków dla przewodów [32], Warstwę ochronną stanowią stabilopody o ciężarze 20 tys. kG, które według badań rumuńskiego Instytutu {Studiów i Projektów Hydrotechnicznych w Bukareszcie okazały w badaniach modelowych najlepszą stateczność ze wszystkich badanych bloków (łącznie z tetrapodami) (segregator aktów prawnych).

Falochron wykonany na śródlądowym zbiorniku wodnym Saratowskiej Elektrowni Wodnej na Wołdze przedstawia w przekroju. Przytaczamy go jako przykład łatwej w wykonaniu budowli, która może również znaleźć zastosowanie w warunkach zatok i innych mniejszych akwenów morskich.
Falochron ten ustawiono na podsypce piaskowej przykrytej dwiema warstwami: 30 cm tłucznia i 50 cm kamienia łamanego ze skarpami o pochyleniu 1 :3. Rdzeń falochronu stanowi pryzma kamienia łamanego o wymiarach większych niż 30 cm. Pryzmę tę obudowano podwójną warstwą tetrapodów o ciężarze ok. 8000 kG - każdy.

Prace prowadzono poziomymi warstwami w ten sposób, że naprzód układano wzdłuż obu dolnych krawędzi budowli tetrapody, a potem uzupełniano przestrzeń między nimi kamieniem. Powtarzano to jeszcze dwa razy, wznosząc budowlę coraz wyżej i ostatecznie przykrywając całość czwartą najwyższą warstwą tetrakrytego warstwą tetrapodów trzymetrowej grubości. Nachylenie skarp z tetra- podów 1 :1,33, skarp z rumoszu skalnego 1 :1,5 (promocja 3 w 1).