Wartościowanie technologiczności

Ocena z reguły była niedoskonała, gdyż nawet prawie identyczne obiekty były realizowane w różnych warunkach. W zasadzie można przyjąć, że w kraju w budownictwie mieszkaniowym i użyteczności publicznej nie było żadnej metody ilościowego określania jakości technologicznej (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dopiero w roku 1976 pod kierunkiem autora niniejszej pracy podjęto w Centralnym Ośrodku Badawczo-Projektowym Budownictwa Ogólnego w Warszawie pierwsze próby ilościowego określenia jakości technologicznej rozwiązań budowlanych centralnych systemów budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego i towarzyszącego mu w osiedlach miejskich budownictwa kubaturowego. Opracowano zestaw kryteriów i mierników oceny rozwiązań podstawowych procesów roboczych w produkcji, transporcie i montażu oraz oceny rozwiązań projektów budynków (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Do określenia poziomu jakości technologicznej przyjęto czterostopniową skalę ocen. Po dyskusjach kryteria uszeregowano według stopnia ich ważności oraz opracowano model oceny do celów praktycznych i schemat działań w zakresie oceny poziomu jakości technologicznej. Jednocześnie zespół realizujący projekt wstępny IS opracował sposób porównania jakości technologicznej poziomych połączeń między prefabrykatami w celu wyboru najkorzystniejszego wariantu przyszłych rozwiązań unifikacyjnych (uprawnienia budowlane).

Wartościowanie (kwantyfikacja) technologiczności, czyli ilościowe określanie jakości, jest niezbędne do podejmowania wnikliwych, jednoznacznych, porównywalnych, obiektywnych i autorytatywnych decyzji w projektowaniu oraz wyborze do realizacji odpowiednich rozwiązań budowlanych lub konstrukcyjnych (program egzamin ustny).

Kwantyfikacja technologiczności

Wyrażenie jakości technologicznej za pomocą konkretnej liczby lub kilku liczb jest w obecnym stanie rozwoju budownictwa niezbędne do:

1. analizy trafności wyboru konkretnego rozwiązania z kilku różnych wariantów projektów elementów budowlanych, ich połączeń oraz całych budowli,
2. określenia poziomu jakości technologicznej rozwiązań projektowych różnych systemów budowania,
3. określenia poziomu jakości technologicznej projektów krajowych w porównaniu z rozwiązaniami stosowanymi za granicą (opinie o programie).

Kwantyfikacja technologiczności umożliwia przede wszystkim bezpośrednie oddziaływanie na projekty przed ich realizacją na budowach, pod warunkiem odpowiedniego wyprzedzenia analizą, oraz właściwe ukierunkowanie kolejnych rozwiązań projektowych. Pośrednim celem kwantyfikacji jest natomiast stworzenie materiałów niezbędnych do nauczania i przygotowania do zawodu kadr inżynierskich w uczelniach technicznych. Wartościowanie technologiczności może służyć również do ustalania polityki cen obiektów budowanych oraz do stworzenia podstaw systemu bodźców ekonomicznych w zakresie polepszenia jakości technologicznej przez twórców rozwiązań projektowych. Wreszcie wartościowanie może w dużej mierze przyczynić się do podejmowania odpowiednich decyzji gospodarczych i może mieć pośredni wpływ na niwelowanie ograniczeń ilościowego rozwoju budownictwa (segregator aktów prawnych).

Istotę kwantyfikacji technoiogiczności można sprowadzić do:

• umownego ustalenia liczb odzwierciedlających możliwe do osiągnięcia (w danych warunkach produkcyjnych lub nawet w ogóle) stany graniczne jakości technologicznej,
• opracowania liczbowego sposobu wyrażania różnych stanów jakości technologicznej proporcjonalnie do ich wartości w danym zakresie jakości.

Do określania poziomu jakości wyrobów ogólnie przyjmuje się skalę ocen 0-5-1. Wyrażanie za pomocą jedynki najwyższego stopnia jakości, czyli doskonałości w określonych warunkach poziomu techniczno-użytkowego, jest korzystne z punktu widzenia statystyki matematycznej i łatwości przekształcania na wartość procentową. Przyjmowanie zera jako liczby określającej brak jakości, czyli charakteryzującej zupełną niedoskonałość, jest także celowe, gdyż w statystyce matematycznej symbolizuje to brak pewności, a powszechnie zero jest interpretowane jako symbol nicości i odzwierciedlenia stanów nie mających żadnej wartości, czyli skutecznie określa brak spełnienia nawet w minimalnym stopniu warunków jakości. W ocenie jakości wyrobów przyjmuje się, że w całym obszarze zmienności 0-1 rozkład pośrednich wartości jakości jest proporcjonalny i równomierny (promocja 3 w 1).