Warunki środowiska przyrodniczego

Z innych porozumień międzynarodowych, które zostały ratyfikowane przez niektóre państwa Ameryki Pn., na wyróżnienie zasługuje podpisana w 1940 konwencja o ochronie przyrody i zachowaniu flory i fauny półkuli zachodniej oraz zawarta w 1973 konwencja waszyngtońska o międzynarodowym handlu ginącymi gatunkami dzikich zwierząt i roślin  (program uprawnienia budowlane na komputer).

Bardzo urozmaicone warunki środowiska przyrodniczego kontynentu wpłynęły bezpośrednio na wykształcenie bogatej mozaiki ludów i grup etniczno-językowych różniących się między sobą stopniem rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturowego (Ludy, grupy etniczne, języki I). Zjawiskiem znamiennym jest wzrost poziomu cywilizacyjnego pierwotnyt h mieszkańców w miarę przemieszczania się na pd (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Strefę lasów borealnych (tajgi) zamieszkiwały liczne myśliwskie plemiona Indian przynależnych etnicznie do grup atapaskiej i algonkijskiej. Atapaskowie zasiedlali terytoria w dorzeczu Jukonu oraz Mackenzie, po okolice jeziora Reniferowego na pd. wsch. Polowali gł. na karibu. Prowadząc koczowniczy tryb życia, nie zakładali stałych osad - mieszkanie ich stanowił stożkowy szałas (na pn.) lub namiot tipi (na pd.-wsch.) (uprawnienia budowlane).

Rozległe terytoria kontynentu

Pn. obrzeża kontynentu zasiedlały plemiona rybacko-myśliwskie, wśród których do najbardziej znaczących należeli Innuici (w ich własnym języku zwanym inupiaq - „ludzie"), znani powszechnie pod nazwą Eskimosów (od eskimo - „zjadacz surowego mięsa", słowa o zabarwieniu pogardliwym wywodzącego się z języka sąsiadujących z nimi Indian Algonkinów) (program egzamin ustny). Żyjący w strefie arktycznego wybrzeża - od półwyspu Alaska po Ziemię Baltina, pn. część półwyspu Labrador i Grenlandię - tworzyli kilka grup etniczno-językowych, m.in. Netsilik na półwyspie Boothia i Karibu pomiędzy wybrzeżem Zatoki Hudsona a rzeką Kazan. Na podobnym stopniu rozwoju społeczno-ekonomicznego znajdowali się Aleut i zamieszkujący Wyspy Aleuckie oraz grupa Indian, wybrzeży kontynentu. Spośród tych ostatnich na wzmiankę zasługują plemiona Tlingit zasiedlające Archipelag Aleksandra, Haida dominujące na Wyspach Królowej Charlotty oraz Kwakiutl i Nootka (Nutka) żyjące odpowiednio w pd.-zach. części Gór Nadbrzeżnych oraz na wyspie Vancouver (opinie o programie).

należały m.in. plemiona: Koyukon, Ingalik, Kuchin, Dogrib, Chipewyan. Myśliwskie plemiona Algonkinów strefy lasów borealnych żyły w pasie ciągnącym się od jeziora Winnipeg na zach., poprzez obszary leżące między Wielkimi Jeziorami a Zatoką Hudsona, po atlantyckie wybrzeża półwyspu Labrador na wsch. Reprezentowane były przede wszystkim przez Kri (Cree), Odżibuejów i Czipewejów, Algonkinów i Naskapi (segregator aktów prawnych).

Szczególnie bogatą mozaikę etniczno- -językową tworzyły myśliwskie plemiona Indian strefy prerii, m.in.: Czarne Stopy, Czejenowie, Arapaho, Dakotowie (Siuksowie) i Komańcze. Indianie prerii byli praktycznie wyłącznie łowcami bizonów; wędrując za żerującymi stadami tych /wierzą), zamieszkiwali okresowo w tzw. równinnej odmianie tipi, charakteryzu jącej się szczególnie lekką konstrukcją. Do grupy najbardziej znanych plemion myśliwskich Ameryki Północnej należeli poza tym Szoszoni zasiedlający północne rejony Wielkiej Kotliny oraz Apacze żyjący w dorzeczu Rio Grande (Rfo Bravo del Norie, obecne pogranicze Stanów Zjednoczonych i Meksyku). Rozległe terytoria kontynentu, których przybliżony granicę geograficzny wyznaczały na zach. Missisipi, na pn. linia Wielkich jezior i dorzecze Rzeki Św. Wawrzyńca, na wsch. wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na pd. natomiast Zatoka Meksykańska, zamieszkiwały indiańskie plemiona myśliwsko-rolnicze. Należały one gł. do grup etniczno-językowych: algonkińskiej, irokeskiej, siuks-dakockiej, muskogijskiej i kaddoskiej. Podstawowym źródłem ich utrzymania była gospodarka żarowa i kopieniacza uprawa ziemi (kukurydza, fasola, dynia) oraz myślistwo i rybołówstwo (promocja 3 w 1).