Warstwa tynku

Istota metody polega na zabezpieczeniu ścian przed przeciekami tynkiem zbrojonym z podkładową warstwą styropianu samogasnącego minimalnej grubości 2 cm. Styropian stanowi podkład dla warstwy tynku, który zabezpiecza go przed tworzeniem rys (głównie w stykach prefabrykatów wielkopłytowych), powstających od ruchów cieplnych podłoża (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy przemarzaniu ścian należy sprawdzić obliczeniowo, czy zastosowana minimalna grubość styropianu 2 cm wystarcza do uzyskania wymaganej izolacyjności cieplnej ściany. W razie potrzeby należy zwiększyć odpowiednio grubość warstwy styropianu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Warstwa tynku stanowi element wykończenia ściany i zabezpieczenia jej przed niepożądanym oddziaływaniem czynników zewnętrznych, w tym również przed penetracją wód opadowych w głąb ściany. Zbrojenie tynku siatką podtynkową ma na celu wyeliminowanie możliwości powstawania rys w warstwie fakturowej (uprawnienia budowlane).

Kolejność robót zabezpieczających powinna być następująca:

1. prace przygotowawcze,
2. wykonanie otworów i osadzenie w nich bolców kotwiących,
3. naklejenie płyt styropianu,
4. zawieszenie siatek konstrukcyjnych,
5. zawieszenie siatki podtynkowej Rabitza, grubości 0,8-1 ,0 mm,
6. tynkowanie,
7. wykonanie obróbek blacharskich (program egzamin ustny).

W zakresie prac przygotowawczych przewidziano wykonanie siatek konstrukcyjnych i bolców kotwiących, ustawienie rusztowań, usunięcie istniejących obróbek blacharskich oraz przygotowanie powierzchni ścian.

Siatki konstrukcyjne

Siatki konstrukcyjne i bolce kotwiące. Siatki konstrukcyjne o oczkach 30X30 cm są wykonywane z prętów 0 4,5 mm ze stali zwykłej StO używanej do zbrojenia betonu. Do usztywnienia siatek stosuje się szkielet nośny złożony z poziomego pręta górnego 0 10 mm, poziomego pręta dolnego 0 8 mm oraz prętów pionowych 0 8 mm rozmieszczonych co 1,0 m (opinie o programie).

Siatki powinny być wykonywane w całości jako prefabrykaty o odpowiednim zakładzie. W razie konieczności mogą być one montowane bezpośrednio na zabezpieczanej ścianie. Sposób wykonania siatek zależy przede wszystkim od rodzaju zastosowanych rusztowań. Przy rusztowaniach wiszących zaleca się wykonywać siatki w formie gotowych prefabrykatów, natomiast przy rusztowaniach stojących łatwiej jest ze względów wykonawczych montować siatki bezpośrednio na ścianie (segregator aktów prawnych).

Przy stosowaniu siatek prefabrykowanych należy pręty 0 4,5 mm siatki podstawowej łączyć przez zgrzewanie, natomiast szkielet usztywniający z prętów 0 8 mm i 0 10 mm należy spawać. Siatka powinna być połączona ze szkieletem przez zespawanie na obwodzie. Szerokość siatki powinna wynosić ok. 3 m, a wysokość powinna odpowiadać wysokości kondygnacji. Jeżeli siatki wykonywane są bezpośrednio na zabezpieczanej ścianie, wtedy siatkę z prętów 0 4,5 mm należy zgrzewać i drutem wiązałkowym łączyć z prętami szkieletu. Ponadto wszystkie pręty pionowe siatki należy zawieszać na poziomym pręcie 0 10 mm za pomocą uformowanych haków.

Siatki konstrukcyjne należy projektować indywidualnie dla każdego typu budynku, w zależności od rodzaju ścian, układu okien (i balkonów lub loggii) w ścianach z otworami oraz od wielkości zastosowanych prefabrykatów. Do zabezpieczenia ścian z otworami okiennymi i balkonowymi zaleca się projektować siatki konstrukcyjne dwóch typów: międzyokienne wysokości kondygnacji oraz podokienne (promocja 3 w 1).

Przygotowanie powierzchni ścian. Przed przystąpieniem do właściwych robót zabezpieczających należy sprawdzić stan techniczny wypraw elewacyjnych. Odspojone fragmenty wyprawy nie związane z podłożem należy usunąć, a następnie miejsca te otynkować w celu uzyskania równej powierzchni pod warstwę styropianu.

W ramach prac przygotowawczych należy ponadto zdemontować istniejące obróbki blacharskie w ościeżach okiennych, przy złączach oraz na ścianach kolankowych, gzymsach i cokołach.