Węglan potasowy

Na zasadzie znanego już zjawiska, że można przyspieszyć wydzielanie kryształów z przesyconego roztworu poprzez dodatek odpowiednich mikrokryształów, oparto efekt „zarodnikowania” tworzyw cementowych. Nie uzyskuje się istotniejszego przyspieszenia wiązania cementu, natomiast jego twardnienie można przez dodatek zarodników w znacznym stopniu przyspieszyć, uzyskując - co jest nie mniej istotne - często trwałe zwiększenie wytrzymałości również w dalekich terminach (program uprawnienia budowlane na komputer).

Najczęściej praktykuje się dodatek uwodnionego, odpowiednio przechowywanego i zmielonego cementu w ilości 2% c.c. Zarodniki muszą być odpowiednio dobrane. Stosowanie niewłaściwych zarodników może dać efekt ujemny, jak np. przy dodatku do cementu glinowego zarodników w postaci C3A z 6 cząsteczkami H20, podczas gdy cement glinowy zawiera w zasadzie CA bez wody, co powoduje twrorzenie się kryształów C3A zamiast normalnie powstającego C2A.
Jak wykazują przeprowadzone badania, przy zastosowaniu zarodników z wapna hydraulicznego, cementu hutniczego i żelazistego, przechowywanych jako zaczyn przez pierwsze 24 godz w wilgotnym powietrzu, a następnie do 7 dnia w wodzie, potem potłuczonych i trzymanych przez 5 dni w suchym powietrzu, a następnie zmielonych i odsianych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W terminie 28-dniowym uzyskuje się przeciętnie wzrost wytrzymałości o 15-20%. Istotną sprawą jest fakt, że zarodniki można stosować łącznie z dodatkami chemicznymi, uzyskując często prawie pełną superpozycję korzystnego wpływu.

Węglan potasowy wypiera ostatnio stosowany dotychczas węglan sodowy, a to głównie dlatego, że wykazuje mniej skłonności do tworzenia wykwitów oraz nie daje tak dużych spadków wytrzymałości w późniejszych terminach. Wynika to wyraźnie z porównania rezultatów z wynikami uzyskanymi przez R. Woźniaka (uprawnienia budowlane). Szybkość przyrostu wytrzymałości zapraw z dodatkiem K2C03 w pierwszych godzinach ich twardnienia. Widzimy, że po 24 godz krzywa przyrostu wytrzymałości zaprawy bez dodatku jest znacznie bardziej stroma od krzywych dla zapraw z K,C03, czyli należy liczyć się z faktem. że już po kilku dniach zaprawa porównawcza uzyska wyższą wytrzymałość od zapraw z węglanem potasowym, co potwierdza rezultaty (program egzamin ustny).

Wiązanie cementu

Węglan potasowy, podobnie jak Na2C03, przyspiesza proces wiązania cementu w sposób gwałtowny i dlatego bez użycia odpowiedniego opóźniacza K.CC- nadaje się jedynie do drobnych prac reperacyjnych. W połączeniu z dodatkami uplastyczniającymi K2C03 znalazł zastosowani? przy wykonywaniu robót w temperaturach ujemnych. Siarczan sodowy - również bywa niekiedy stosowany do przyspieszenia wiązania cementu, jak i do przyspieszenia jego twardnienia (opinie o programie).

Trójetanoloamina - stosowana bywa do przyspieszenia wiązania cementu, szczególnie jako dodatek korygujący w zestawieniu z innymi składnikami. U nas, ze względu na wysoki koszt trójetanoloaminy, dodatek ten nie wyszedł jeszcze poza badania laboratoryjne.
Preparaty firmowe. Z omawianego typu domieszek szersze zastosowanie zdobyły sobie u nas dwa preparaty firmowe, oparte na szkle wodnym, mianowicie Murosan B i Fluobizol. Według badań przeprowadzonych w Zakładzie Żelbetnictwa Politechniki Gdańskiej [193J, uzyskano przy ich stosowaniu (segregator aktów prawnych).

Jak z nich widać, dopiero ilość 5% daje wyraźne przyspieszenie tak początku jak i końca wiązania, ilość ta jednak obniża w istotny sposób wytrzymałość i to już nawet we wczesnym terminie 3-dniowym. Oba preparaty osuszają również mieszankę, a więc dają w efekcie wszystkie objawy powodowane przez dodatek szkła wodnego, złagodzone jedynie nieco zawartością pewnych dodatków korygujących (promocja 3 w 1).

Tak więc oba preparaty traktować należy jako domieszki grupy pierwszej, powodujące przy większych stężeniach prawie natychmiastowe wiązanie cementu, ale obniżające znacznie wytrzymałość, co predysponuje je do wykonywania przy ich użyciu jedynie dorywczych prac o charakterze awaryjnym.